Skoda Fabia Combi 1.2 TDI Greenline (2011) #2

autoreview

8 augustus 2019 • 20:55

Gasvoet7

Uitvoering	Fabia Combi 1.2 TDI Greenline
Versnellingen	5, Handgeschakeld
Bouwjaar	2011
Jaar van aanschaf	2011
KM-stand bij aanschaf	9 km
KM-stand laatst	175.000 km

Bijzondere Fabia

175.000 km
23 februari 2026

In tegenstelling tot wat de databank van autoweek beweert is dit geen Greenline, maar eentje zonder ecologische 'poespas'. Dus met normale motorkoeling/batterij/onderstel/banden, een volwaardig reservewiel (!) en wellicht iets andere motorsoftware waardoor deze auto gewoon breder inzetbaar is. Dat aspect blijkt ook uit deze review. Deze uitvoering was overigens niet in Nederland verkrijgbaar.

Bijzonder én Fabia in 1 zin plaatsen is natuurlijk niet alledaags, maar het bevalt mij verrassend goed! Het is zelfs mijn eerste auto die ik als 22-jarige nieuw kocht. De gemiddelde twintiger zal voor een sportief tweedehandsje bomvol opties gaan, maar ik ben altijd al tegendraads geweest. Zo ook de beredeneerde keuze voor een 'Fabia Combi diesel', ofwel het antoniem voor 'statussymbool'.

In die 9 jaar is mijn leven behoorlijk veranderd. En dit is gewoon een ondergewaardeerde alleskunner. Een beetje zoals ikzelf :-).

Deel 1:
In zijn eerste jaren ging het er nog relatief rustig aan toe. In mijn vriendenkring was ik niet de eerste met een auto, maar wel veruit de grootste. Bakken bier en een BBQ vlogen zonder pardon in de Fabia. Avondjes uit betekende voor mij nuchter blijven en rijden! Vaak met z'n vijven in de wagen, enkele keren echter ook met z'n zevenen … waarbij 2 gewoon in de kofferbak. Het lijkt dan wel alsof de auto opstijgt, de slappe vering van de Fabia is niet recht evenredig met de zee aan ruimte die voorhanden is.

Deel 2.
Na die eerste jaren begon het serieuzere werk: echte kilometers maken. Niet voor het werk, want die doe ik steevast met de fiets. Deze auto maakt geen kleine ritten. Nee, ik ging reizen: per auto en in de auto. De laadvloer is bij de Fabia niet vlak, de leuningen van de achterbank vormen een obstakel. Maar 'eenvoudig' denkwerk resulteerde in een platform waarop 2 platen een vlak geheel vormen van 185 cm lang, 122 cm breed bij de schouders en 96 cm bij de benen. Een schuimmatras op maat knippen en voila, een slaapplek. Royaal als je alleen bent, gezellig met z'n tweeën. Met de voorzetels in hun gewone positie is er al een laadvloer van 1,6 meter. Zo ruim is een Fabia gewoon, een C-segmenter heeft er het nakijken naar! Ik maakte het trouwens zo dat er nog een tafeltje vanonder het bed komt schuiven en er 2 campingstoelen onder het platform verdwijnen. Met deze kampeerconfiguratie heb ik gereisd van de Noordkaap tot Gibraltar en van de Opaalkust tot Moskou. Zonder een centje pijn, nooit heeft de Fabia mij onderweg laten staan, ook niet op de slechtste wegen. Doordat de auto nogal hoog, smal en licht is lijkt het wel een berggeit. Leuke anekdote is dat ik een keer een BMW X5 uit de berm heb getrokken in Wit-Rusland. Met een domme Fabia! Voor die expedities had ik wel terreinbanden overigens, ze bestaan ook in kleine maten. Met een gemiddeld verbruik van 1 op 24 (zomer 1 op 26, winter 1 op 22) en gratis overnachtingen was het spotgoedkoop reizen. Ook de standaard twee 12V aansluitingen zijn een grote plus, navigatie en koelbox kunnen gelijktijdig draaien.

Deel 3:
Na die eerste 4 bewogen jaren leerde ik mijn vrouw kennen. Overigens ook tijdens een van die reizen, gelukkig op slechts 230 km afstand van mijn woonplaats. En wat doe je dan? Elkaar zo vaak mogelijk zien! Zij had geen rijbewijs en OV duurde te lang. De balans werd dus snel gemaakt en ik ging 2 keer per week heen en weer, voor een periode van 6 maanden. De Fabia rolde voor de verandering nog maar eens uren achter elkaar door. Na al wat we samen mee hebben gemaakt was die Fabia natuurlijk mijn eerste liefde, maar dat vertel ik niet aan mijn vrouw, want inderdaad, trouwen werd de volgende stap!

Deel 4:
Na 6 maanden beslist om toch maar samen te gaan wonen en het zag ernaar uit dat de Fabia het weer rustig ging krijgen. Maar een verhuis is allesbehalve rustig. Zo bleek deze Skoda een echte verhuizer. Volstouwen tot de 'kont' net niet de grond raakte. Hulpveren zijn dan echt geen overbodige luxe. Het leven ging vanaf nu wel erg snel: eigen huisje kopen (opnieuw verhuizen, de Fabia kon weer steigeren), trouwen (en natuurlijk de huwelijksreis met de Fabia), 1ste kind (nog plaats zat) en 2de kind (auto opeens bomvol). Dit alles in een tijdspanne van 4 jaar. In deze periode heeft de Fabia geen afstanden meer afgelegd zoals in de eerste jaren, maar toch. De schoonouders wonen nog steeds op 230 km en mijn familie woont ook wijdverspreid. De kinderen hebben een vast plekje gekregen in deze wereldauto. En waar kinderen zijn, ontstaan ook spontaan vlekken, krassen en slijtage op plaatsen waarvan je dacht dat het niet kon. In het begin had ik het daar best moeilijk mee, maar het is gewoon geen nieuwe auto meer. Er zijn nu eenmaal belangrijkere dingen in het leven.

Deel 5:
Met de recente verlaging van de maximumsnelheid is er een leuke bijkomstigheid: het verbruik. Waar ik normaal in de zomer op 1 op 24 rijd, haal ik nu 1 op 28 aan de pomp. Opeens is het normverbruik haalbaar. 100 km/u lijkt de ideale snelheid voor deze motor, rustig voortkabbelend bij lage toeren. Ik moet zeggen dat ik nu actief bezig ben met zuinig rijden, om te zien tot welke cijfers deze auto in staat is. Om dit kracht bij te zetten, werd de onderste radiatoropening gesloten met een winter-cover. Dit reduceert de luchtweerstand en zorgt voor een snellere opwarming van de motor. Ook wordt de kwetsbare radiator beschermt tegen steenslag. De originele banden (110.000 km mee gereden!) werden vervangen door smallere 175/65 met lage rolweerstand én een grotere omtrek. Op die manier zijn de wielkasten beter gevuld, is de tellerafwijking verdwenen en draait de motor minder toeren. Ook werden de velgen vervangen door lichtgewicht gesmede Audi A3 velgen, beter bekend als de pepperpots- of wahlscheibe velgen. Door het onafgeveerde gewicht te verlagen wordt het rijgedrag, het remmen en het verbruik positief beïnvloed.

Van hieruit werd het idee ‘3 liter TDI’ geboren. Dan heb ik het niet over de motorinhoud, maar over verbruikscijfers. Is het daadwerkelijk zo moeilijk om systematisch beter dan 1 op 25 te scoren, zonder daar veel concessies in rijgedrag aan te doen? Wat heb ik hier ondertussen voor gedaan:

- de grootste luchtinlaat in de grille dicht gemaakt met een zogenaamde ‘winter cover’. Zie hierboven.

- lichtgewicht Audi velgen die ik al beschreven had, icm de smallere en grotere banden, zie hierboven. De smalle en hoge banden staan op 3.1 bar wat knoerthard lijkt, maar de grote wangen geven dan nog steeds wat comfort.

-dakrails werden verwijderd. Minder luchtweerstand en minder geruis. Wat de auto overigens ook optisch mooier maakt.

- de Fabia werd rondom 4 cm verlaagd met een H&R set, die wel wat stugger aanvoelen dan die deinende (typische) Skoda veren. Hierdoor rijdt de auto strakker, blijft die in bochten beter op de weg waardoor dezelfde snelheid kan worden aangehouden. Bijkomend wordt de luchtweerstand weer een beetje verlaagd.

-chiptuning: naar VAG techniek, de meesters in software voor deze auto’s. Daarmee wordt deze auto nog niet snel, maar van 75 naar 105 pk voel je wel, ook het koppel gaat van 180 naar 240Nm. Ineens zijn vlotte inhaalacties mogelijk, want hernemen kan dit dieseltje wel dankzij lange versnellingen. Belangrijk in mijn geval is het minder moeten schakelen en opereren bij lagere toerentallen.

Samen met dit pakket maatregelen geeft het de mogelijkheid om op te schakelen bij 1700/1800 toeren om gewoon mee te komen met het verkeer. Terugschakelen hoeft pas vanaf de naald onder 1000 toeren zakt. Bij een constante snelheid van 30 of 50 km/u op het vlakke laat ik hem zelfs respectievelijk in z’n 3 en 5de versnelling stationair draaien, het geeft geen krimp. Het motortje herneemt zonder morren en het heeft merkbaar meer adem. Bochten neemt die nu als een malle, waardoor minder geremd moet worden. De motor is een tikkeltje eerder op temperatuur. Het zijn allemaal zaken die ertoe doen. Dat zie je terug in het verbruik: 1 op 30 is zonder meer haalbaar, aan de pomp. Op de BC zie ik regelmatig nog betere cijfers, maar dat maak je over een hele tankinhoud niet hard. Tankbeurten zitten gemiddeld 2 maanden of 1250 km uit elkaar, zo is het natuurlijk leuk.

Verder blijft dit gewoon de enige gezinsauto en wordt deze niet bepaald ontzien. Dat hij niet meer kilometers maakt komt doordat woon/werk met de fiets wordt gedaan, dus alle kilometers zijn nagenoeg privé. Naar familie/winkel/recyclagepark/hobbies kinderen en uitjes/vakantie enzovoort. Na 15 jaar met deze bijzondere auto (die door veel autoliefhebbers verguisd wordt) wil ik er nog steeds mee verder, ookal is diesel niet meer de meest verstandige keuze. Het blijft relatief betaalbaar (in België) en het bewijst nog steeds de betrouwbaarheid en de grote inzetbaarheid van deze laatste echte Skoda. En die rauwe 1.2 TDI, dat is gewoon 1 brok karakter… :-)

PROBLEMEN:

- Trommelrem achter 1x geblokkeerd: schoon maken en verder rijden. Nu systematisch bij elk onderhoud.
- Kabel van dynamo naar batterij doorgeknaagd door vriendelijke marter. Dit merk je pas wanneer de batterij steendood is.
- Hele uitlaat van voor tot achter lag los in de steunen, ik heb op deze manier nog honderden kilometers gereden en vroeg me af waar die rammel vandaan kwam! Voordeel: auto had meer pit, uitlaatgas kreeg geen tegendruk meer van het uitlaattraject. Het koppelstuk was verdwenen, wellicht los getrild door slecht wegdek. Gewoon gemaakt door lokale garage voor een appel en een ei.
-EGR koeler is dan toch bezweken na 160.000 km. Een reparatie van een slordige 1000 euro, maar dit zit er bij dit type motor altijd wel eens aan te komen helaas.

Verder enkel normaal onderhoud, elke 15.000 km een beurtje van ongeveer 250 euro, banden gaan oneindig mee, de multiriem hoeft pas na 210.000 km en is dus nog origineel en blijkbaar in goede staat. De keuring verloopt na 15 jaar jaarlijks zonder opmerkingen. De Fabia, mijn allereerste auto, leeft dus nog steeds voort.