Sem viel als sedanliefhebber voor kontje van Astra Cabrio, die ook nog eens harde wielkasten had

Hoe kwam je bij een cabriolet als je eerste auto?

“Een cabriolet was eigenlijk helemaal geen harde eis, maar wel mooi meegenomen. Omdat ik binnenkort aan een nieuwe baan begin, had ik op korte termijn een eigen auto nodig. Toen ik deze Opel Astra te koop zag staan, ben ik samen met een vriend gaan kijken. Maar tijdens de proefrit sloeg bij mij de twijfel toe. Ik ben jong en ik heb geen gigantische spaarpot. Het is dan toch veel geld om uit te geven aan een auto van bijna dertig jaar oud. Er zou vast nog wel wat werk aan zitten. Toen mijn vriend aangaf dat hij wel zou meehelpen, durfde ik het aan. De vraagprijs was €3.850, maar ik heb er €200 af kunnen praten. Ik redeneerde dat ik dan alvast de eerste paar tankbeurten had terugverdiend. Ik heb tot nu toe geen moment spijt gehad van deze aankoop. De auto bevalt supergoed!”

Wat vind je zo gaaf aan deze Astra?

“Moderne auto’s zijn gewoon niet mijn ding. Hoe nieuwer een auto is, hoe lastiger het wordt om er zelf nog aan te sleutelen. Ik wil juist graag leren hoe ik een auto zelf kan onderhouden. Sedans heb ik altijd mooi gevonden, dus daar ben ik gericht naar op zoek gegaan. Ik heb veel gekeken naar BMW’s en later kwam ook een Volvo S60 in beeld. Dat vond ik werkelijk een prachtige auto, maar de hoge wegenbelasting schrok me af. Daarom ging ik op zoek naar iets betaalbaarders en zo kwam ik bij deze Opel terecht, mét kontje van de Astra sedan. Dat het ook nog eens een cabrio is, was dus geen vereiste, maar wel een mooie bonus. Met één druk op de knop verdwijnt het stoffen dak. Best luxe voor een Opel uit 1997. Ook met de motor ben ik erg blij. Dit is de 1.8 zestienklepper met 116 pk. Hij lust wel een slokje benzine, maar dit is de motor die je het liefst in zo’n Astra hebt. Met een beetje moeite haal ik ongeveer 1 op 12. Dat is stevig, maar nog goed te overzien. De auto voelt stevig en degelijk aan, rijdt prettig en ik vind het interieur geweldig. Neem alleen al die heerlijke stoelen met dat typische jaren-90 motief. Je ploft er echt in en ze zitten fantastisch.”

Toch is hij bijna dertig jaar oud. Wat kwam je tegen?

“Na de aankoop hebben we de Astra meteen op de brug gezet en alles grondig gecontroleerd. Er mankeert inderdaad het een en ander, dus we hebben een lijst gemaakt met de werkzaamheden. De ophanging is niet meer helemaal fris en de schokdempers zijn aan vervanging toe. Daarnaast loopt de motor stationair wat onregelmatig. Ik vermoed dat de brandstoftank vervuild is, dus die willen we reinigen. In het interieur komen nieuwe vloermatten en een nieuwe pookhoes. Verder ziet hij er opvallend netjes uit voor zijn leeftijd. Roest heeft gelukkig weinig kans gekregen. Zelfs de wielkasten zijn nog hard, al zou het me niets verbazen als die ooit al eens zijn aangepakt. Ik kan me bijna niet voorstellen dat daar in dertig jaar helemaal geen roest is ontstaan. Hoewel de vorige eigenaar de Opel altijd warm en droog in de garage parkeerde en ‘s winters kwam de Astra al helemaal niet buiten. Wat dat betreft krijgt hij nu ineens op zijn donder bij mij. Ik gebruik hem gewoon als dagelijkse woon-werkauto.”

Wat zijn de toekomstplannen?

“Dit jaar wil ik alle aandachtspunten aanpakken, zodat ik volgend jaar zonder zorgen een mooie roadtrip kan maken. Misschien zijn er lezers die veel kennis hebben van de Astra F en de techniek ervan. Daarmee kom ik graag in contact, want ik leer graag bij. In ieder geval ben ik niet van plan hem te verkopen. Op termijn krijg ik via mijn werkgever een werkbus en dan wordt de Astra mijn hobbyauto. Het blijft toch heerlijk om op een zonnige dag het dak open te doen en gewoon lekker een stukje te rijden.”