Pieter kreeg een prachtig gerestaureerde Toyota Carina van Cressida-rijdende schoonvader

Deze reportage heeft lang op zich laten wachten. Al in 2022 ontmoetten we Pieter bij een klassiekerevenement in Nijverdal, waar zijn goudgele - ‘Yellow Firefly’ - Carina ons direct opviel tussen alle 911’s, E-types en Mustangs. Waarom? Nou, in de jaren 70 hielden de Japanse merken er een regelmatige modellenwisseling op na, zodat je al vrij snel met een verouderde auto reed; een vervoermiddel dat niet echt het bewaren waard was. De gebrekkige roestpreventie deed de rest. Hoe leuk is het dan om een Nederlandse overlever uit 1974 tegen te komen?

Het werd nog mooier toen we vernamen dat de schoonvader van Pieter een eveneens origineel Nederlandse Cressida erop nahield. Uiteraard moest dit een dubbelportret worden, maar om te beginnen hield een plots opgetreden, fatale motorschade aan de Carina dat tegen, zodat eerst een nieuwe krachtbron moest worden gevonden. “Een geschikt exemplaar troffen we na lang zoeken in Hoofddorp aan, waarna hij door een specialist in Franeker werd ingebouwd”, aldus Pieter, die zelf in de buurt van Meppel woont.

Helaas is schoonvader Jitze overleden

Helaas overleed kort daarna zijn schoonvader op 93-jarige leeftijd, waarna de Cressida werkloos in de garage in de buurt van Bolsward bleef staan, evenmin bepaald om de hoek. Gelukkig snoepte de statige sedan van een druppellader en toen Pieter samen met zoon Atze ‘m na langere tijd wilde starten, sloeg hij zonder haperen aan. De auto werd nagelopen en gepoetst, reed op eigen kracht de A7 en A32 af om uiteindelijk naast zijn concerngenoot een plaatsje te krijgen. Klaar om op een mooie herfstdag door ons geportretteerd te worden. Samen met echtgenote Ineke - de erfgename van de Cressida - en zoon Atze - die als Renault-liefhebber al eens in AutoWeek heeft gestaan met zijn Clio- wacht Pieter ons tussen de klassieke Toyota’s op.

Na pensioen was buschauffeur toe aan nieuwe klassieker

Omdat het verhaal begint bij Jitze, neemt Ineke het woord: “Mijn vader was altijd autoliefhebber geweest en restaureerde in de jaren 60 al eens een Fiat Topolino. Na een lang leven achter het stuur van Friese streekbussen kon hij van een welverdiend pensioen gaan genieten. Bevlogen als hij was, gingen zijn gedachten opnieuw uit naar een leuke klassieker, maar dan een exemplaar dat rijklaar was. Tijdens een oldtimerevenement in Zwolle zag hij deze Cressida staan. De auto was ooit nieuw verkocht aan de directeur van een waterschap ergens in de provincie Groningen die er alleen met mooi weer mee reed. In de winter ging hij op de fiets naar zijn werk! Zo bleef de auto gaaf en de kilometerstand laag: toen mijn vader hem kocht, had-ie maar 48.000 kilometer afgelegd.”

Op 78-jarige leeftijd Cressida gekocht

Ze vervolgt: “De verkoper was een Mercedes-Benz-liefhebber uit Oude Pekela die voor de afwisseling de Toyota aan zijn collectie had toegevoegd, maar allengs bleek dat toch geen goede match. Met mijn vader ging het wél meteen goed: ook al was hij bij aanschaf inmiddels 78 jaar oud, hij bezocht er jaarlijks zeker twaalf evenementen mee viel dan ook wel eens in de prijzen, want een origineel Nederlandse Cressida uit 1977 zag je eigenlijk niet meer. Tot op hoge leeftijd genoot hij van en reed hij in de Toyota, alhoewel de kilometerstand van nu 71.000 nog steeds bescheiden is. Hij ging er zorgzaam mee om: na elke rit reinigde hij in de stalling de auto, waarna er een laken overheen ging”, besluit Ineke, waarop Pieter het verhaal overneemt.

Schoonvader kocht buiten weten om gehavende Carina

“Autoliefhebber was ik eveneens: in mijn jongere jaren kocht ik een Daf 66 en knapte die zelf op. Mijn schoonvader begeleidde ik vaak op zijn toertochten, zodat ik het merk Toyota goed leerde kennen en waarderen. Zo ontstond het idee om ook een klassieke Toyota aan te schaffen. Maar de Carina die ik op internet vond, zag er in werkelijkheid heel wat minder florissant uit. Onderhuids was-ie weliswaar in orde, het interieur was verregaand uitgeleefd. Lichtelijk teleurgesteld ging ik Toyota-loos huiswaarts, maar had niet op mijn schoonvader gerekend. Buiten mijn medeweten nam hij diezelfde avond contact op met de verkoper, kocht zelf de Carina, liet het interieur opnieuw stofferen en knapte de auto verder op. Het was een enorme verrassing voor mij toen wij hem op Koningsdag 2018 bezochten en hij mij op een gegeven moment mee naar de garage nam. Daar stond de Carina in al zijn glorie te glanzen, klaar om ook evenementen te bezoeken. Dat van Ruinerwold was de eerste”, verklaart onze gastheer. Zo gingen de heren met hun Japanse klassiekers diverse oldtimerfestivals af, waarbij ze eigenlijk altijd boven de grote rivieren bleven - meestal samen, soms ook alleen. Zoals in Nijverdal in 2022 waar Pieter in zijn eentje aanwezig was.

Eerste generatie Carina

Tijd om beide auto’s eens onder de loep te nemen. We beginnen met de Carina, de kleinste en oudste van het duo. Ons fotomodel behoort tot de eerste generatie Carina, wiens naam naar een sterrenbeeld verwijst. De Carina deelde zijn platform met de sportieve Celica en maakte zijn debuut in 1970. Een jaar later kwam de Europese verkoop op gang. Hij was verkrijgbaar met diverse carrosserieën (twee- en vierdeurs sedan, vijfdeurs stationwagon en coupé), meerdere uitrustingsvarianten en krachtbronnen, variërend van 1,4 tot 2,0 liter die gekoppeld zaten aan handgeschakelde drie-, vier- of vijfbakken dan wel twee- of drietrapsautomaten. In alle gevallen geschiedde de aandrijving via de achterwielen.

Tot 1997

Al in 1972 nam Toyota de carrosserie onderhanden, hetgeen nogmaals in oktober 1975 gebeurde, waarna de tweede generatie eind 1977 het stokje overnam. Generatie drie hield het slechts drie jaar vol (1981-1984), om vervolgens plaats te maken voor twee generaties van de Carina II (1983-1988 en 1988-1992), waarna de Carina E, met de E van Europe, aangezien dit model in het Britse Burnaston van de band rolde, de gelederen kwam versterken. Eind 1997 was het gedaan met de modelnaam Carina. Avensis heette in ons werelddeel de opvolger van Toyota’s succesvolle D-segmenter.

De Carina van Pieter is de eerste faceliftversie van de oer-generatie. Zijn auto is gerestaureerd en sinds kort voorzien van een nieuw hart. Die viercilinder van 1.588 cc was er met diverse vermogens. Volgens de gegevens van de RDW huist een 75 pk sterk exemplaar onder de motorkap, maar Pieter houdt het op de krachtigste variant van 102 pk, een behoorlijke hoeveelheid voor een gezinswagen van nog geen 1.000 kilo.

Sowieso probeerden de Japanse merken altijd was extra’s in hun auto’s te stoppen om Europees marktaandeel te veroveren. Net iets meer motorvermogen en net wat meer luxe , zoals een radio, klokje, getint glas en hoofdsteunen, moesten de Europese rijders doen besluiten hun Citroën GS, Fiat 124, Ford Taunus, Opel Ascona of Simca 1301 in te ruilen op zo’n exoot uit het Verre Oosten. Met resultaat: de Carina is op de Corolla na de meest geproduceerde Toyota.

Cressida hoger op de statusladder

De Cressida is aanmerkelijk exclusiever dan de Carina, en niet enkel omdat het model (vernoemd naar de vrouwelijke hoofdpersoon uit het Shakespeare-toneelstuk Troilus and Cressida) op de belangrijke Japanse thuismarkt als Corona Mark II door het leven ging. De Cressida stond net iets hoger op de statusladder en moest de ten opzichte van de Carina daardoor een kleinere markt delen met stevige concurrentie.

Van de in Japan, Indonesië en op de Filipijnen gebouwde Cressida kwamen drie generaties uit (1976-1980, 1980-1984 en 1984-1988), maar de typenaam Corona Mark II deed al sinds 1968 dienst en hield dat vol tot 2000. De Cressida (vierdeurs sedan, vijfdeurs stationwagon, tweedeurs coupé) stond onder de Crown en zweefde daarmee een beetje tussen D- en E-segment in, wat onder meer te zien is aan de motorisering met vier- en zescilinders, variërend van 1,5 tot 2,8 liter, zowel benzine als diesel.

Camry kwam in 1982

Met de introductie van de Camry in 1982 werd het in het hogere middensegment met dit model, de Cressida én de Crown erg vol, waarna de Cressida in 1988 uit de Europese prijslijsten verdween. De Cressida van Ineke is van de eerste generatie. Het is een vrij statige vierdeurs sedan die voor de zakelijke markt bedoeld was. Dat deed men met een carrosserie die zowel Amerikaanse (Coke bottle-lijn) als Britse (frontaanzicht) invloeden had. Verder was de Cressida voorzien van voldoende interieurruimte en een behoorlijke standaarduitrusting, met onder meer een vijfbak dan wel viertraps automaat, stuurbekrachtiging, radio/cassettespeler, armsteunen en een achterruitverwarming standaard. De afwerking is zonder meer verfijnd te noemen. De Cressida behoorde destijds tot de stilste auto’s van zijn klasse.

Desalniettemin had de kloeke Toyota het in Europa moeilijk tegen onder meer de Ford Granada, Opel Senator, Volvo 240, Peugeot 505, Renault 20/30 en Rover SD1. Er rolden van die eerste generatie dan ook slechts 101.551 stuks van de band. Het in originele staat verkerende, Nederlandse exemplaar van Ineke is dan ook een echte zeldzaamheid. Leuk dat zo’n auto er nog is en volop waardering krijgt: haar vader won er menige prijs mee tijdens concours d’élégance. Mogelijk blijft dat zo, want het gezin Oppewal-Bij de Weg draagt in ieder geval goede zorg voor dit rijdende Japanse erfgoed.

Toyota Cressida

Toyota Carina