De AutoWeekend Top 10: Schoenmaker...

'Rebadgen', het verkopen van een auto van het ene merk onder de merknaam van het andere, is van alle tijden. Soms is zo'n keuze niet meer dan logisch: een concern met meerdere merken kan zo eenvoudig elk merk van verse waar voorzien.

Het gebeurt echter ook dat een fabrikant zich door zo'n samenwerking in een segment stort waar het eigenlijk niets te zoeken heeft. Eén van de sterkste voorbeelden daarvan is de Alfa Romeo AR6, een Fiat Ducato die wel heel ver afstond van de sportiviteit van de rest van het Alfa-gamma. De besteller was alleen bedoeld voor de thuismarkt, en deed daar vast niet veel goeds voor het imago van het mooie merk.

Iets later in de geschiedenis behaagde het Aston Martin de Toyota IQ te gaan verkopen onder de naam Cygnet. We weten allemaal hoe dat is afgelopen: eerder deze maand trokken de Engelsen de stekker uit het project. Een Europees-Amerikaanse kruisbestuiving is ook al geen garantie voor succes: General Motors dacht ooit de Opel Omega in Amerika als Cadillac Catera aan de man te kunnen brengen. Prima auto, maar een Cadillac… niet echt.

Over de States gesproken: de Chrysler TC combineert een Maserati-motorblok met een Amerikaans uiterlijk, terwijl andersom volgens de meeste mensen een stuk beter was geweest. In het kader van de recentere samenwerkingsverbanden is het wel een interessante auto: Fiat en Chrysler zijn ook nu weer volop aan de slag. Voor Europa resulteerde dat in de nu al beruchte Chryslers-met-Lancia-logo. De Voyager is wellicht het meest bekende voorbeeld: MPV's van Lancia kenden we al, maar die waren voor de samenwerking in eigenlijk alles totaal anders dan de comfortabele cruisers van Chrysler.

Zowel in Amerika als in Europa is er een tijd geweest dat autofabrikanten plotseling niet meer zonder SUV konden. Ze kregen dus haast, en dat is geen garantie voor succes: Saab kwam in de VS met de 9-7x en Renault in Europa met de Koleos. Beiden kwamen ze eigenlijk van een ander merk: de Saab was niets meer of minder dan een Chevrolet Trailblazer, de Renault een Koreaanse Samsung QM5. Saab had zich al eerder aan een rare mix bezondigd: de 9-2x was een omgebouwde Subaru Impreza. Zowel Saab als Subaru maakten leuke, karaktervolle auto's, maar eenmaal uit de blender was er van dat karakter niet veel meer over.

We hebben twee bekende Europees voorbeelden voor het laatst bewaard. Allereerst de recente Mercedes Citan: kan best dat ze er in Duitsland flink werk van hebben gemaakt, maar een Renault wordt nooit een Benz. Iets soortgelijks geldt voor de Seat Exeo. Deze rebadge van een Audi A4 is bijzonder, want het is de enige bij ons bekende auto die een reeds verdwenen model als basis heeft. In theorie een handige en goedkope oplossing, maar in de praktijk sloot de Exeo eigenlijk in geen enkel opzicht aan bij het door Seat zo begeerde sportieve merkimago.