Eigenlijk wilde Bas een G-klasse of Land Rover maar om budgetaire redenen werd 't een Samurai

Een buurman nam jou mee voor een rondje in zijn Mercedes-Benz Geländewagen, en toen dacht je: zoiets moet ik ook hebben?

“Dat was het moment dat ik werd aangestoken. Ik vond auto’s en Land Rovers in het bijzonder altijd al interessant, en die G-klasse wakkerde het vuurtje verder aan. Ik was jong, studeerde en had een krap budget, dus een Benz of Land Rover lag niet voor de hand. Zodoende kwam ik bij deze Suzuki Samurai terecht: klein, rudimentair en goedkoop. Maar wél met 4x4, hoge/lage gearing en het leukste: hij had een lier!”

Dat was vast geen keurig exemplaar van een lief omaatje?

“Nee, het was een afgeragde bak met roestplekken en waaraan genoeg kapot was en ging. Maar dat was voor mij juist de lol. Hij kostte weinig, dus ik redeneerde dat ik er nooit veel op kon afschrijven. Ik zat ook niet te wachten op een mooi exemplaar, want dan zou ik me zorgen maken om elke deuk en kras. Nu maalde ik daar helemaal niet om. Als iemand zei: ‘Bas, daar durf jij niet doorheen te rijden’, deed ik het juist wel. En als er wat stuk ging, had ik weer iets om aan te sleutelen. Het was een mooie en simpele wagen om dat te leren. Ik deed kennis op bij vrienden, van internet of uit een handboek en nam er dan rustig de tijd voor. Het sleutelen was een groot onderdeel van het plezier.”

Aan de foto’s te zien heb je hem echt gebruikt waarvoor de auto bedoeld was.

“Het was echt mijn hobby-auto om met een paar vrienden lekker het terrein mee in te gaan. Ik was lid van een 4x4 club in Brabant en actief op het forum ‘Modderpoel’. Die organiseerde regelmatig leuke dag -en nacht-tochten door het terrein. Dat avontuurlijke was gaaf. Ik herinner me nog de running joke onder de jongens. Riep je over het 27MC-bakkie naar degene die achter je reed dat je met de achterwielen vast stond in de modder en of hij even wilde kijken. Als hij er dan bijna met de neus bovenop stond gaf je even een flinke stoot gas zodat hij van onder tot boven onder de drek zat. We hebben een hoop dingen gedaan waarvan ik me nu afvraag, moet ik dat wel vertellen? De afritten van de snelweg waren voor ons bijvoorbeeld optioneel. Het waren de jonge jaren en de wilde haren, laat ik maar zeggen. Gelukkig was ik niet afhankelijk van de Suzuki. Als hij kapot was, pakte ik gewoon de fiets.”

Waren er nog wat mooie plekken waar jullie onbehouwen konden ploeteren?

“We kwamen in contact met een boer uit Brabant. Hij had 15 hectare grond, pal naast een rustplaats langs de snelweg. Bleek dat zijn bos gebruikt werd door heren die er met andere bedoelingen op af kwamen. ‘Of wij daar niet eens zo nu en dan wilden spelen met de Samurai’s?’ Geen probleem! Het werd een gouden win-win situatie. We konden er ons eigen parcours bouwen met afgezaagde boomstammen en diepe waterplassen en de boer was van zijn ongenode gasten af.”

Je rijdt nu in een Hyundai Ioniq en een Honda Jazz. Die wilde haren ben je zo te zien wel verloren?

“Inmiddels ben ik getrouwd en samen hebben wij twee kinderen. Dan wordt het leven wel wat drukker. Ik mis dat avontuur soms wel, maar ik ben ook een stuk volwassener geworden. Met de blik van nu was die Samurai een rijdend milieudelict. Voor de hobby heb ik nog een Morris Minor Traveller in de schuur staan om op te knappen. Engelse auto’s trekken mij aan. Technisch zijn ze het allemaal net niet en ze zitten vol rariteiten. Maar door de goede onderdelenvoorziening zijn ze prima op te knappen en het is juist leuk als je ermee bezig kunt blijven.”