Gereden: Opel Astra 1.4 Turbo

Het imago van baby-Insignia was hem vooruit gesneld, maar dat blijkt allerminst onterecht. Dat de uiterlijk kenmerken van de Astra veel weg hadden van zijn grote broer kon iedereen zien. Maar na de eerste proefrit blijkt dit meer dan uiterlijke schijn. Sowieso is de auto fors groter dan zijn voorganger. Maar van het stuurwiel en de klokken tot de middentunnel en de versnellingsbak: de hele Astra ademt Insignia. In sommige gevallen is dat niet per se een pre, zo is de versnellingsbak nog steeds hakerig en onwelwillend. Maar een cockpitdesign dat in de Insignia al tegen premium aanschurkte, misstaat in een auto die een klasse lager opereert natuurlijk helemaal niet. Van buiten en van binnen is de nieuwe Astra duidelijk een auto met karakter. Je stapt in en gaat eerst eens uitgebreid om je heen kijken. De iDrive-achtige bediening in de middentunnel is verdwenen, waardoor de knoppenmassa op de middenconsole er niet overzichtelijker op is geworden. Maar al snel blijkt dat ondanks de grote kwantiteit aan bedieningselementen alles wel precies zit waar je het verwacht. De zitpositie is prima en de stoelen zijn zelfs uitstekend. Net als in de Insignia zorgt zachte rode verlichting voor sfeer.
Als uitvoering voor onze eerste kennismaking hebben we gekozen voor de nieuwe 1.4 turbomotor omdat dit een zeer belangrijk blok wordt in Nederland. Los van de atmosferische 1.4 instapper is dit de enige benzineversie die in aanmerking komt voor de 20 procents bijtellingscategorie. In het C-segment is dat nog lang geen vanzelfsprekendheid en al helemaal niet als je een auto wilt met een fijne 140 pk. Ondanks het forse vermogen blijkt dit blok toch nog een hele kluif te hebben aan de Astra. Gedeeltelijk ligt dit aan het relatief hoge gewicht van de auto, 1.373 kg met bestuurder, maar ook aan de lange overbrengingen van de zesbak. Opel heeft er duidelijk voor gekozen te mikken op zuinigheid, waardoor je op de snelweg eigenlijk terug moet naar de vierde (!) versnelling wil je echt een goede inhaalactie maken. Toch opvallend gezien het forse vermogen.
De Astra stuurt relatief licht, maar wel erg direct. Gelukkig slaat Opel niet door zoals bij de Corsa, die weer hypernerveus is door te directe bediening. Net als de Insignia kun je de Astra optioneel uitrusten met het flexride systeem. Bij de Astra heeft het evenwel alleen betrekking op het onderstel, niet op zaken als de besturing en het motorgedrag. De verschillen in de demping (tour, normaal of sport) zijn duidelijk merkbaar, meer dan bijvoorbeeld bij het dynamische onderstel dat je op de Golf kunt bestellen. Ook andere luxe-opties uit de Insignia vonden hun weg naar de Astra: denk aan het Opel-eye systeem en de uitstekende adaptieve verlichting.

Lees de volledige rij-impressie in Autoweek 42, die woensdag 14 oktober verschijnt.