Signalement
| Uitvoering | 2 78kWh Single Motor |
|---|---|
| Versnellingen | 1, Automaat |
| Bouwjaar | 2022 |
| Jaar van aanschaf | 2022 |
| KM-stand laatst | 212.608 km |
Polestar 2 - Single Motor Long Range met Pluspakket
“Dat is vast de auto van je man”, hoorde ik onlangs iemand tegen mij zeggen. Oei, dat vond ik toch best generaliserend, maar wel logisch. Zowel op Tweakers als de Polestar Facebook groep voeren de mannen de boventoon. En ach, denk bijvoorbeeld even aan een Suzuki Wagon-R, Kia Niro, BMW, Audi of Mercedes. Je hebt vast een beeld van de persoon achter het stuur.
Ondanks dat ik een novelle zou kunnen schrijven over auto’s en hun (semi-)eigenaren, de ergernissen in het verkeer (linksrijdende hufters, het niet vlot inhalen (“Henk, je mag hier maar 100, je rijdt 102”) en niet gebruiken van een knipperlicht) ga ik het nu echt over mijn Polly (a.k.a. De Snor) hebben.
-Keuze voor Polestar-
In het kader van duurzaamheid, milieu en ander sandalengeneuzel heeft mijn werkgever een lijst samengesteld met enkel elektrische auto’s. Aangezien ik qua sterrenbeeld een echte Weegschaal ben had ik keuzestress. Of nee, eigenlijk niet. Ik had een overduidelijke top 1: Polestar. Toch heb ik nog wel een vergelijkend warenonderzoek gedaan. Dat doe ik ook als ik een nieuwe stofzuiger koop, dus niet meer dan logisch dat ik dat nu ook zou doen. Ik kon onder andere ook kiezen voor een Ioniq 5, ID3 of 4, Kona, Niro, EV6, Enyaq, Audi Q4 of voor een kleinere (goedkopere) auto: Peugeot 20(0)8 of een C4.
De kleinere auto’s vielen gelijk af zonder dat ik ook maar naar specificaties had gekeken, toch een teleurstellende actieradius. De seksloze VAG-auto’s vielen ook af. Als het je niet uitmaakt waar je in rijdt, dan zou een VAG-auto prima voldoen. Maar mij maakt het wel degelijk uit waar ik in rij. Qua merk vielen Hyundai en Kia ook af, ondanks dat ze betere specificaties hebben, bijvoorbeeld meer veiligheidsopties. Alhoewel de Ioniq 5 ook wel mijn interesse had, was ik na een proefrit in een Polestar echt uit mijn sokken geblazen. Ik kon mijn vergelijkend warenonderzoek staken en de auto gaan bestellen. Gelukkig mocht ik de kleur zelf kiezen, dat werd Midnight. Daarnaast kon ik ook kiezen voor het Pluspakket i.v.m. de warmtepomp (het glazen dak is een betere reden). Het Pilot-pakket behoorde niet tot de mogelijkheden, maar ik mis daar totaal niets aan. Ook al mocht ik deze er wel bij doen, dan had ik dat niet gedaan. Ik vind bijvoorbeeld ACC echt af-schuwe-lijk rijden, ik doe het beter op ouderwetse cruise control.
Nu werken mijn man en ik bij dezelfde werkgever, en hij wilde ergens ook wel een Polestar. Tot hij zich ging verdiepen in de Ioniq 5 en na een proefrit was zijn keus ook duidelijk. Terwijl hij nog wacht op zijn Hi5 heb ik de eerste kilometers er alweer op zitten.
-Hick-up handover-
We weten allemaal dat de levertijden van (elektrische) auto’s dramatisch zijn, soms wachttijden tot meer dan een jaar. Polestar bleef en blijft volhouden dat de levertijd 4 tot 6 maanden is. In mijn geval klopt het aardig: eind maart besteld, handover op 7 oktober jl.
De oorspronkelijke handover was gepland op 29 september, maar 36 uur daarvoor werd ik gebeld door Koen (of Coen, maar dat verschil kon ik natuurlijk niet horen) dat het niet door kon gaan, omdat de auto nog in Zeebrugge zou staan. Zwaar teleurgesteld en geïrriteerd natuurlijk. Mijn man had al zijn afspraken verzet om mee te gaan naar Beesd, ik had mijn huurauto afgemeld en uiteraard wordt dan direct de tankpas geblokkeerd. Na het telefoontje kon ik alles weer terugdraaien.
Nadat ik was bekomen van een complete meltdown (even generaliserend: ik ben natuurlijk wel een vrouw…) ben ik in de digitale pen geklommen en heb ik Polestar Support voorzien van een stevige klacht waar ik ook een nette uitgebreide reactie op heb ontvangen. Gelukkig werd ik snel daarna weer gebeld met een nieuwe datum.
De handover in Beesd was vervolgens echt tiptop in orde, afgezien van het voorafgaande iets te hysterische filmpje. Geen vraag was te gek en er werd echt de tijd genomen om alles goed in- en af te stellen. Ook toen ik zei dat ik benieuwd was naar de kleur ‘Jupiter’ werd er prompt eentje naar binnen gereden! En ja, de kleur is fenomenaal. Niet mijn smaak overigens.
-De eerste kilometers-
Ik had de afgelopen maanden al een paar keer een proefrit geboekt en ik die grijns die ik toen al had werd alleen nog maar breder, want nu had ik een ‘eigen’ Polly! Mijn man was mee, dus we brachten eerst zijn auto naar huis.
De rit ging vervolgens naar Biddinghuizen om vers gegrilde kip (en grillworst, kluifjes, etc.) te halen. De frunk bleek de perfecte ruimte te zijn om die overheerlijk geurende kip op te bergen, want: geen kiplucht in de auto. De frunk wordt overigens nergens anders voor gebruikt, ik vind het teveel gedoe om deze elke keer handmatig te openen en te sluiten. De laadkabels liggen in de extra ruimte onder de kofferbak.
Uiteraard waren we veel te snel weer thuis, maar de eerste 150 kilometers stonden op de teller.
-De eerste maand-
Voor mijn werk reis ik praktisch het hele land door, de teller staat vandaag (10 november) op ruim 6.200 km, gemiddeld 1.500 km per week dus.
Mijn grijns is tot op heden nog niet minder geworden. Zelfs niet toen al het geluid wegviel en ik het systeem opnieuw moest opstarten (dat overigens gewoon tijdens het rijden kan). Tuurlijk, als ik zo her en der lees met welke issues sommigen te kampen hebben dan zou dat bijna een overweging zijn om geen Polestar te rijden. Het is wel zo dat je meer leest over negatieve zaken dan de positieve. Er zijn een hele kudde mensen die nooit issues hebben en naar volle tevredenheid op toer zijn. Dat geeft toch altijd een vertekend beeld.
Daarnaast adviseer ik om ook eens op een forum bij de andere merken te gaan kijken. Elk merk heeft wel z'n dingetjes. Het is ook maar net waar je je wel en niet aan kan/wil storen. Al ben ik het er wel mee eens dat eventuele kinderziektes er na 2 jaar wel uit horen te zijn.
Na de eerste maand ben ik echt helemaal in mijn nopjes en heb ik de eerste week ook echt slapeloze nachten gehad omdat ik ontzettend veel zin had om in Polly te stappen.
-Wat ik verder nog kwijt wil-
Nou, eigenlijk wil ik nog heel veel kwijt. Het is gewoon een hele mooie, fijne auto en dat is tegelijkertijd heel persoonlijk. Toch is ze net even anders dan de rest. Het is geen platgeslagen vis (Tesla) en geen eenheidsworst (VAG), je zit niet op de stoelen maar in de stoelen. Ik kreeg een beetje BMW-gevoel, het cockpit-idee. Ter info: ik had een BMW 323 Touring (E36, beste BMW ooit gemaakt, daarna ging het bergafwaarts. Ik sta overigens open voor een discussie…) en die stond tot Polly kwam met verve op nummer 1.
Dat gezegd hebbende, het lijkt mij een goed idee om de minnen en plussen op te sommen. Zijn er minpunten dan? Nou, niet echt minpunten. Meer punten waar ik bijvoorbeeld het nut niet van in zie of waar ik tegen aan liep.
Ik las op een gegeven moment dat er Polly’s werden afgeleverd zonder voetsensor voor de kofferbak en DAB+. Ik heb een MY ’23 en deze is voorzien van de voetsensor en DAB+. Het was geen ramp geweest als de DAB+ ontbrak, ik vind ten eerste dat de ontvangst echt te wensen overlaat. Ten tweede luister ik echt nooit naar de radio. Je luistert naar wat de zender je voorschotelt en heb je tussendoor reclame en nieuws. Aangezien ik het nieuws niet volg en ik graag zelf mijn muziek wil kiezen ben ik dus heel blij met Spotify. Als ik in de Spotify-app een playlist aanpas, dan neemt Spotify in Polly dat feilloos over.
Ik ben blij met de voetsensor, ook al begreep ik dat deze achteraf kan worden ingebouwd maar dat schijnt ook wel de nodige maanden te duren.
Gewoon een schopje, dat is genoeg. Geen ingewikkelde danspassen of urenlang zoeken naar het juiste punt. Het is een sensor van een meter (-isch) breed, dus je zit altijd goed. En ja, er zijn ook systemen waarbij de klep open gaat als je aan komt lopen, er is altijd baas boven baas, maar de sensor van Polly werkt prima.
Polly is voorzien van bedraad (!) Apple Carplay. Dit voegt voor mij echt 0,0 toe, ondanks dat ik een fervente iPhone-gebruiker ben. Polestar gaat er prat op dat je in een soort rijdende telefoon zit en dat je je telefoon echt niet nodig hebt. Ik denk daar dus heel anders over. Misschien ben ik wat veeleisend, maar ik wil alles zo hebben dat het voor mij overzichtelijk is.
Mijn configuratie tijdens het rijden:
Ik heb de navigatie in bestuurdersdisplay. Dit vind ik echt een supervette optie. Je hebt een kaartje met routeaanwijzingen voor je neus. Links en rechts van het kaartje staat de snelheid en de actieradius. Meer heb je als bestuurder niet nodig denk ik.
Omdat ik de navigatie voor mijn neus heb kan het middendisplay gewoon rustig blijven. Ik kan daar de details van de navigatie zien, zoals aankomsttijd, ik heb toegang tot mijn telefooncontacten en zie ik welk nummer Spotify afspeelt.
Vervolgens liep ik tegen het probleem aan dat ik Flitsmeister niet kan gebruiken, de bètaversie voor Polly voldoet niet aan mijn wensen. Want ik voer mijn bestemming ook in bij Flitsmeister zodat ik alle meldingen op mijn route te zien krijg. Als je Apple Carplay gebruikt dan zie je dat dus niet. Ik zie liever vooraf wat er gaat gebeuren dan dat ik een melding krijg als het zover is. Ik maak overigens geen gebruik van een navigatiestem en zet ik het liefst alle piepjes en belletjes uit, ik ben zelf al druk genoeg en heb liever niet dat de muziek wordt onderbroken. Kortom: ik was zoekende. Vooral zoekende naar een telefoonhouder, al snappen sommige rijders echt niet waarom je je telefoon zou willen gebruiken. Dat is echt heel persoonlijk en zou geen discussie moeten zijn. In mijn hoofd wist ik precies hoe ik het hebben wilde en na uren te hebben gezocht (ook mijn man zocht mee) heb ik het niet gevonden, het bestaat gewoon niet. Totdat… Totdat ik dus wel vond wat ik zocht, alleen moest ik daarvoor enigszins schoorvoetend aankloppen bij Tesla (of beter gezegd: ik heb mijn man daar naartoe gestuurd). Laatstgenoemde had een telefoonhouder die letterlijk aan al mijn eisen voldeed: parallel naast het middendisplay en draadloos opladen. Vooral dat laatste was een heet hangijzer.
De autohouder is meer dan perfect, aangesloten met een kabeltje van 20 cm (die je dus niet ziet) en mijn telefoon plak ik er zo op.
Polly is voorzien van het Pluspakket. Wat daar in zit? Glazen dak, getinte achterruit, volledig elektrisch verstelbare stoelen, warmtepomp, verwarmd stuurwiel en achterbank, draadloze oplader en Harman Kardon geluidssysteem.
Ik maakte me een beetje zorgen om het glazen dak. Niet vanwege de kwaliteit, maar omdat ik weet dat mijn dochter van 7 gaat kotsen als de zon via het dak op haar bolletje komt. Zorgen waren onterecht, er komt niet/nauwelijks een zonnestraal door het dak.
Persoonlijk vind ik de verwarmde achterbank wat overdreven, hetzelfde geldt voor de nog niet genoemde verwarmde ruitensproeiers. De draadloze oplader is alleen handig als er iemand naast mij zit, al wordt de telefoon best heet tijdens het opladen.
Het HK-systeem voldoet prima, al is het niet het neusje van de zalm. Ik heb echt wel moeten zoeken naar de juiste instellingen.
Over de bekerhouder(s) en armsteun wil ik niet teveel woorden aan vuil maken. Het is treurig en ik had oprecht meer verwacht van een merk als Polestar. De keerzijde is dat ik 9 van de 10 ritten alleen in de auto zit en dan functioneert het naar behoren.
Opbergruimte! Er is altijd te weinig en zeker in het geval van Polly. Ik ben niet heel opruimerig en verberg graag allerhande troepjes en King-papiertjes in vakjes. Mijn man zei juist dat het goed voor mij zou zijn dat ik niet overal mijn troep in kan stoppen. Die zag er het voordeel – en de humor- wel van in.
En dan nu: het fenomeen van de betonnen voet. Nu ben ik van nature een goede doorrijder. Wel rij ik alleen echt harder dan toegestaan als het verkeer dat toelaat en als Flitsie zegt dat er geen flitsers zijn. Ik zie wel eens van die wacko’s door het verkeer zigzaggen, ik schud dan vaak meewarig mijn hoofd. Het helpt niet en het irriteert andere weggebruikers. Ik laat mij niet irriteren, ik ga hen juist irriteren door ze te ‘boxen’ of door even mijn voet van het stroompedaal te halen. Even een gebbetje, moet kunnen.
Terug naar de betonnen voet. In principe maakt het niet uit in welke EV je rijdt. Alle EV’s winnen elk verkeerslichtsprintje (die overigens nooit gaan vervelen) en even snel invoegen of inhalen doen ze allemaal. Voor mij is dat eigenlijk gevaarlijk, ik verwacht dan ook een zeer exclusief abonnement bij het CJIB. Ik heb gewoon echt niet in de gaten hoe hard ik ga.
Het zoeft, zweeft en Polly ligt als gewapend beton op de weg. Ik ga en kan het niet hebben over het verbruik. Dat is gewoon hoog. Punt. Het is simpelweg niet de allerzuinigste EV die je kan krijgen. Snelladen is ook niet supersnel, in 30 minuten naar 80%, gewoon middenmoot. Ter vergelijking: de Ioniq 5 doet het in 18 minuten.
De app kan ook echt wel beter, af en toe foutmeldingen en hij start gewoon soms niet op. Zitten ook niet echt veel nuttige functionaliteiten op, je zou het zelfs prima zonder kunnen doen. Alhoewel het instellen van een timer voor het klimatiseren wel heel handig is. Ik heb 1x gehad dat Polly haar taak niet deed. Ik heb de Digital Key wel ingesteld en een paar keer gebruikt, maar de kleine autosleutel (zonder knoppen) hangt lekker knus bij de huissleutel. Snap de meerwaarde niet heel goed, maar ik ben ook nog aardig ‘groen’ op Polly-gebied, dus misschien komt dat nog.
De stembediening gebruik ik overigens zelden. Ja, je kan vragen wat voor weer het wordt en of een pinguïn knieën heeft. Of je kan vragen of er een bepaald nummer kan worden afgespeeld. Ik vind het maar gedoe en ook dat is weer persoonlijk. De kinderen vinden het overigens echt hilarisch en liggen continu in een deuk.
De one pedal-drive is grandioos, even een paar minuutjes wennen, inmiddels wil ik niet anders. Ik wel een paar keer gehad dat ik zelf iets te laat reageerde en dan werkt het noodremsysteem feilloos. Je schrikt je alleen wel de pleuris als dat gebeurt, je krijgt het gevoel dat je een schuilkelder moet opzoeken.
Ik mijn best doen om hier mijn verdere ervaringen toe te voegen! En misschien ben ik nog wel wat vergeten te melden nu, maar dan voeg ik dat nog wel toe.
10K op teller!
Sinds de handover zijn er 53 dagen verstreken en vanochtend om 8.41 uur waren de eerste 10.000 km een feit! Dat is gemiddeld 188,nogwat per dag en dat geeft dan weer een verbruik van 22,2 kWh/100 km. Afgezien dat het mij totaal niet interesseert, zegt het mij ook niets. Conform de specificaties zou het gemiddelde verbruik 19,3 kWh/100 zijn, dus ergens concludeer ik dat het wel meevalt met het gebruik. Veel (heul veul) filerijden zal ook wel helpen.
Ook kreeg ik vanochtend mijn eerste bekeuring binnen, het exclusieve CJIB-abonnement is blijkbaar ingegaan. Ik zal mijn betonnen voet vanavond even een flinke reprimande geven, al vraag ik mij af of de 'foei' gaat helpen. En eerlijk is eerlijk: deze auto is een hele bewuste keus en autorijden is sowieso fantastisch, dus het abonnement neem ik er voor lief bij. Gesproken over de bewuste keus, het valt mij op dat andere weggebruikers min of meer verwachten dat je hoe dan ook hard rijd in deze geweldige machine. Alsof het niet klopt als je op de meest rechter rijstrook aan het toeren bent. Afgezien van het feit dat deze rijstrook doorgaans leeg is en je dan prima de 'powerpedal' wat dieper kan intrappen rij ik eigenlijk alleen harder als het qua drukte ook echt kan. Excuus, ik dwaal af!
Terug naar de aanleiding van dit epistel. Hoe bevalt Polly na de eerste 10.000 km? Daar zou ik kort over kunnen zijn: fantastisch! De lengte van de rit maakt niets uit, het zit en stuurt heerlijk. Waren er dan geen problemen? Bijna de moeite niet waard om te vermelden, maar ik schrijf een eerlijke en persoonlijke review en een probleem is een probleem dus spreekt het voor zich dat ik ze noem.
Tijdens een rit van Tilburg naar Ede had ik ineens geen geluid meer na een pitstopje. Een simpele reset was de oplossing. Maar... ik was ergens waar navigatie zeer gewenst was en ik heb aan den lijve ondervonden dat een reset tijdens het rijden niet heel handig is. Het resultaat was complete chaos en behoorlijk verdwaald. Gratis tip, doe er je voordeel mee: ga even ergens stil staan om te resetten. Na de reset heb ik geen problemen meer gehad met het geluid.
Ander dingetje: ineens ging de binnenverlichting niet meer aan bij het instappen of verlaten van de auto. Gelukkig is er een groep of Facebook, even de zoekfunctie aan het werk zetten en voilà, de oplossing was daar! (Hulde overigens aan genoemde groep, fijne mensen)
Voor mij geen heet hangijzer, voor velen helaas wel: de app. Ik weet niet of ik die discussie wil aanslingeren maar het ding is echt tranentrekkend treurig. Aangezien Polly een soort rijdende MacBook is zou je verwachten dat er een vernuftige app bij hoort, een kwalitatief hoogstandje. Niets is minder waar, ik heb er eerlijk gezegd een haat/liefde-verhouding mee. Vaak start de app gewoon niet op, een grijs scherm is wat je voorgeschoteld krijgt. Na minimaal 6x hard afsluiten en opnieuw starten lukt het soms wel, soms niet. Heb je de treurwilg eindelijk zo ver dat 'ie is opgestart dan worden de timers voor het klimatiseren niet geladen (of nog erger: dat het ding gewoon je opgeslagen timers heeft uitgezet). Dat houdt in dat het hele circus van hard afsluiten weer opnieuw begint. Ergens op dag 1 of 2 maakte ik de fout om de app inclusief gegevens te verwijderen, hierbij dan nog een gratis tip: alleen doen als het echt niet anders kan.
De app is in mijn optiek gewoon waardeloos, voegt (vooralsnog) niets toe en eerlijk gezegd had ik van Polestar meer verwacht.
Als laatste dan nu nog een ieniemienie-ergernisje: als Polly wordt opgeladen dan staat het klepje open. Dat is logisch en niet erg, maar wel als het regent. Dan blijft er een laagje water achter en dat vind ik oprecht bloedirritant. Ik hoop dan ook oprecht dat de bestelde laadcover dit miniscule probleempje zal oplossen.
Trouwens, over regen gesproken... Als laatste een gratis tip die ik zo snel mogelijk zelf ook moet opvolgen: (werk)handschoenen in de kofferbak leggen. Na een nachtje in de regen laden is de kabel zonder uitzondering nat en zanderig, lees: vieze handen. Het enige voordeel is dat het zand werkt als een scrub en je er zachte handen voor terugkrijgt.
Op naar de volgende 10.000 km!
Elke dag weer een feest!
Ongemerkt de 20K voorbij. Elke dag stap ik weer in met een grijns van oor tot oor, de pret neemt dagelijks toe! Ik probeer ook echt om niet naar iedere Polly te zwaaien die ik tegenkom, maar ik vind het zeker tof om anderen te zien!
Geen issues? Afgezien van wat zogenaamde 'eerstewereldproblemen' heb ik nergens last van. De app is bij vlagen nog altijd tranentrekkend treurig en de achterruitverwarming doet er mijns inziens te lang over om te ontwasemen. Oh ja, ik vind ook dat de achteruitrijcamera te wensen overlaat, maar dat heeft meer betrekking op de hoeveelheid vuil die het aantrekt. Het lijkt wel een moddermagneet. Gelukkig heb ik spiegels, dus het is geenszins onoverkomelijk.
Redelijk irritant is ook wel dat bij het voorverwarmen/klimatiseren de stoel- en stuurverwarming niet meedoen, alhoewel ik begreep dat dit bij de volgende update wel zou moeten werken.
Ik behoor tot het gelukkige groepje dat stralend en grijnzend over de weg zoeft. De groep die meer problemen ervaren benijd ik overigens niet, ik gun iedereen een probleemloze autorit met heel veel rijpret.
En dan is er ook nog een groepje waarvan ik ambivalente gevoelens krijg. De discussies die ik voorbij zie komen zijn zowel tenenkrommend (met al dan niet plaatsvervangende schaamte) als hilarisch. Ik noem even de draaicirkel, bandengeluid en welke poetsdoeken perfect zijn.
Ondanks dat ik onwijs blij ben met Polly is en blijft het voor mij een gebruiksvoorwerp. Onlangs beschadigde ik een van de velgen (toch die draaicirkel niet goed ingeschat) en zag ik een kras aan de zijkant.
Tuurlijk zal het verschil maken of je de auto zelf hebt gekocht of dat het een leasebak is. En tuurlijk maakt het uit wat voor persoon je bent.
Ik vind de Polestar 2 nog altijd een aanrader en een plaatje om te zien, de combinatie zorgt echt voor enorm veel rijpret. Waarbij ik gezegd wil hebben dat ik het nieuwe model (MY2024) echt spuuglelijk vind, niet om aan te zien. Die dichte grille haalt het stoere er helemaal af en is het eigenlijk gewoon een Volvo. Als je gaat voor ultiem plezier: ga er gewoon voor!
Jaaroverzicht 7 oktober 2022 - heden
Op 7 oktober 2022 werd Polly onderdeel van mijn leven, dus hierbij een terugblik op het afgelopen jaar! Wel met een leeswaarschuwing en dank aan zelfkennis, het zal wel weer een behoorlijk epistel worden…
Voor de cijferfanaten onder ons (zodat je, indien gewenst, daarna verder kan met je dag):
Polestar: 2, LRSM, midnight, Pluspakket
Aantal kilometers: 60.248 km
Gemiddeld verbruik: 17.1 kWh – 19.2 kWh
Grote problemen: 0
Middelgrote problemen: 0
Kleine problemen: 0
Eerstewereldproblemen: 2 (daarover later meer)
Irritante geluiden/piepjes: 0
Voorkeurssnelheid: 140 km/u
Range in de winter: 350 km
Range in de zomer: 460 a 470 km
Oplaadlimiet: 100%
Gemiddeld aantal keren snelladen: 2x per maand
Bekeuringen: 1
Lange autoritten (> 750 km) 3 (ook daarover later meer)
Aantal keren wasstraat: 4
Handwas/wasbox: 0
Krassen: 0 (hier en daar wel wat lichte gebruikskrasjes)
Andere geluiden dan muziek: 0 (afgezien van noodhulpsystemen die je niet kan uitzetten…)
Tot zover de cijfers. Als er nog iets mist in dit rijtje kan ik het altijd nog aanvullen.
En dan is het nu tijd voor een update in letters!
Ik ben een bevoorrecht mens en heb een fantastisch leven in alle opzichten. Dus ik klaag niet. Nooit. Dit is overigens niet helemaal waar, ik heb wel eens geklaagd over de eerstewereldproblemen van Polly.
‘Probleem’ 1:
Ik moest af van alle overbodige piepjes en alle zaken die het rijden minder comfortabel maken en zorgden voor nog meer afleiding en drukte. Dus alles wat ik uit kon zetten heb ik uitgezet (lane assist bijvoorbeeld) zodat ik in alle rust kon genieten van Slayer, Rammstein en andere gitaarsublimiteiten.
Ondanks dat er wordt beweerd dat je je telefoon niet nodig hebt miste ik toch Flitsie in mijn blikveld, ook gelet op het feit dat mijn rechtervoet van gewapend beton is gemaakt. Aangezien ik voor een telefoonhouder toch best wel niet discussieerbare eisen had, was dat ook nog een behoorlijke zoektocht. Uiteindelijk een draadloze houder gevonden! Kabeltje van 20 cm er aan en een drupje gorillalijm zodat ik de houder naast het grote scherm kon plakken en voilà! Ik was helemaal in mijn nopjes!
‘Probleem’ 2:
De app. Met alle kennis van nu en van de wereld snap ik oprecht niet dat ze een app niet goed kunnen laten werken. Ik vind overigens wel heel fijn dat er niet teveel functies op zitten, het is heel overzichtelijk. Uiteraard snap ik dat men meer functies wil, maar ik denk dat ze eerst moeten zorgen voor stabiliteit.
Ondanks alle updates verdwijnen elke week weer mijn timers voor het klimatiseren. En dat is bloed-, bloed- en bloedirritant. Ik word daar oprecht giftig van en ik denk dat menig bootwerker jaloers kan zijn op mijn vocabulaire. Niets vervelender dan beslagen ramen als je weg moet.
De DK werkt overigens prima, ik heb 1x gehad (in Kroatië…) dat Polly zei dat ze de sleutel niet kon vinden.
Tot zover de ‘problemen’. Oh wacht, ik heb 1x een melding gehad over het aandrijfsysteem en 1x een melding dat de remmen niet zouden werken. Meldingen genegeerd en nooit meer gezien (klopt ondertussen even af op onbehandeld hout).
Ik ben altijd al verzot geweest op autorijden en totdat ik Polly had dacht ik dat mijn BMW 323i Touring (E36) voor altijd eenzaam bovenaan zou blijven staan als favo auto aller tijden. De Beamer is keihard van de troon getrapt. Elke keer dat ik instap is een feest, het maakt niet uit of ik 5 of 500 km moet rijden. Letterlijk een grijns van oor tot oor. Überhaupt is elektrisch rijden een feest en de verkeerslichtsprintjes vervelen tot op heden niet.
Polly is wat mij betreft superieur aan de rest. Niet alleen qua uiterlijk, ook qua rijgenot. Ik heb al eens een melding gemaakt over het seksloze VAG-gebeuren (voor de saaie en kleurloze mensen op de wereld) en dat zegt al genoeg. Het gebruiksgemak overtreft ook andere merken. Mijn man heeft een Ioniq 5 en dat rijdt best oké. Niet meer, niet minder. Teveel piepjes en andere bijgeluiden (in zijn achteruit is het net een vrachtwagen en als je de auto aanzet (met een fysieke knop!) krijg je een halve hartverzakking van de herrie), minder lekkere stoelen, een veel te druk dashboard, een app met veel te veel functies (en dus niet snel kunnen vinden wat je zoekt), sowieso veel te veel instellingen in de auto zelf inclusief omslachtige bediening. Rest my case.
Ter aanvulling: wel heeft de Hi5 een betere vering en sta je minder lang te wachten tijdens het snelladen, dat mag ook gezegd worden.
Voor mijn werk rij ik veel kilometers, maar ook privé is het asfalt niet aan te slepen. Na het winnen van een roadtrip naar Zweden, Polestar HQ, mochten Polly en ik voor het eerst samen een lange rit maken. Wat. Een. Feest. Sowieso was het gezellig om met 9 andere liefhebbers op toer te zijn.
In de zomervakantie zijn we een dagje naar Berlijn/Potsdam op en neer geweest en ook van dat ritje werd Polly zo blij als een 10-weken oude puppy. Laden via Ionity is ook een waar festijn. Niet alleen vanwege het tarief van € 0,35, maar ook vanwege de snelheid. Overigens voor het eerst niet de hele route met laadpunten gepland, maar bij elke stop even checken waar de volgende Ionity staat. Vooral bij mij zorgt dit voor zo ontzettend veel rust!
Half september vertrokken we voor 2 weken naar Kroatië. Het was nog even spannend met welke auto we zouden gaan, we hebben heel eerlijk lootjes getrokken en Polly heeft gewonnen. Daar was ik blij mee (lees: een minimum aan piepjes en fijne stoelen) en zowel Polly als ik stonden te trappelen van ongeduld: 1800 km en 21 uur rijden, wat een bofbipserij!
We vertrokken om 18.30 uur en hebben de hele rit in 1x gedaan, het scheelt enorm als je allebei van autorijden houdt en daarnaast elkaar vertrouwd zodat er ook nog wat kan worden geslapen.
Wederom hebben we vooraf niet de hele route gepland. Wat ik wel had geregeld was de Karawankentunnel op de heenweg, maar daar zijn we helemaal niet doorheen gekomen… Nou ja, doet er ook niet toe.
Het laden onderweg was uitstekend, al moet ik wel zeggen dat de Ionity-laders vaak op hele treurige plekken staan. Van die plekken waar een gemiddelde vrouw in haar eentje midden in de nacht niet zou willen staan, dit even ter beeldvorming.
Met het voordeeltarief van Ionity heeft de hele vakantie ons qua laden niet meer dan € 200,00 gekost. Het was dan ook even schrikken toen we in Split voor een half uurtje € 51,68 moesten afrekenen. We hebben ook een paar keer via Elen opgeladen, dat was via de app en gekoppelde creditcard ook appeltje-eitje.
Over laden gesproken… Ik sta regelmatig wat snelstroom te tappen en ik vind het onbegrijpelijk dat mensen zo staan te hannesen. Het hele proces is toch geen hogere wiskunde? Laadklep open, plastic afdekdopding eraf, kabel erin hangen, druppel (of laadpas, pinpas, creditcard, whatever) ervoor en klaar. Of ligt het aan mij?
Nog zo’n ergernis is dat er EV’s aan een 150/300-paal staan terwijl de EV in kwestie niet meer aan kan dan 50. Of ligt dat ook aan mij?
Sowieso zijn alle andere weggebruikers (95%) niet geschikt om een voertuig te besturen (middenbaanplakkers, inhaalkrummelaars, croissantjes (telefooninhandtijdenshetrijden), ritsweigeraars, etc.) maar daar zal ik nu verder niet over uitweiden.
Lang verhaal kort (oh, dit epistel had ook een alinea kunnen zijn…): Polly zoeft, zweeft, kwispelt (niet letterlijk), biedt enorm comfort en gebruiksgemak. Ik vind het reuze handig dat de stoel een start/stopknop is, om maar wat te noemen.
Klein nadeel is de stugge vering waardoor je elk hobbeltje en kuiltje wel voelt, al is het niet storend. Gut, ik heb het nog niet gehad over de draaicirkel of het bandengeluid. Dat zal vast komen doordat mij dat totaal niet interesseert. Het is gewoon een hele fijne auto. Punt.
Kleine update
De gratis tip die ik kreeg van Autoweek neem ik ter harte: 'werk je review regelmatig bij!' Dus bij deze.
Laat ik beginnen met de app. Deze heeft onlangs een nieuwe lay-out gekregen en is er wat nieuws toegevoegd.
Mijn probleem met de app was dat minstens 1x per week al mijn vooraf ingestelde timers foetsie waren, compleet schoongeveegd. Dat probleem is verholpen dus dat maakt mij een blij mens!
Verder heb ik nu ook inzicht in mijn totaal gereden kilometers, verbruik, etc. Dat is wel handig, dan hoef je niet altijd in de auto te gluren als je je km-stand nodig hebt. Op zich voegt het niet veel toe aan mijn immer blije humeur, gewoon handig. Niet meer en niet minder.
Er is ook wat gewijzigd in het laadschema, maar omdat ik daar geen gebruik van maak heb ik dus geen idee wat de wijzigingen inhouden.
De app werkt goed na de update, geen problemen meer gehad.
Over de auto: lees de review van begin tot eind. Ik wil niet in herhaling vallen. Heel af en toe moet het systeem even worden gereset, maar dat stelt zo weinig voor dat ik even heb getwijfeld of ik het überhaupt wel wilde noemen.
Bizar: ik heb onlangs mijn allereerste schade gereden. Als ik zeg allereerste dan bedoel ik mijn allereerste in de 22 jaar dat ik mijn rijbewijs heb. Ik vind mijzelf een van de beste bestuurders van het land (of ter wereld, ook goed), maar ook ik ben een echt mens en ik miste een automobilist van rechts. Iets met onbekend terrein, verdwaald en chaos. Dat is geen excuus en het is zoals het is. Gelukkig alleen blikschade, maar dat betekende wel dat Polly even naar de schadeboer moest. Ik kreeg ter vervanging een Fiat 500 mee... Ik wil hier niet over uitweiden, maar ik heb het koekblik (of nou ja, meer plastic dan blik) na 1 dag overgedragen aan mijn man en vervolgens zijn Ioniq 5 meegenomen (heb het overigens netjes gevraagd). Noem mij een verwend nest, maar ik weiger mee te werken aan rammelend en plastic ongemak. Om het positief te bekijken: zo'n Fiat 500 is een mooie reminder om nooit meer schade te rijden en ik besef dat ik mij gelukkig mag prijzen met een zeer fraaie, fijne en probleemloze Polestar! Ik beloof plechtig dat ik nooit zal klagen :-)
Korte update
Ongemerkt de 100.000 km gepasseerd! Normaal gesproken hou ik dat nauwkeurig in de gaten, maar misschien ben ik ook wel een beetje toe aan vakantie. We bikkelen nog even door tot ergens in oktober en dan kunnen we er daarna wel weer een jaar tegenaan.
Ik zal proberen niet al te veel af te wijken van het onderwerp, al is dat verdraaid lastig...
Er is tot nu toe maar 1 echt mankement: afgelopen week is er een sensor vervangen. Aangezien er best veel sensoren in de auto wonen zal ik het hieronder 'even' uitleggen.
Ik heb geen eigen laadpaal en ben dus afhankelijk van publieke (snel)laders, wat ik overigens helemaal prima vind!
Bij het aankoppelen (Allego, ter info) kreeg ik een felrood lampje te zien en dat was zo rood dat ik na een uur nog rode sterretjes zag. Ongeveer 30 meter (het kan ook best 50 zijn, of 10... ik heb geen idee eigenlijk) verderop staat een paal van een ander ras (Vattenfall) dus uiteraard daar even geprobeerd. Maar helaas... Wederom een foutmelding. Op naar een andere paal (iets verder weg, een paar honderd meter? Wederom eigenlijk geen idee), maar ook daar noppes. Echtgenoot gebeld en gezegd dat ik even naar Fastie ging, hij wilde wel mee en was ook wel zo gezellig. Bij Fastie geen problemen, dus de dag erop kon ik gewoon naar de andere kant van het land. Al was het wel even behelpen, want normaal gesproken kan ik met een volle accu ruimschoots heen en weer.
Toch maar even Henk (Volvo) gebeld en mijn probleem voorgelegd. Na de diagnose was er of een sensor of een kabelbreuk in de kabelboom. Ik kreeg een ernstig ingewikkeld verhaal over temperatuur en bijbehorende sensor, ik kan het eerlijk gezegd niet navertellen maar het klonk uiterst plausibel. Afspraak voor de week erop, dus even een weekje snelladen. Ook prima.
Thuis bij de publieke paal toch nog even proberen. Niet Allego, maar die andere. Die heeft nimmer voor problemen gezorgd. Wat schertste mijn verbazing? Een groen lampje, dus gewoon aan het laden. De dagen erop bleef de paal van Vattenfall mij verbazen. Via deze weg een excuus aan mijn echtgenoot die dagelijks foto's ontving van groene laadlampjes en een hyperactieve vrouw in jubelstemming.
Dinsdag 20 augustus Polly bij Henk achtergelaten. Wel nog even mijn ervaringen gedeeld over het laden. Ik vermoed namelijk dat de laadpaal van Allego de storing in de auto heeft veroorzaakt. Niet dat ik ineens een expert ben, maar dat is wel een van de weinige conclusies die je uit dit debacle kan halen.
Bij het ophalen is toch de sensor vervangen en dat is natuurlijk helemaal prima.
En... Henk zou Henk niet zijn als Polly niet zou zijn gewassen, wel jammer dat de stofzuiger het niet deed maar kniesoor die daarop let.
De app is tegenwoordig fenomenaal, ik neem geen fysieke sleutel mee. Oh ja… Gratis tip voor mijzelf: fysieke sleutel meenemen als de auto naar Henk gaat. Het was toch wat raar om mijn telefoon af te geven…
Kortom: ik ben een uiterst blij mens en ga in oktober vol vertrouwen mijn derde jaar in met dit ubermeesterlijke voertuig!
2,5 jaar later nog steeds de fijnste auto ooit!
Dat zeurende stemmetje in mijn hoofd: “hou je review op Autoweek nou eens bij!” Daarnaast kreeg ik een herinnering van AW om de review bij te werken. Dus enigszins onder druk hierbij de aanvulling.
Omdat ik niet in herhaling wil vallen valt er eigenlijk weinig bij te werken. Maar niet getreurd! Ik heb de afgelopen maanden toch wel een aantal interessante gesprekken gehad (of gehoord) met wildvreemde mensen. Niet alleen over Polly, ook over EV’s in het algemeen. Graag wil ik een tweetal gesprekken u als lezer niet onthouden.
De licht agressieve onwetende (maar denkt het toch allemaal beter te weten)
Locatie: parkeerplaats bij een tankstation langs de snelweg (oftewel: VZP)
Hij, tovert ondertussen een pakje shag uit de binnenzak van zijn spijkerjack: “Zo zo. Toe maar. Dikke auto hoor!” Ik werp hem een blik die zou moeten zeggen: oprotten, ik heb hier geen zin in…
Hij: “Ik neem aan dat je er niet mee op vakantie gaat, want dan kom je nooit op je bestemming aan.”
Ik: “Sorry, ik heb geen zin in een gesprek.” Normaal gesproken ga ik graag in gesprek over elektrisch rijden, maar ergens weet ik precies wat voor type mens dit figuur is; een typische dieselende EV-hater.
Hij, mijn afwijzing negerend: “Nou, ik diesel gewoon nog even door. Minstens 1000 kilometer op een tank, ben ik zo in Spanje.”
Ik: “Gut, fijn voor je. Knap ook om zonder te pauzeren 24 uur achter elkaar te kunnen rijden.” Ik maak een lichte buiging.
Hij, mijn sarcasme negerend: “Je staat toch om de haverklap stroom te tappen van het al overvolle netwerk? Dan kom je dus echt nergens.”
Ik: “Nee, je hebt gelijk. Ik kom echt nergens, hooguit tot aan het einde van de straat. En als ik toch wat verder moet neem ik een aanhanger met een dieselaggregaat mee.”
Hij: “Ik wist wel dat ik gelijk had, ik begin er ammenooitniet aan.” Kijkt triomfantelijk en loopt weg.
De treurwilg met zijn glimmend gepoetste Kia Niro
Locatie: parkeerplaats winkelcentrum
Hij: “Die van jou mag wel een poetsbeurt gebruiken.”
Ik: “Dat klopt, u heeft helemaal gelijk.”
Hij: “ik poets de mijne elke week. Uiteraard met het twee-emmer-systeem en speciale doeken.”
Er volgt een uitleg over het wassen van de auto en vooral dat zijn systeem de enige juiste manier is. Ik luister niet, ik haakte al af na de opmerking dat Polly moest worden gewassen.
Hij: “Beter niet in de wasstraat, dat weet je toch?”
Ik: “Het zal, maar ik neem aan dat ik dat zelf mag bepalen?”
Hij: “Ah, leasebak zeker. Jammer hoor, jullie zijn toch minder zuinig op de auto. Alhoewel dat ook gegeven is aan de jongere generaties. Wel materialistisch maar er niet voor willen zorgen, dure auto’s gebruiken als een wegwerpartikel.” Hij schudt meewarig zijn hoofd. (Ik ga er overigens vanuit dat u het type man inmiddels wel voor ogen heeft).
Ik: “Ik zou het woord wegwerpartikel graag willen aanpassen naar gebruiksartikel c.q. gebruiksvoorwerp. Ik ben erg blij met deze auto, maar het interesseert mij weinig of er een vlekje meer of minder op zit. Ik wil graag comfortabel van A naar B en soms naar C reizen en dat lukt hier meer dan prima mee. Daarnaast doet het wat mij betreft niet ter zake of dit een leaseauto is of niet. Gezien mijn volle agenda prefereer ik de wasstraat.”
Hij: “Je bedoelt krasstraat in plaats van wasstraat.” Hij gniffelt zachtjes om zijn ‘eigen’ grap.
Ik: “Tegenwoordig krassen ze niet meer hoor! Eerlijk gezegd ga ik vooral naar de wasstraat vanwege de lichtshow en de interieurservice. Vooral die lichtshow, die is echt fantastisch! Die zit niet bij uw twee-emmer-systeem.” Dit keer gniffel ik zachtjes om mijn eigen grap, het levert mij een licht vernietigende blik op.
Hij: “De jeugd heeft ook nergens meer respect voor, geeft geld uit als water en heeft geen oog voor de mooie dingen in het leven.”
Ik: Dat ik met u in gesprek ben getuigt volgens mij van respect, ik verdien geld als water dus kan ik het ook zo uitgeven en gelet op de auto waar ik in rij heb ik zeker wel oog voor de mooie dingen in het leven.”
Tot zover.
W.v.t.t.k. (offtopic):
Ik weet hoe ik moet ritsen, het gros van de weggebruikers weten het helaas niet. Dus ik maak optimaal gebruik van het asfalt in een gepast tempo. Diverse automobilisten die op de rijstrook links van mij angstvallig aansluiten bij hun voorganger en als kers op de taart de Gerda in haar Kia Picanto (met dito pikant kapsel) haar middelvinger naar mij opsteekt en mij er niet tussen laat.
Als ik zie dat de automobilist achter mij ook niet weet hoe er moet worden geritst dan ben ik in staat om minstens 4 auto’s voor mij te laten invoegen, dit tot frustratie van mijn achterligger.
Misschien kent u ze wel: de niet-EV rijders die (nog steeds) naïef zijn en denken dat ze een sprintje bij het verkeerslicht kunnen winnen. Ze staan zichzelf bijna in het asfalt te graven bij het optrekken, vaak gepaard met een hoop (koppeling)lawaai. Onnodig om te melden dat er in dit verhaal vele verliezers zijn, tenzij ik niet aan het opletten ben, maar dat ter zijde.
Over Polly
Dit is en blijft een review over mijn Polestar 2, een auto waar ik tot op heden nog zeer mee in mijn nopjes ben. Ook na 2,5 jaar geen noemenswaardige problemen. Dat ik er blij mee ben blijkt ook wel uit mijn kilometerstand: ruim 130.000 afgelegde kilometers. Zweden, Kroatië, diverse autoroutes in Duitsland, Luxemburg, België, en nog veel meer asfaltpret! De grijs van oor tot oor heb ik bij elke autorit, hoe lang of kort deze ook is.
De app is stabiel, ik neem nooit meer een fysieke sleutel mee. Zelfs niet op vakantie naar Kroatië. De app heeft nu ook een widget op mijn telefoon, fijn om de status te zien.
Het infotainmentsysteem hoeft niet meer zo vaak te worden gereset, dus al met al: ik ben een hele blije Polestarrijder!
Hobbeltje en nieuwigheidje
Zelfs na bijna 3 jaar valt er nog wat te ontdekken aan dit vliegende tapijt! Ik zal u als lezer niet langer in spanning houden: als je de knopjes voor de buitenspiegels tegelijk indrukt klappen ze in!
Het is niet echt DE ontdekking van de eeuw en ik moet ook toch schoorvoetend bekennen dat het inklappen van de spiegels wel wat moet worden genuanceerd. Bij het lezen van het woord 'inklappen' verwacht je 2 buitenspiegels die retestrak tegen de zijramen worden gevouwen, doorgaans bij alle andere autorassen het geval. In Polestar-land kan het woord inklappen beter worden vervangen door 'een lichte vouw-beweging richting de zijramen. Als ik de auto op slot doe dan kijk ik altijd heel geconcentreerd en zonder te knipperen met mijn ogen naar de buitenspiegels. Indien deze een kleine beweging maken ben ik tevreden.
Maar als ik niet op de spiegels let is er natuurlijk altijd nog zo'n keiharde 'klik' (en uiteraard een 'naklik'). Helaas voor mij staan mijn oren vaker niet aan dan wel, vooral bij ellenlange monotone neuzelverhalen, dus die klik gaat ook nog wel eens aan mij voorbij. Dus eigenlijk kan ik niet zien of de auto op slot is. Nou ja, dat kan ik natuurlijk wel zien: verlichting buiten en binnen uit of in de app gluren. Liefst zie ik gewoon van die strakke spiegels tegen de zijramen.
Het is niet het ergste wat mij is overkomen, ik lig er ook 0 nanoseconden wakker van.
Lig ik überhaupt wakker? Nah, zelden. Zelfs de afgelopen plaknacht ben ik luid snurkend doorgekomen.
Toch is er een pietepeuterig zeurdingetje van mijn zijde. Ik ben geen klager, in tegendeel zelfs! Het glas is altijd halfvol en als deze dan toch een keer halfleeg is vul ik 'm gewoon bij!
Ik maakte onlangs de overstap naar een nieuwe telefoon. Dat was oprecht een forse upgrade: van een iPhone 12 mini naar een iPhone 16. Behalve de grootte (ik vind deze echt veel en veel en veel te groot, dat ter zijde) is het een prima ding om een paar jaar mee voort te kunnen.
Het ding moest natuurlijk wel weer worden gekoppeld aan de auto en in gedachten ging ik terug naar het moment dat ik voor het eerst een telefoon aan de auto koppelde. Uren en uren heb ik zwetend in dat hok doorgebracht. In het kort zou het echt appeltje-eitje moeten zijn:
- Beide fysieke sleutels aanwezig in de auto en in het 'koppelbakje' (sorry, gebrek aan een beter woord, want eigenlijk is het de totaal onbruikbare achterste bekerhouder);
- BlauweTand ingeschakeld;
- Account aangemaakt;
- Koppelen maar.
Was. Het. Maar. Zo. Simpel. Of de telefoon wordt niet herkend of het koppelproces mislukt of de accounts komen ineens niet overeen of... (vul zelf maar in, alles is mogelijk!)
Vloekend, scheldend en tierend begon ik elke keer opnieuw met het proces. Het duurde zo lang dat mijn man voorzichtig fluisterend kwam vragen of het wel lukte en of ik misschien een kop koffie wilde. Hij besefte al snel dat ik in standje Eucalypta (of voor de jongere lezers: Cruella, Wicked Witch, etc.) zat en liet mij met rust.
Na uren was het toch gelukt, geen idee meer hoe, en nam mij plechtig voor nog minstens 5 jaar met mijn telefoon te doen.
En nu dan toch een nieuwe telefoon. Ik neuriede de begrafenismars en sjokte naar de auto. Vooraf uitvoerig de handleiding bestudeerd, er in de auto weinig van hebben onthouden, en ben aan de slag gegaan.
Uiteraard stagnatie bij het koppelproces, ondanks dat ik netjes de oude telefoon had verwijderd en alle voorgaande stappen had doorlopen. De oerbrul die uit mij voorkwam behoeft verder geen omschrijving. Oh, en als je denkt dat het wel eens kan helpen om 2 stappen om te draaien ben je nog verder van huis.
Uiteindelijk heb ik alle te nemen stappen in de blender gedaan en ben maar gewoon wat gaan doen. Vergelijkbaar met het volwassen leven, we rommelen immers allemaal maar wat aan.
Voila! Gelukt!
Zonder gedoe gewoon weer zoals alles was, heel prettig!
Wacht even! Er was nog een klein ieniemienie hobbeltje. Laatst moest ik opnieuw inloggen in de app. Normaal geen probleem, zo gepiept. Nu lukte het inloggen ineens niet meer. Ergens vaag in mijn geheugen kwam het idee om de app te verwijderen en opnieuw te installeren. Althans, bij mijn trouwe iPhone 12 was dat nooit een probleem. Blijkbaar is er wat veranderd, want: IK MOEST IN DE AUTO OPNIEUW ALLES KOPPELEN! Waarom?! Ik had mijn account niet gewijzigd, geen nieuw telefoonnummer of mailadres, niks nada noppes. GRRRR...
Alles werkt inmiddels naar behoren en tevredenheid. Ik zoef weer heerlijk rond!
Tijd voor een update
Ik wilde eigenlijk wachten met een update tot de 190k. maar er werd gevraagd om een update. Dit keer niet door Autoweek (die normaal gesproken er bovenop zitten), maar door Eric 6267380. De laatste update is alweer een half jaar geleden en het wordt inderdaad weer tijd voor een update. Bedankt voor de reminder Eric!
Sinds de Desastreuse Gebeurtenis (koppelen nieuwe telefoon) valt er wederom geen Groot Nieuws te delen. Alhoewel, het is maar net wat je Groot Nieuws noemt. De app vertoonde weer eens enorm afwijkend gedrag, echt tenenkrommend irritant. Polly was ineens continu offline en bij het openen naar de app kwam de melding: 'gewisseld naar Polly'. Hoezo wisselen? Met wat? De auto van de buren? De bakfiets van de achterbuurvrouw? Met een Chinese hacker die 'per ongeluk' op mijn account was ingelogd? Hoe dan?! Alsof ik 2 Polestars voor de deur heb staan en ze allebei in dezelfde app heb gestopt. Ik heb al niet eens 2 profielen in de auto, omdat mevrouw daar dusdanig van over de zeik gaat dat dat altijd ellende geeft. Er is dan ook niemand, maar dan ook niemand die zijn/haar telefoon aan mijn auto mag koppelen, dus ook niet met BlauweTand. Mocht er iemand zo dapper zijn om het ooit wel te willen doen dan sta ik niet in voor mijzelf en niet voor de gevolgen.
Ondertussen zet ik even een rustgevend muziekje op, ik voel mijn bloeddruk alweer stijgen naar eenzame hoogte. De frustraties omtrent een gekoppelde telefoon en een app zitten qua emoties nogal diepgeworteld, ik moet dit nodig met mijn therapeut bespreken. Het kan niet gezond zijn.
Terug naar het Desastreuse Voorval. Na talloze resets, uitlogpogingen, etc. besloot ik toch maar Support in te schakelen. Die kwam uiteraard met zeer nuttige en goedbedoelde tips, ik had ze allemaal al geprobeerd. Het kan geen kwaad om het nog een keer te doen, maar eigenlijk heb ik geen geduld voor dit soort bezigheden. Het is potdorie een rijdende computer, dus hoezo werkt het niet? Trouwens, als ik het vergelijk met Windows... Heb je wel eens geprobeerd om een afbeelding in een Word-document te plakken? En lukte dat zonder dat al je tekst versprong of op een andere pagina terecht kwam? Hulde!
Ik dwaal weer af. De hulp van de medewerkers mocht niet baten. Ik ben zelfs naar Beesd gereden. Niet alleen omdat er toevallig een bijeenkomst was, de ganse supportafdeling was er ook. Met zo'n mannetje toog ik naar de auto en na enige minuten speuren was de conclusie dat alles naar behoren werkt.
OH JA!! Alle lof, hulde, veren en stickers aan de supportman: hij vertelde dat de beide fysieke sleutels gewoon in de auto achter kunnen blijven als je via de app de auto regelt. Dus ook op slot doen! De. Sleutels. Schakelen. Zichzelf. Uit.
Magnefique!
Het probleem met de app was dus nog niet opgelost. Ondanks dat ik wel met de digitale sleutel kon blijven rijden (het is mij een raadsel hoe, maar het scheelde wel gezeul met de fysieke sleutel) kon ik dan weer niet klimatiseren. Het stoom kwam regelmatig uit mijn oren en dan kwam mijn eega weer met coolpacks, ijsblokjes en de opmerking: "Die stoom kan jouw ijzige persoonlijkheid ook niet opwarmen denk ik."
De oplossing kwam uit de internationale community. Er was dus blijkbaar iemand aan de andere kant van de wereld met hetzelfde probleem. Het is nooit in mij opgekomen dat ik mijn vraag ook had kunnen posten, ergens had ik mij er al bij neergelegd dat het probleem zou bestaan tot een volgende auto/app-update.
Komt ie: widget op je telefoon ingedrukt houden, tik daarna op 'wijzigen widget'. Je kan dan instellen wat je wil zien aan status (klimaat, deuren open, etc.) en JE KAN EEN VOERTUIG SELECTEREN. Bij mij was dat dus leeg, vandaar elke keer de wissel naar Polly. Sindsdien is het 'probleem' opgelost en heb ik dat ook nog even aan Support laten weten. Ruim 2 maanden na dato, maar dat mag de pret niet drukken.
Ik sluit deze update af met een verslagje (echt kort, driedubbel belooft!) van het allerleukste evenement van 2025.
Samen met de beheerder van de PolestarClub op Facebook heb ik een rondrit georganiseerd. Een mooie rondrit door België (startpunt Wortelkolonie, ik zal u niet vermoeien met een geschiedenisles) met koffie, lunch en een optioneel diner.
Met in totaal 18 auto's (waarvan 1 stiefkind Zeekr) reden we een onwijs mooie rit. Of nou ja, mooie rit... In de voorbereiding is de rit meerdere malen (lees: een keer of 11) gereden, ik kan eerlijk gezegd geen Wortelkolonie meer zien. De beelden die mijn man en ik hebben gemaakt met drone en camera zijn oprecht mooi geworden, de slinger aan Polestars door het Belgische landschap is bijna schilderachtig mooi.
Het goede nieuws is dat we in het voorjaar een nieuwe rit gaan organiseren. Locatie? Daar waar de Polestar zeer goed tot zijn recht komt. Dus wordt het de Eifel of Luxemburg?
Een review over deze auto is wat mij betreft niet alleen techniek, comfort of zuinigheid. Deze auto is een heerlijke verblijfplaats als het gaat om ritje voor het plezier. Ik noem nog even de Alpenroute, Romantische Strasse, Sprookjesroute en de 14-kastelenroute in Luxemburg. Kronkelige wegen en geen kip(caravan) op de weg dus blijft er puur genot over.
Tot de volgende update!
Afscheid - Deel 1
“Dag mevrouw, u spreekt met meneer die en die van de leasemaatschappij. Ik bel u even vanwege het einde van het leasecontract.”
“Hoe bedoelt u? Althans, ik weet wat ‘het einde van een contract’ betekent, maar nu ben ik even confuus. Ik heb nog zo’n 1,5 jaar te gaan.”
“Nou, u bent blijkbaar door alle lijstjes heen gevallen. Qua kilometrage zit het er inmiddels op, u heeft de 170.000 km gepasseerd en dat is het maximum. Ik adviseer u om contact op te nemen met uw wagenparkbeheerder.”
“Dat ik een slachtoffer ben van niet-werkende systemen en/of medewerkers die hun werk niet goed doen is nog tot daar aan toe, maar waarom zou ik contact op moeten nemen met mijn wagenparkbeheerder? Kent u dat doorfluisterspel nog van vroeger? U weet wel, met z’n allen in een kring en dan moest er een zin of een kort verhaaltje worden doorverteld. Moet ik het nog verder uitleggen? Ik wil niet de fluisteraar zijn die verkeerde informatie doorgeeft of ontvangt.”
Uiteraard heb ik de wagenparkbeheerder gebeld en gevraagd om een en ander uit te zoeken en het vervolgens met de leasemaatschappij te regelen. Dit laatste was het begin van het einde; afscheid nemen van mijn geliefde Polly. Ik heb natuurlijk even in de foetushouding in een hoekje liggen janken, met flinke dramatische uithalen.
Want het bleek dat de jaarlijkse kilometers ietwat te laag waren ingezet: 35.000 per jaar. Met zo’n 55.000 km daadwerkelijke kilometers was dat inderdaad wat aan de krappe kant. Want naast de zakelijke ritten kriskras door het land zijn we ook in Kroatië, Zweden en veelvuldig in Duitsland geweest. Had ik minder gereden als ik dit vooraf had geweten? Natuurlijk niet. Het is ook gewoon wat het is. En door! Op naar een nieuwe auto, helaas geen Polestar.
Bij mijn werkgever is er geen leasebudget, lees: geen vrije keus wat betreft een nieuwe auto. Elk half jaar is er een nieuw aanbod van een beperkt aantal rassen en bijbehorende modellen, afhankelijk van de categorie waar je als leaserijder in valt.
Ik val in categorie 4, maar mag ook kiezen voor een categorie lager of hoger (met bijbehorende korting of bijbetaling). Ik mocht kiezen uit: Volvo EX30, KIA EV5, BMWiX1 of een Mini Countryman, allen in diverse varianten. De BMW viel voor mij eigenlijk direct al af: te veel betalen voor te weinig auto. De KIA viel eigenlijk ook af vanwege mijn allergie en de associaties die ik ermee heb. Ik ben echter de beroerdste niet en besloot om in alle auto’s te gaan proefrijden.
Ik wil tijdens het rijden autopret ervaren, liefst elke dag met een glimlach wat bij mijn Polly absoluut is gelukt.
Op een druilerige dag stapte ik samen met mijn eega bij de KIA-boer binnen en wist het eigenlijk al: dit wordt ‘m echt niet. De verkoper deed echt zijn best om de auto te verkopen (duh… Daar wordt ‘ie voor betaald…) maar hoe langer ik naar het gevaarte keek, hoe mistroostiger ik werd ondanks alle denkbare opties die het exemplaar bevatte. Nogmaals: autopret! Dat vind ik echt belangrijker dan een ventilerende massagestoel of een panoramadak dat open kan. Toch stapte ik in voor een proefrit. Nog voordat ik het hok de snelweg had opgestuurd wilde ik alweer terug. Rijplezier: nul gevoel. Aantal piepjes die je niet uit kan zetten: teveel. Hoeveelheid emotie die KIA in de auto heeft gestopt: ver beneden vriespunt. Is het een voordelige keus? Zeker! Ik kan namelijk kiezen voor de meest luxe versie zonder daarvoor bij te betalen, dus heel veel auto voor weinig. Gelet op voorgaande mag het duidelijk zijn: sleutels ingeleverd bij de verkoper en nog net niet weggerend. Dit is niet de auto voor mij.
De volgende die klaar stond voor een proefrit was de Volvo EX30, bekend terrein dus dat moet wel goed zijn. Toch?
Als ik voor de Volvo zou kiezen dan zou het de Black Edition worden. Deze had de Volvo-man helaas niet, maar wel een exemplaar dat bijna dezelfde opties had. Het was die dag echt allejezuskoud en een paar warme billen zouden zeer welkom zijn, maar we kregen de auto qua temperatuur en verwarmde billetjes niet aan de pruttel. Eega en ik op de parkeerplaats bij een vestiging van de Goudreinet nog aan het zoeken geweest, maar we konden het niet vinden. Bij terugkomst bleek dan ook dat er geen stoelverwarming aanwezig was. Beetje jammer.
De EX30 is vrij klein, dat is op zich geen probleem aangezien ik er doorgaans in mijn eentje in zit. Het probleem is dat er alleen een scherm in het midden zit. Niets achter het stuur, geen head-updisplay. Maar wel een sensor die controleert of je je blik wel op de weg hebt gericht. Alles staat op het midden display, tot aan de knipperlichten aan toe. Het zal ongetwijfeld wennen, maar daar waar de KIA te druk was qua schermen en informatie, was de Volvo iets te ‘clean’. Het is ook nooit goed.
Toen bleef er nog maar 1 toekomstig voertuig over: Mini Countryman. Mag eigenlijk geen Mini heten, want het ding is maar een paar cm kleiner en een stuk hoger. Ik weet dat zowel BMW als Mini karig zijn als het gaat om opties, ik vreesde voor een simpele uitvoering. Niets was minder waar! Een dikke John Cooper Works uitvoering met pakketje L. Dat laatste ter info: de pakketten met opties variëren van XS tot XL.
Als ik een vergelijkend warenonderzoek doe, dan doe ik dat uitermate zorgvuldig. Zo kan het bijvoorbeeld maanden duren voordat ik de juiste stofzuiger heb gevonden. Niet dat ik het ding ooit gebruik, maar het is dan wel de beste stofzuiger die er is. Dus ook de Mini moest er qua proefrit aan geloven.
Over alle drie de auto’s had ik online al een en ander opgezocht, diverse reviews gelezen en bekeken. In Polly ben ik bijvoorbeeld best gehecht aan de zittingverlenger en was wat huiverig voor de korte sportstoeltjes van de Mini. Ook omdat ik zelf niet heel klein ben.
Nou, de stoelen zitten prima! Het middenconsole is voorzien van een vrolijke pixelpannenkoek, wat prima past bij het kleurrijke en chaotische interieur. Met het rijplezier zit het ook wel snor; de go-kart modus is heerlijk (alleen nog even het irritante nepgeluid uit weten te zetten). Ik was stiekem dus wel een beetje verkocht, al voelt het als verraad richting Polly.
Het wordt dus een Mini Countryman in British Racing Green met zwart dak en zwarte velgen. Officieel is deze auto het beste van het slechtste qua keus, dus liefkozend noem ik ‘m al ‘het pokkehok’ (inderdaad, zonder tussen-n).
Ergens in de laatste 2 weken van mei is het al zover; dan krijg ik de sleutels in handen en moet ik de Polestar (helaas) inleveren.
In deel 2: Een complete en enigszins compacte (uhhuh) review over de afgelopen 3,5 jaar daarna is het klaar. Of misschien nog een allerlaatste deel 3 over de laatste toerrit die op 9 mei a.s. gaat plaatsvinden… Hm, stof tot nadenken.
Mocht je de avonturen van het pokkehok willen volgen; uiteraard doe ik daar t.z.t. ook verslag van, hier op AW.
Afscheid - De Complete Review
Deel 2 – De complete review
Deel 1 behoeft geen verdere uitleg en deze had je eventueel over kunnen slaan, want nu is het tijd om alle aspecten van mijn Polestar 2 te belichten. Dat heb ik natuurlijk de afgelopen jaren al uitgebreid gedaan. De eerste conclusie die ik kan trekken is dat onderstaand al het voorgaande van de afgelopen jaren had kunnen vervangen. Maar dan hadden jullie niet kunnen meegenieten van al mijn avonturen. Ik gooi er maar weer een leeswaarschuwing in en het spijt me als ik op sommige punten in herhaling val. Heb je geen zin in de enorme lap tekst die gaat komen? Voel je vrij om door te scrollen naar beneden, daar kan je alle plussen en minnen vinden in een voor mijn doen beknopt overzicht.
Exterieur:
Over smaak valt niet te twisten; de ene houdt van SUV’s, de ander van Amerikaans geweld en weer iemand die verknocht is aan oldtimers.
Ik moet bekennen dat ik de Polestar eerst echt spuug- en spuuglelijk vond, ik was dus niet direct verkocht. Saaie kleuren; wit, vijftig tinten grijs, zwart, blauwachtig (mits gewassen) en de kleur van gemalen Playmobil.
In deel 1 heb je kunnen lezen dat ik aan vergelijkend warenonderzoek doe. Dus toen ik Polestar op de leaselijst zag staan wist ik eigenlijk stiekem al dat ik het onderzoek kon staken. Want in het eerste jaar nadat Polestar op de markt kwam kreeg ik er steeds meer waardering voor. Alleen al omdat ‘ie opviel tussen de saaie VAG-massa en de Koreaanse degelijkheid. Charmant, elegant en tijdloos. Tijdloos is iets anders dan saai. Een goed voorbeeld van tijdloos is muziek; mensen blijven naar die oude meuk luisteren.
Terug naar het uiterlijk. Zoals gezegd veranderde mijn smaak, waarschijnlijk een leeftijd-dingetje (inmiddels de 40 gepasseerd). Ik hou van kleur (en chaos) en de ingetogenheid van Polestar was wel een licht struikelblokje. Dan maar het blauwige, Midnight. Echt blauw is ‘ie maar zelden geweest aangezien ik niet zo’n autopoetser ben. Überhaupt geen poetser, maar dat is een ander verhaal. In de afgelopen 3,5 half jaar was het meer een soort blauwgrijs.
Verder is de Polestar een soort van sedan die hoog op zijn pootjes staat en in combinatie met 19-inch velgen toont hij robuust, doch gracieus. De ‘grille’ daarentegen toont dan weer licht agressief, het blokjesmotief is briljant gekozen. De latere versie heeft een dichte grille en mijns inziens is dat stukken minder mooi. Of eerlijker; ronduit afschuwelijk en heeft Polestar daar echt de plank misgeslagen.
Waar ik ook minder van gecharmeerd ben is de lichtbalk aan de achterzijde. Het maakt ‘m echter wel heel uniek en als je achter het stuur zit dan zie je het toch niet.
Ook handig: de verlichting in de portiergrepen, kan je toch mooi zien wat je vastgrijpt in het donker. Over de portiergrepen gesproken, zeer fijn dat je via alle portieren (en via de kofferbak) de auto op slot kan doen.
Over de frunk kan ik kort zijn: deze heb ik alleen tijdens de allereerste rit gebruikt. Daarna ging de motorkap alleen open voor het bijvullen van sproeistof. Zo’n extra opbergvak kan handig zijn, ik vond het blijkbaar vooral veel gedoe om daar spullen in op te bergen. In mijn geval zou ik niet eens meer weten dat ik er wat in zou hebben gelegd.
Als je de motorkap weer naar beneden doet dan vereist het vervolgens nog een tweetal handmatige aanduwdrukjes met de hand. Niet erg, maar wel als je geen vingerafdrukken wil achterlaten. Kortom, te veel gedoe voor 20 cm2 extra opbergruimte.
Om te klagen: de spiegels klappen niet helemaal in. Ze klappen ongeveer 6mm naar binnen, als je knippert met je ogen heb je het moment gemist. Gratis tip: als je de knopjes L en R tegelijk indrukt klappen de spiegels tegelijk naar binnen.
Een andere instelling is dat je de spiegels naar beneden kan laten kantelen, dit kan heel handig zijn bij inparkeren. Ik heb het wel even gebruikt, nu al heel lang niet meer en ik weet niet waarom ik de functie weer heb uitgezet. Ik vond het waarschijnlijk te onrustig of net niet handig genoeg, ik kan natuurlijk heel goed inparkeren.
De achteruitrijcamera werkt prima, heel soms deed ‘ie het ook niet maar ouderwets op de spiegels inparkeren gaat ook nog steeds prima. Alhoewel ik wel de voorkeur geef aan inparkeren van rechts naar links, dus het trottoir aan bestuurderskant. Op een of andere manier gaat dat net even wat makkelijker. Achteruit inparkeren is een terugkerend issue, ondanks dat ik de lijntjes op de camera volg en dan zie dat de auto recht zou moeten staan is dat heel vaak dus niet het geval. Hoe dan?!
De sensoren aan de achterkant zijn best gevoelig en ruim ingesteld. Ik heb regelmatig een hartverzakking gehad als de auto op Gestapostand ingreep tijdens het achteruitrijden. Ik heb wel geleerd dat als je echt langzaam (echt heel heel heel heel langzaam) achteruit rijdt het dan beter gaat. De camera wordt wel snel vies, het is een soort moddermagneet, en heb deze regelmatig met een doekje schoongemaakt voordat ik op pad ging.
Het was de bedoeling dat Polly met all-seasonbanden zou worden geleverd, dit was niet het geval. Ik mocht het doen met Michelin Primacy 4 en ondanks dat velen zeer lovend zijn vond ik ze tenenkrommend griploos, vooral in de regen. Maar ook bij een beetje fatsoenlijk optrekken met droog weer gaf wielspin. Ik kan mijzelf in veel gevallen de schuld geven, gelukkig weet ik wel het een en ander over grote hoeveelheden koppel, wrijving, of het gaat om voor- of achteruitaandrijving, etc. Het ligt niet aan mij, maar aan die monsterlijke banden. Gelukkig kreeg ik een lekke band en werden beide achterbanden vervangen door Goodyear, dat was een lichte verademing. Immers, de gedrochten aan de voorzijde waren niet vervangen.
Veel en veel en veel en veel beter waren de winterbanden van Bridgestone. Regen, sneeuw, zand of gewoon droog: overal grip, hoezee!
Interieur:
Volgens mij is de grootste ergernis van velen de enorme tunnel in het midden. Lange mensen kunnen niet echt breeduit zitten en neemt het teveel ruimte in beslag. Ik heb daar minder last van en had altijd een heerlijk cockpitgevoel, 9 van de 10 keer zat ik toch alleen in de auto.
Wat ik wel mild irritant vond was het gebrek aan opbergruimte. Ik ben nou eenmaal niet zo’n opruimerig type en stop graag spullen of troep weg in vakjes en achter deurtjes. Toch heb ik het redelijk netjes weten te houden. Alhoewel de achterbank een verzamelplaats werd van jassen, werkgerelateerde shizzle, lege flesjes water en snackkomkommerbakjes.
Niet mild irritant, eerder bloed-, bloed-, bloed- en bloedirritant, was het gebrek aan een 2e fatsoenlijke bekerhouder. Die zat verstopt onder de verschuifbare armsteun, dus als je de zeer nutteloze bekerhouder wilde gebruiken moest de armsteun omhoog blijven staan. Echt totaal onbruikbaar. Gelukkig kon de houder eruit gehaald worden en ontstond er een extra opbergvak voor nog meer troep. Ik hoor u zichzelf afvragen waarom ik mij er zo druk over maak aangezien ik vaak alleen in de auto zit. Nou, ik vind gewoon dat er niet over na is gedacht. Want het is een heerlijke reisauto en reizen doe ik toch het liefst met z’n tweetjes. Een tweede beker of flesje kan je dan vervolgens nergens echt goed kwijt. Ja, de vakken in de deuren zijn een alternatief maar dan moeten de afmetingen van het drinkgerei wel kloppen. Een volle koffiebeker zou ik daar sowieso niet in doen. Die moet de bijrijder dus blijven vasthouden, hoe onhandig. Nu we het er toch over hebben: wat is de bedoeling geweest van de opbergvakjes aan weerszijden van de tunnel? Daar past een pen of potlood in, hooguit een zonnebril of telefoon (mits niet te groot). Al het andere dat je erin stopt pleurt er hoe dan ook weer uit. Als er wel iets in past dan kan het in mijn geval gebeuren dat ik compleet vergeet dat er iets in ligt. Ik ben wel eens op zoek geweest naar mijn telefoon of kwam er maanden later achter dat er nog een mueslireep in lag.
Het dashboardkastje is overigens prima, niks bijzonders. Er past ook precies net niks in, behalve rommel dat je even snel uit het zicht wil hebben. Gelukkig is er geen fysieke handleiding van honderdduizend pagina’s aanwezig, heel duurzaam, maar zou heel veel ruimte in beslag nemen. Wel zit er in de klep een ophanghaak verborgen. Echter superhandig! Zo handig dat ik het ding ongeveer 2 keer heb gebruikt.
Het infotainmentsysteem werkt heel prettig en het scherm is ingedeeld in tegels die je zelf kan inrichten. Heeft Polestar heel slim gedaan wat mij betreft. Zeker omdat je Mappie gewoon achter je stuur zichtbaar kan maken. Ik dacht in het begin dat het wat te druk zou zijn, maar inmiddels weet ik wel beter. Mappie hoeft dan niet groot op het middenscherm zodat je die dan kan gebruiken voor het tegeloverzicht. In mijn geval is Spotify voldoende en heel fijn dat er gewoon een app van is. De synchronisatie met mijn account werkte eigenlijk altijd feilloos. Afgezien van af en toe een belletje heb ik geen gebruik gemaakt van de rest van de vooraf geïnstalleerde apps. Ik hoorde laatst dat er zelfs een browser aanwezig is. En niet te vergeten het knapperende haardvuur. Kan iemand mij vertellen wanneer je dat zou gebruiken? Tijdens het (snel)laden?
Ik heb weinig problemen gehad met de elektronica. Natuurlijk moest ik wel eens (hard) resetten, maar meer dan dat was vaak niet nodig. Oh ja, het is heel handig dat je kan resetten terwijl je aan het rijden bent. Alhoewel ik dat uit eigen ervaring niet adviseer als je ergens bent waar je de weg niet kent en dus Mappie nodig hebt. Dit heeft zich eenmaal voorgedaan en resulteerde in complete chaos.
De internetverbinding is altijd heel ambivalent geweest. Soms waren er dagen dat ik een dikke middelvinger kreeg, zo van: zie maar of je het kan redden met een offline route zonder verkeersinformatie of alternatieve doorgaans snellere routes. Gelukkig is een hotspot via mijn telefoon zo geregeld, dus heb er niet echt hinder van ondervonden.
Laatst was er in de immer fijne Polestar NL/B-club op Facebook nog een discussie over de Connected Services (Plus?). Die zou na 3 jaar komen te vervallen en moest je gaan betalen. Ik heb Polly nu ruim 3,5 jaar en niets hoeven te betalen. Misschien komt het omdat het lease is. Of misschien klopt het totaal niet wat ik hier zeg. Ik heb met een half oog meegelezen en het niet echt opgeslagen.
Ook aanwezig: Apple Carplay, maar dan wel met een kabeltje. Ik heb het niet gebruikt en was ook niet nieuwsgierig genoeg om te kijken hoe het eruit ziet en hoe het werkt. Bedraad is sowieso uit het jaar kruik, de technologie kan draadloos prima handelen.
De BlauweTand verbinding was eigenlijk altijd stabiel, maar volgens mij komt dat puur omdat ik maar 1 telefoon heb verbonden. In theorie zou je nog een telefoon en profiel kunnen koppelen, maar uit ervaringen van anderen lijkt dat niet altijd soepel te gaan. Bijvoorbeeld; profiel 1 is gekoppeld aan jouw telefoon, profiel 2 met de telefoon van een partner. Als je dan instapt wordt profiel 2 opgestart, inclusief stoelinstelling. Dat lijkt mij niet mild irritant, maar woestmakend. Ik weet ook niet of dit nog steeds een dingetje is, kan zomaar zijn dat dit middels updates is verholpen.
Spraakbesturing heb ik niet echt gebruikt. Wel eens om iets te vragen en de kinderen vonden het hilarisch. Als ik vroeg om Marjan te bellen werd gek genoeg Henk gebeld. Schreeuwen (‘NEEHEE! GODDOMME! NIET HENK, BEL MARJAN!’), vloeken en timmeren op het stuur hielp natuurlijk niet al is het wel fijn om mijn bootwerkersvocabulaire wat bij te werken. Ik ken Henk en Marjan ook niet, dit was even ter voorbeeld. Ik heb het opgegeven, op zo nu en dan een typisch ‘googlevraagje’ na. Dan nog gaat het mis: “Sorry, ik begrijp je niet”, zei de Googlemevrouw dan. Het is niet dat ik niet goed articuleer of te zacht praat (ik zou niet misstaan in een viskraam), ik stel te moeilijke of te lange vragen denk ik. Daarnaast is er gewoon een ‘telefoontegel’ op het middenscherm, 2 vingerprikjes en er wordt gebeld. In het geval van de Googlemevrouw is het wat mij betreft niet ‘gemak dient de mens’.
Polly is voorzien van een Plus-pakket en dus ‘dikke vette Harman Kardon-speakers’. Laat dat dik en vet maar weg. Het geluid is op zich prima, al vergt het wel wat vergevorderde equalizertechniek om het zo goed mogelijk te krijgen. Mijn muzieksmaak is nogal ambivalent en afhankelijk van mijn stemming; van Iron Maiden en Slayer tot Caravan Palace en Parov Stelar, tot trance/dance/house en sing-a-long-songs (al dan niet met het schaamrood op de kaken tijdens Celine Dion-uithalers). Vandaag, 13 mei, knalde Rammstein door de speakers tijdens Hemelvaartdrukte op de A12. Dat was vanaf Utrecht tot aan Ede een hele slechte carnavalspolonaise. Lees: druk dus.
Enfin, die speakers trekken al die verschillende muziekstijlen door elkaar slecht en ik heb niet altijd zin om de instellingen aan te passen dus dan kom je uit op ‘standje prima’. Wellicht werkt het wel als je je gewoon houdt aan één genre. Het geluid dat achterin uit de speakers komt is echt bedroevend slecht, nauwelijks hoorbaar. Gelukkig kan je de speakers uitzetten zodat je je niet af hoeft te storen aan het murmelende geluid vanaf de achterbank.
Het geluid van de knipperlichten is zeer gehoorvriendelijk, een mooi zacht en langzaam getik, heel meditatief.
Overig geluid: niks, nada, noppes. Ik weet dat er velen zijn die zich storen aan het bandengeluid, ik wist echt niet dat dat bij sommigen slapeloze nachten veroorzaakt, dus ik heb een gratis tip: zet het volume van de muziek wat harder.
Het oplaadvakje onder het middenscherm voor het opladen van een telefoon heb ik weinig gebruikt en staat inmiddels al heel lang uitgeschakeld, de telefoon werd echt megagloeiend heet. Gewoon weer een ouderwets draadje erin en klaar. Ik heb naast het middenscherm ook een telefoonhouder met draadloze oplaadfunctie en met ook nog een werktelefoon is het wel handig om allebei te kunnen opladen.
De stoelen zitten echt meer dan goed, de zittingverlenger was wel een verwennerij hoor. Het zit toch prettiger als je lange benen hebt. Ook heel fijn dat je als bestuurder de configuratie van stoel en spiegels kan opslaan. Handig als de man 1.96m is en de vrouw 1.60m. In mijn geval zijn mijn eega en ik bijna even lang, dus hebben we het niet echt nodig gehad. Wel als Polly voor onderhoud bij Henk was geweest, dan had er altijd weer een monteur met zijn klauwen aan de stoel gezeten.
Goede stoelverwarming met verschillende standen. Ook de regelbare stuurverwarming is heerlijk. Toch nog even de vergelijking met de Ionic 5 van mijn hubbie. Stuurverwarming kent 1 stand: schroei die tengels er maar af. Hier heb je 3e-graads brandwonden, succes ermee! Joe. Ook schakelt de stuurverwarming na 30 minuten automatisch uit. Waarom?! Waar bemoeit die Ionic zich mee?
Als ik dan toch nog een minpunt mag noemen: de stoel is de start/stop-knop; ‘aan’ bij het instappen, ‘uit’ bij het verlaten van de auto. Zeker in de verzengende hitte in het voorjaar of in de zomer zou het meer dan prettig zijn als de auto aan blijft staan zodat de airco gewoon kan blijven loeien. Ik moest toch best vaak handmatig de klimatisering aanzetten om niet te hoeven smelten als ik na bijvoorbeeld een korte stop weer in de auto stap. Gedoe.
Over de klimatisering gesproken, die kent maar 1 temperatuur; 22 graden. In de herfst/winter is dat prima, maar het liefst wil je dat je temperatuur zelf kan regelen. Bijvoorbeeld: het is voorjaar, 18 a 20 graden. De zon is al sterk genoeg om Polly in mum van tijd op te warmen tot een pizzaoven, terwijl de klimatisering van 22 graden dan niet afdoende is. Dus Polestar, als jullie meelezen… Doe de mensen een plezier en maak het regelbaar! Ter aanvulling: haal de ecostand eruit. Het enige waar die voor zorgt is beslagen ramen. Al zullen er ook mensen zijn die prima uit de voeten kunnen met de ecostand.
In combinatie met eerder genoemde stuur- en stoelverwarming en de start-stopstoel toch nog even een dingetje… Eerlijk gezegd meer iets om totaal van de flippen en het zou mij verbazen als ik zelf de aanstichtster ben. Komt ie:
Ik heb ingesteld dat de stuur- en stoelverwarming op standje 1 aangaat bij het klimatiseren, dat is in het voorjaar en de herfst meer dan voldoende. In het voorjaar kan het ’s ochtends nog wel eens zo frisjes zijn dat standje 1 niet echt voldoende is. Met een paar vingertikjes zet ik dan stuur op stand 2 en stoel op 3. Als je in 1 streep naar je bestemming gaat is er niets aan de hand, maar ik stop nog wel eens onderweg. Tot zover de introductie, want wat gebeurt er? Bij het instappen staan stoel en stuur weer op standje 1. Waarom?! Ik wil dat echt zelf bepalen. Dus weer handmatig naar de instelling die ik wil. Lees aandachtig de volgende gebeurtenis. Ik kom op mijn werk aan en ga aan het werk. Het is een mooie voorjaarsdag, de zon schijnt en het is een graadje of 20. Zo rond 14.30 uur is het tijd om weer naar huis te gaan. Fluitend richting de auto, ik mag immers weer wat asfaltpret beleven. Stap ik in, staat de stoelverwarming op 3 en het stuur op 2. GODGLOEIENDETYF[…] HOE DAN?!?!?! 's Ochtends om 5.00 uur wil je dat ik doodvries om mij later te willen frituren... Echt he?! Hier komt het bizarre: als voorgaande riedel zich de dag daarna zou herhalen kan het zomaar zijn dat stoel en stuur weer op de automatische instelling staan. Of gewoon compleet andersom. Of helemaal uit. Een toekomstvoorspeller zou zich laten omscholen. Ik hoop dat iemand mijn uitleg snapt. Iemand?
De achterbank is voor passagiers een crime, tenzij ze formaat kind hebben. Voeten kunnen niet echt onder de voorstoelen worden geschoven en de achterbank is niet verstelbaar als in naar voor of achter. Wel voorzien van bankverwarming. Ik heb geen idee hoe het is om verwarmd op de achterbank te zitten, maar dat zal vast prima zijn geweest. Even off-topic mensen… Wie zit er en godesnaam in zijn/haar eigen auto achterin? Ik heb er wel eens gezeten, ondanks mijn luidkeelse protesten. Dat was ongetwijfeld in een of andere smeltzomer (of voorjaar, heb het nogal snel warm) waarbij de achterbankverwarming niet aan hoefde.
De App | Digital Key | Fysieke Sleutels
In voorgaande epistels heb ik het zo nu en dan over de app gehad. Voorheen wilde ik er niet al teveel woorden aan vuil maken, nu is de tijd gekomen om het er toch uitgebreid over te hebben.
De vaste lezers van mijn review weten dat ik de app in het begin tranentrekkend treurig vond. Met alle technologieën van de afgelopen jaren was het echt een zelfgebreide treurwilg. Het enige dat nagenoeg altijd feilloos heeft gewerkt is de Digital Key (DK). Daar heb ik vanaf het begin mee gereden en de fysieke sleutels bleven gewoon thuis. De grote fysieke sleutel zit zelfs nog in het doosje.
Gratis tip: als de auto voor onderhoud moet en je rijdt alleen met de DK neem dan toch even een fysieke sleutel mee. Ik vergat die namelijk steevast waardoor ik altijd mijn telefoon aan de monteur heb afgegeven. Geen groot drama, misschien licht onpraktisch.
Ik heb altijd zoveel vertrouwen had in dat digitale ding dat er zelfs geen fysieke sleutel meeging naar Kroatië, Zweden, Duitsland en waar we verder nog zijn geweest. Alleen in Kroatië was er een kleine hick-up; de sleutel kon niet worden gevonden. Even uitstappen, stukje weglopen en weer terug. Probleem opgelost. Dat de sleutel niet kan worden gevonden is wel iets dat zich zo af en toe voordoet.
Een ander veelgehoord probleem met de fysieke sleutels is dat de batterij vrij snel leeg is en dat vooral bij de kleine sleutel (zonder knopjes) de batterij niet kan worden vervangen. Of nou ja, het kan wel maar dan is ‘ie niet meer waterdicht. Ik weet inmiddels dat als je de sleutels niet gebruikt deze zichzelf uitschakelen. Ook als je ze in de auto hebt liggen. Met de DK kan je dan gewoon de auto ver- en ontgrendelen.
Nog niet iedereen vertrouwt blind op de DK en als je er veel problemen mee hebt gehad snap ik dat volledig.
En dan de app zelf. Ik weet eerlijk gezegd niet zo goed waar ik moet beginnen. In het begin van mijn Polestar-carrière was de app vrij simpel met weinig functionaliteiten. Door de community werd gevraagd om uitbreiding van de app, ik vond dat de bestaande functies eerst maar eens goed moesten werken. Daar is gelukkig door Polestar naar geluisterd.
In het begin verdwenen mijn vooraf ingestelde timers voor het klimatiseren, dat is gelukkig al lang geleden opgelost. Wat ze blijkbaar nog steeds niet voor elkaar krijgen zijn de instellingen voor zomer- en wintertijd. Twee keer per jaar verspringen de timers een uur. Aangezien ik er best wel een aantal in heb staan is het altijd weer vloeken en tieren om de boel weer goed te krijgen. Het kan natuurlijk ook best zijn dat ik ergens een memo met de oplossing heb gemist.
In de app zelf kan je de tegels naar smaak verplaatsen en is het uiterlijk de afgelopen jaren echt mooier geworden. Nog altijd strak en eenvoudig, geen ingewikkelde menu’s of doortikdingen. Ook retehandig: je kan met licht- en/of geluidsignalen de auto vinden, vooral fijn als je op een enorm parkeerterrein staat. Weer een gratis tip: probeer de functionaliteit met geluidssignalen niet om 5.00 uur ’s ochtends uit, dat vinden de mensen in de straat niet echt tof.
Ook een leuke toevoeging is dat je van de app een widget kan maken op je scherm. Althans, ik heb een iPhone, ik weet niet of dat voor Samsung/Huawei/Sony/Nokia/Xiaomi/OnePlus/Oppo/Google (heeft vast een telefoon) ook zo werkt. De widget ververst elke zoveel seconden dus ik kan altijd de actuele status zien of met 1 tikje de klimatisering aanzetten. Ook de widget kan je indelen naar smaak. Je hoeft dan niet elke keer de app te openen. Niet dat dat veel werk is, maar in mijn geval is het dan alsnog 2 tikjes omdat de app in een groepje zit met allemaal autogerelateerde shizzle.
De kofferbak heb ik nog niet genoemd. Technisch gezien heeft deze een inhoud van 405 liter en is uit te breiden naar 1095 liter. Ik heb een beetje moeite met de aanduiding in liters, het voelt altijd wat nattig aan. Er wordt immers gemeten met blokjes van 20x10x5 cm (1 liter). En ik snap heus wel dat geen enkele kofferbak vierkant is, er zijn altijd rondingen en hoekjes waar zo’n blokje niet in past. Ik heb geen beeld bij liters en dus zegt 405 liter mij niets. Ja, je kan de kofferbak gaan vullen met 405 liter water, maar dan nog is het te abstract. Dus voor iedereen die hetzelfde heeft: 0.405 m3 / 1.095 m3. Is dat ook weer opgehelderd.
Jubelstemming als het gaat om opbergruimte in de kofferbak! Onder de bodemplaat zit heel veel extra ruimte. Die doet bij mij dienst als bewaarplek voor de laadkabel (en de onzinnige 2e bekerhouder en nog wat andere rommeltjes waarvan ik het bestaan inmiddels niet meer weet). Bodemplaat omhoog tillen, kabel er in gooien en klaar! Scheelt weer netjes oprollen of het uitblijven van irritatie vanwege een feestvierende kabel als deze gewoon los zou liggen. De kofferbak is ook voorzien van een (boodschappen)tassenhouder. Een deel van de bodemplaat is een opstaande plank met daaraan een stuk elastiek. Tassen erachter en je hebt geen last van geschuif. Bij mij deed het dienst als vasthouder van mijn werkverhuisdoos waar alles wat ik meestal niet nodig heb voor mijn werk in zit. Wat daar in zat en iets vaker nodig had ligt inmiddels op de achterbank. Maar… Het vasthouden van de doos zorgt er in ieder geval voor dat het ding niet over de bodem heen en weer schuift. In combinatie met de eerder genoemde laadkabel zou dat echt een knalfuif zijn geworden, en dat elke dag.
Ik heb het trouwens over een bodemplaat, maar heet dat ding wel zo? Is het gewoon de vloer van de kofferbak? Doet er ook niet toe, ik denk dat u als lezer het wel begrijpt.
De kofferbak doe ik open met de knop in de auto of het knopje onder de bumper. Er zit wel zo’n voetschopsensor op, maar dit leverde te vaak een pijnlijk scheenbeen op. Ik moet toegeven dat mijn motoriek hier en daar tekortschiet en ik op een aantal vlakken wat onhandig ben, zo’n goedgeplaatste schop is daar een van.
Rijeigenschappen | Actieradius | Opladen
In elke update van mijn review komt het rijplezier tevoorschijn. Dat is elke keer dat ik in de auto stap volop aanwezig. Maakt niet uit waar naartoe, werkelijk elke rit is een festijn. Zelfs als de LTE-verbinding er geen zin in heeft waardoor Spotify het niet doet en het dus muisstil is in de auto. Zo’n rit had ik dus onlangs weer eens, maar dat Spotify het niet deed lag niet aan de internetverbinding. Denk ik. Ik had in ieder geval foutmeldingen. Als ik GEWOON op ‘play’ had gedrukt en gewoon verder was gegaan met het ochtendlijstje was er NIKS aan de hand geweest. Denk ik. Want mevrouw heeft ’s ochtends op de heenreis een ambivalent lijstje aan en dat is op de terugweg niet toepasselijk. Op de terugweg komt er doorgaans een podcast aan te pas, tenzij het regent of als er veel verkeersdrukte is want dan heb ik weer andere eisen. Hoe dan ook, Spotify weigerde dienst. Zucht. Overschakelen op BlauweTand dan maar. Eerst muzieknootje aantikken dan zorgen dat Spotify wordt omgeruild voor BlauweTand-tegel en dan ook nog op mijn telefoon prutsen om ervoor te zorgen dat ik aan kan zetten wat ik wil horen. Gedoe dus weer. Ik hou niet van gedoe. Ik wil rijpret zonder geneuzel. Ik wil ook niet iets illegaals doen tijdens het autorijden en dat doe ik eigenlijk niet, tenzij je het overtreden van de maximum snelheid als illegaal ziet. Dat mag natuurlijk niet, ik vind het wel het minst illegaal van alle verkeersovertredingen. Voor zover je kan spreken van ‘minst illegaal’, je mag immers iets wel of niet. Qua handhaving is het momenteel een groot grijs gebied, het lijkt wel alsof er nergens meer op wordt gecontroleerd. Voor steeds meer automobilisten zijn verkeersregels een soort van vrijblijvende optie geworden, al naar gelang het humeur waarschijnlijk, alhoewel het middenplakken een gewoonte is geworden. We kennen natuurlijk allemaal het spreekwoord: luiheid is de onwil tot inspanning en luiaards kiezen de weg van de minste weerstand.
ZIJ ZIJN DE VEROORZAKERS VAN FILES EN LANGZAAMRIJDEND VERKEER, ZIJ BELEMMEREN DE VLOEIBAARHEID VAN ONS WEGENNET! En dat is verre van mild irritant, dat is bloedzuigend irritant. Doorknippen dat rijbewijs en nooit nooit nooit nooit meer teruggeven. Of zo’n EMG-cursus a 1000 ekkies, plus de bekeuring voor het niet zoveel mogelijk rechts houden.
Ik ben in dit hele stuk nog niet een keer echt afgedwaald, dus excuus voor deze zijweg. Maar het zit me wel hoog, blij dat ik weer even heb kunnen ventileren.
Ondanks (of juist dankzij) de stugge vering (en je dus niet met een volle kop koffie over een drempel moet klappen) is het een blok beton op de weg en zorgt oprecht voor veel asfaltpret. De draaicirkel is hier en daar wat aan de grote kant, gelet op de beschadiging van de velgen…
Het verbruik is meer dan prima. Het laagste wat ik de afgelopen 3,5 jaar heb gehad was 16.3 kWh. Gemiddeld lag het zo rond de 19.2 kWh en dat is wat mij betreft zeer schappelijk, zeker als je weet hoe ik rij dus ik ben ervan overtuigd dat het nog zuiniger kan.
Het advies om tot 80% te laden heb ik altijd in de wind geslagen. Tuurlijk heb ik wel eens geladen tot 80%, dat berust echter op toeval. Dus gewoon geladen tot 100% en de snelladers heb ik ook verre van links laten liggen, gemiddeld 1x per week heb ik stroom getapt bij Fastie.
De actieradius is meer dan prima, met een volle accu kom je in Nederland overal en het is ook niet zo dat er onderweg geen (snel)laders te vinden zijn. Winter of zomer maakt wel een verschil. In de winter schommelde het zo tussen de 250 en 290. In de zomer zijn de cijfers (natuurlijk) gunstiger; ergens tussen 350 en 450. Er zit een app in de auto voor verbruik, Range-assistent. Die kan je op standaard laten staan, maar je kan ‘m ook op dynamisch zetten. Bij mij dus dat laatste en als ik de auto heb opgeladen kan ik aan de actieradius precies zien hoe hard ik de vorige rit heb gereden. Voor het verbruik maakt het behoorlijk uit of je voor of na 19.00 uur hebt gereden, dus zwaar afhankelijk van de betonnen voet. Persoonlijk vind ik standje dynamisch veel realistischer.
Ik geloof dat ik niets onbespreekbaar heb gelaten. Als ik wel iets heb gemist hoor ik het graag!
Zoals toegezegd de plussen en minnen. Ik begin met de minnen zodat de plussen het weer goed kunnen maken. Of moet ik het tegenwoordig tips en tops noemen? Persoonlijk krijg ik daar braakneigingen van. Net als het woord ‘dagdagelijks’. Welke volstrekte idioot met een gebrek aan essentiële hersencellen heeft dit bedacht?
Minnen:
- De volstrekt zinloze tweede bekerhouder
- Opbergruimte
- De Gestaporemsensoren
- Internetverbinding
- Spraakbesturing
- Speakers
- Klimatisering, enkel 22 graden
- Stoel als start/stop-knop
- Koppelen nieuwe/andere telefoon te omslachtig
- 2 bekeuringen
Plussen:
- Rijeigenschappen
- App + widget op je telefoonscherm
- Digital Key
- Kofferbakhandigheidjes (dubbele bodem, tassenvasthouder)
- Actieradius
- Gemiddeld verbruik
- Ziet er gewoon mooi uit
- Stoelen + verwarming
- Kunnen resetten tijdens het rijden
- Knipperlichtgeluid (fluweelzacht)
- Stoel als start/stop-knop
- Internetverbinding
- 2 bekeuringen
Zoals je ziet staan sommige dingen er dubbel in, bij zowel de plussen als de minnen. De multifunctionele stoel is natuurlijk wel heel vernuftig en werkt gewoon goed.
In ruim 3,5 jaar heb ik 2 bekeuringen gekregen. Ergens in een van de eerste updates in mijn review schreef ik over het CJIB-abonnement dat blijkbaar was ingegaan. Ik heb er weinig gebruik van gemaakt, ik twijfel of mijn aanmelding wel helemaal goed is gegaan. Die 2e bekeuring was ook een laag bedrag; 78 euro. Of de veldwachters hebben niet genoeg gelobbyd, dat acht ik ook heel goed mogelijk.
Hoe het ook zij, vandaag (13 mei) staat de teller op 212.608 km en ik verwacht dat daar de komende 2 weken nog wel een duizend of wat bijkomt. 2 weken? Jawel… Het Pokkehok is op transport gegaan vanuit Leipzig… Ik start alvast de begrafenismars.
Rest mij niets anders dan je te bedanken voor het volgen en lezen van deze review, dit was de aller- aller- aller- allerlaatste. Denk ik.
Gratis tip: ik ga ook een review bijhouden over Het Pokkehok, dus verhuis gezellig mee!
- Betrouwbaarheid
- Prestaties
- Comfort
- Kosten
- Zou u weer een auto van dit merk kopen? ja
Beoordeel deze review
Geef uw mening over schrijfstijl en bruikbaarheid. Bij tenminste vijf binnengekomen waarderingen zal de gemiddelde beoordeling getoond worden.
Lezersreacties (46)
Reageren