Gebruikersreview

BMW i7 xDrive60 (2023)

30 augustus 2026 • 10:41

Uitvoering	i7 xDrive60
Versnellingen	1, Automaat
Bouwjaar	2023
Jaar van aanschaf	2024
KM-stand bij aanschaf	17.000 km
KM-stand laatst	92.000 km

BMW i7 xDrive60: zwarte maffia auto voor de kilometervreter

92.000 km
29 augustus 2026

Met deze BMW kom je echt ergens mee aanzetten. De volledig zwarte carrosserie, de zwarte grille en het imposante formaat geven hem iets weg van een maffiaauto, in positieve zin. Zodra je uitstapt, kijken mensen toch even of je voor een afspraak komt of dat ze zich zorgen moeten maken.

De i7 trekt regelmatig bekijks en ik heb er veel positieve reacties op gekregen. Opvallend genoeg komt een groot deel daarvan van jongeren. Kennelijk is een elektrische directielimousine toch cooler dan ik aanvankelijk dacht.

In september 2024 kocht ik de BMW i7 xDrive60 bij Ekris. Mijn ervaringen met de service van deze dealer zijn tot nu toe positief. De auto was toen ongeveer anderhalf jaar oud, had oorspronkelijk een nieuwprijs van circa €163.000 en stond al enige tijd geduldig te wachten op een nieuwe eigenaar. Daardoor was hij scherp geprijsd en zakelijk bijzonder interessant. De btw kon van de aanschafprijs af en na inruil heb ik het resterende bedrag via financial lease gefinancierd tegen een zeer lage rente. Zo kwam een auto die nieuw financieel in de categorie ‘laten we dat maar niet doen’ viel, ineens binnen bereik. Dit soort auto’s schrijft in het eerste jaar nu eenmaal enorm af. Inmiddels staat de teller op 90.250 kilometer.

De i7 staat natuurlijk bekend als directieauto, maar ik zocht nadrukkelijk een exemplaar om zelf te rijden. Ik ben in dit geval dus zowel de directie als de chauffeur. Daarom hoefde ik niet per se het grote 8K Theatre Screen of de bijna tot ligstand verstelbare stoelen achterin. Prachtig voor de passagiers, maar vanuit de bestuurdersstoel heb je er vooral via de binnenspiegel plezier van. Ik heb daarom vooral gekeken naar de juiste uitstraling en naar opties waarvan ik zelf dagelijks profiteer: goede stoelen, massage, rijassistentie, softclose, parkeerhulp en vooral veel comfort.

Van 740Ld via i4 M50 naar de i7

Voor de i7 reed ik een vrijwel volledig uitgeruste BMW i4 M50. Uitgevoerd in Sanremo Grün metallic, met cognackleurig interieur, M sportstoelen en een carbon exterieurpakket. Een prachtige en geweldig snelle auto.

Daarvóór had ik een BMW 740Ld. Een heerlijke zescilinder en eveneens een probleemloze auto. Vooral het comfort, de ruimte en de rust van de lange wielbasis zijn mij altijd bijgebleven.

Vanuit die 7 Serie was de i4 een flinke stap terug in ruimte en reiscomfort. Vooral de relatief harde M sportstoelen begonnen mij tijdens mijn circa 50.000 zakelijke kilometers per jaar tegen te staan. Geweldig als je ieder klaverblad als een kwalificatieronde beschouwt, maar iets minder geslaagd wanneer je na twee uur rijden nog een volledige werkdag moet beginnen. De i4 was sneller, sportiever en compacter, maar paste uiteindelijk minder goed bij mijn gebruik. Mijn onderrug stemde in ieder geval vóór de i7. Ik heb de i4 een jaarlang probleemloos gereden.

Liefde op het tweede gezicht

Bij de introductie was ik bepaald geen liefhebber van het ontwerp van de nieuwe i7. Vooral de neus, de grote grille en de gesplitste koplampen moesten bij mij landen. Heel eerlijk: ik vond het nogal wat. Dat veranderde toen ik deze volledig zwarte uitvoering in de showroom in Heerlen zag staan. Doordat zowel de carrosserie als de grille zwart zijn uitgevoerd, vormt de voorkant veel meer één geheel. Ik was eigenlijk meteen verkocht. Soms moet je een auto gewoon in de juiste kleur zien. En soms is die kleur simpelweg overal zwart.

Mijn auto heeft overigens geen BMW Iconic Glow rond de grille. Kwam ik pas later achter. Dat mis ik niet. De i7 heeft van zichzelf al voldoende uitstraling. De i7 is een grote auto, maar voelt tijdens het rijden aanzienlijk kleiner aan dan hij werkelijk is. Hij rijdt lichtvoetig en laat zich gemakkelijk plaatsen. Alleen bij het parkeren en in krappe parkeergarages word je weer met de werkelijke afmetingen geconfronteerd. Dan is het met name even opletten. Je auto staat standaard buiten het parkeervak en is daardoor makkelijk terug te vinden;-)
Vooral bij verlaagde stoepranden en smalle inritten moet je goed opletten. Ik parkeer hem daarom meestal iets verder weg en bij voorkeur apart. Sowieso heb ik een hekel aan deukjes en krassen door mensen die, vaak volledig onbewust en vermoedelijk met een aanloop, hun portier tegen een andere auto opengooien.

Gelukkig werkt de parkeerhulp fantastisch. Zowel achteruit inparkeren als fileparkeren en automatisch uitparkeren voert de auto uitstekend uit. Het systeem positioneert de auto heel nauwkeurig en helpt daarmee ook om de velgen netjes te houden. Remote Parking heb ik eerlijk gezegd alleen gebruikt als gimmick om de auto naar voren en achter te rijden.

Snel, maar liever rustig

De i7 kan ondertussen bijzonder snel zijn. Vanuit stilstand zit hij binnen vijf seconden op 100 km/u en je hebt altijd direct vermogen beschikbaar wanneer dat nodig is, bijvoorbeeld bij invoegen of inhalen. Toch nodigt de auto mij nauwelijks uit om voortdurend hard te rijden. Behalve tijdens files rijd ik nagenoeg altijd ontspannen op de rechterrijstrook en geniet ik vooral van de rust en het comfort. Het vermogen is er altijd, maar je hoeft niet bij ieder verkeerslicht te bewijzen dat je het hebt.
Met een gewicht van ongeveer 2.700 kilo ligt de i7 als een blok op de weg, of beter gezegd als een tank. Ondanks dat gewicht voelt hij tijdens het rijden niet log aan. Hij blijft stabiel, comfortabel en vertrouwenwekkend, ook bij hogere snelheden. De natuurkundige wetten zijn niet verdwenen, maar BMW heeft ze behoorlijk goed weten te verbergen.

Mijn woonkamer op wielen

Ik heb twee bedrijven en ben voor mijn werk veel onderweg. Daardoor is de auto voor mij bijna een verlengstuk van mijn woonkamer. Een woonkamer die gemiddeld 100 km/u rijdt en massagestoelen heeft.

Mijn werkdag begint regelmatig pas nadat ik minimaal anderhalf tot twee uur heb gereden. Met een drukke baan wil ik dan fris en ontspannen uitstappen, in plaats van het gevoel te hebben dat ik er al een halve werkdag op heb zitten. Dat comfort is mij veel waard.
Ik ben bovendien een echte autoliefhebber en vind autorijden heerlijk, zolang een auto maar comfortabel en veilig is en wat gadgets heeft. Met de i7 is iedere rit plezierig. Ook na een lange rit stap ik vrijwel altijd ontspannen uit. De auto geeft mij onderweg rust voordat het eigenlijke werk begint.

Het comfort is voor mij dan ook het sterkste punt. De lange wielbasis biedt de rust die ik eerder zo waardeerde in mijn 740Ld, maar de i7 tilt dit naar een nog hoger niveau. Slecht wegdek wordt vrijwel feilloos weggefilterd. Oneffenheden verdwijnen ergens tussen de wielen en de stoel, zonder dat ik precies hoef te weten waar.

De stoelen zijn wel zachter dan de comfortstoelen in de BMW 5 Serie en i5, maar bieden nog steeds voldoende ondersteuning. Door de enorme hoeveelheid verstelmogelijkheden kostte het mij aanvankelijk wel wat tijd om de ideale zitpositie te vinden. Er zijn waarschijnlijk minder instellingen nodig om een vliegtuigstoel af te stellen.
Ik was jarenlang gewend aan Volvo zetels, maar inmiddels zit ik prima in de i7. En eenmaal goed ingesteld: niet meer aankomen. Soms verstel ik de stoel en sla ik vervolgens per ongeluk de nieuwe instelling op in het geheugen. Dan kan de zoektocht weer van voren af aan beginnen.
Een massagefunctie is aanwezig voorin, ik vergeet ze eerlijk gezegd regelmatig aan te zetten. Als ik er wél aan denk, vraag ik me iedere keer af waarom ik ze zo vaak vergeet.

De auto is verder uitzonderlijk stil. Op snelheid is enig windgeruis hoorbaar, maar verder heerst er vooral rust in het interieur. De luchtvering, de comfortabele stoelen, de lange wielbasis en de goede geluidsisolatie maken dit tot een fantastische reisauto.

Ook het halfautonome rijden werkt uitstekend. Zodra je daaraan gewend bent, wil je eigenlijk niet meer zonder. Vooral op lange snelwegritten zorgt het voor veel rust. De auto houdt netjes afstand, blijft goed binnen de rijstrook en neemt een groot deel van het monotone werk uit handen. Wisselen van rijstrook doet ie ook.

Voorin en achterin is er een zee aan ruimte. Achterin zit vrijwel nooit iemand. Ik rijd de i7 echter puur zakelijk. Mijn vrouw heeft een Mitsubishi Outlander zevenzitter uit 2016, die we als gezinsauto gebruiken. In het weekend rijd ik regelmatig in onze derde, kleine Mitsubishi Colt van twintig jaar oud. Een groter contrast is bijna niet denkbaar. In de i7 openen de deuren met een knopje en trekken ze zichzelf zachtjes dicht. Bij de Colt ben je vooral blij als alles gewoon opengaat en weer sluit. Maar eerlijk gezegd is ook dat ontzettend leuk.

Laden zonder laadpaalhobby
Ik laad de auto vrijwel dagelijks thuis. Daardoor hoef ik onderweg maar weinig te laden. Wanneer het toch nodig is, is een korte laadstop meestal voldoende om mijn bestemming te bereiken. Onderweg laad ik bij voorkeur bij Fastned. Dat werkt eenvoudig, de locaties zijn meestal prettig bereikbaar ben tien minuten snelladen is vaak al voldoende om weer verder te kunnen. Even koffie halen - er ligt nagenoeg altijd een tankstation - en tegen de tijd dat de koffie drinkbaar is, heeft de auto alweer genoeg energie.
Laden bij Tesla is doorgaans voordelig en werkt eveneens probleemloos. Ik ben dan ook niet iemand die zijn reis volledig organiseert rond laadstations en laadcurves. De auto moet in mijn planning passen, niet andersom. In de praktijk lukt dat met de i7 meer dan prima.

Verbruik en actieradius

In 2025 - een rustig jaar - maakte ik 673 ritten met de i7. In totaal legde ik 37.951 kilometer af en bracht ik ongeveer 495 uur in de auto door (en dan heb je in principe nog niet gewerkt haha) Dat zijn veel uren, maar gelukkig wel in een behoorlijk aangename woonkamer.

Het gemiddelde verbruik over dat jaar kwam uit op 19,4 kWh per 100 kilometer. In de zomermaanden ligt het verbruik rond 18 kWh per 100 kilometer. In de winter loopt dit op naar ongeveer 22 kWh per 100 kilometer.

Bij gunstige weersomstandigheden haal ik in de praktijk een actieradius van ongeveer 475 tot 500 kilometer. Dat haal ik niet; ik heb ingesteld dat de accu normaal gesproken niet verder dan 90 procent wordt geladen. Dat is voor mijn dagelijkse gebruik ruim voldoende.

Natuurlijk mis ik soms het geluid en de beleving van de zescilinder uit mijn 740Ld. Een elektromotor klinkt nu eenmaal niet als zes cilinders die gezamenlijk aan het werk gaan. Toch geldt voor mij: eenmaal gewend aan elektrisch rijden, wil je eigenlijk niet meer terug.

Navigatie en connectiviteit

De verbinding tussen mijn iPhone en de BMW is altijd probleemloos geweest. Apple CarPlay werkt feilloos en maakt iedere keer automatisch verbinding. Ik heb nooit last gehad van haperingen of het opnieuw moeten koppelen van mijn telefoon. Dat klinkt misschien vanzelfsprekend, maar iedereen die ooit vloekend naast een niet koppelende telefoon heeft gezeten, weet dat dit het vermelden waard is.
De BMW navigatie geeft duidelijk aan hoeveel acculading naar verwachting bij aankomst resteert. Dat maakt het plannen van langere ritten eenvoudig en voorkomt onnodige laadstress.

Ook de augmented realityweergave en de projectie van de navigatieaanwijzingen zijn erg prettig. De aanwijzingen worden duidelijk in beeld gebracht en maken vooral op onbekende of ingewikkelde kruispunten direct inzichtelijk welke richting je moet volgen. Het is geen overbodige gimmick, maar een voorziening die in de praktijk echt iets toevoegt. Zelfs verkeerd rijden wordt hiermee een behoorlijke prestatie.

Waar zit de deurhendel?

De softclose deuren vind ik een fijne luxe. De deuren hoeven nooit hard te worden dichtgeslagen. Rustig tegen het slot duwen is voldoende. De auto trekt ze vervolgens zelf dicht. Dat voorkomt niet alleen harde klappen, maar ook dat ik iedere passagier vooraf een cursus ‘deuren sluiten in een BMW i7’ moet geven.
Het openen van de portieren vraagt daarentegen enige gewenning. Aan de binnenzijde zit een klein knopje in plaats van een traditionele deurhendel. Vrijwel iedereen die voor het eerst meerijdt, begint na aankomst zoekend langs het deurpaneel te voelen. Na een korte uitleg werkt het prima, maar intuïtief is het aanvankelijk echt niet.

Onderhoud: vooral veel rubber

Sinds de aanschaf heb ik ongeveer 73.000 kilometer met de i7 gereden. De auto is in die periode nagenoeg probleemloos geweest. Hij is eenmaal terug geweest voor een terugroepactie en voor het uitlezen van een foutcode. Verder heb ik geen noemenswaardige storingen of technische problemen gehad.
Het onderhoud beperkte zich tot nu toe voornamelijk tot banden. In november 2025 waren de zomerbanden na ongeveer 60.000 kilometer versleten. Mogelijk heb ik daar zelfs iets te lang mee doorgereden. Daarna zijn nieuwe Pirelli P Zero winterbanden gemonteerd.
Voor een complete set moet je inclusief montage rekenen op ongeveer €1.600. Gezien het gewicht, het vermogen en de afmetingen van de auto is dat niet heel verrassend. Een voertuig van 2.700 kilo rijdt nu eenmaal niet op vier banden van een boodschappenwagentje.

Bowers & Wilkins, maar geen Diamond

De auto is voorzien van een Bowers & Wilkins audiosysteem. Dat klinkt op zichzelf prima, maar het haalt niet het niveau van het uitgebreidere Bowers & Wilkins Diamond systeem. Bij een auto in deze prijsklasse had de geluidskwaliteit wat mij betreft nog iets indrukwekkender mogen zijn.
Gelukkig is de auto zelf zo stil dat je ook met dit systeem vrijwel ieder detail hoort. Het is dus vooral kritiek op hoog niveau, wat op zichzelf wel bij een i7 past.

Conclusie

Na ruim 73.000 vrijwel probleemloze kilometers ben ik nog steeds zeer tevreden over mijn keuze. De i7 combineert veel vermogen met stilte, veiligheid, ruimte en uitzonderlijk comfort. Hij filtert slecht wegdek vrijwel volledig weg en is bij uitstek gemaakt voor lange afstanden.

Natuurlijk is hij groot en moet je in parkeergarages goed opletten. Het knopje om de portieren te openen is niet voor iedereen direct duidelijk en ook het ontwerp zal niet iedereen aanspreken.

Als ik dan per se een nadeel moet noemen: je hebt simpelweg veel auto én veel grille om te poetsen. Dat ik dit per se met de hand wil doen, is uiteraard volledig mijn eigen keuze. Een zwarte limousine van dit formaat netjes houden kost nu eenmaal wat tijd. Tegen de tijd dat ik achteraan klaar ben, kan ik vooraan bijna opnieuw beginnen. Maar ook dat hoort voor mij bij de liefhebberij.

De i7 brengt mij terug bij de rust en het reiscomfort van mijn vroegere 740Ld, maar dan met de stilte en souplesse van elektrisch rijden. De actieradius is in de praktijk goed bruikbaar en het verbruik valt gezien het formaat, gewicht en vermogen meer dan mee.

Voor korte ritjes in de buurt is deze auto eigenlijk overdreven. Voor iemand die jaarlijks tienduizenden zakelijke kilometers rijdt, is het echter een vrijwel ideale reisauto. Mensen zien natuurlijk vooral de auto, het zichtbare topje van de ijsberg. Wat daaronder zit, twee bedrijven, lange werkdagen, veel verantwoordelijkheid en vele uren onderweg, blijft meestal buiten beeld. Voor mij is de i7 dan ook niet alleen een directielimousine of statussymbool. Het is vooral een comfortabele en veilige werkplek op wielen. Na anderhalf of twee uur rijden stap ik fris uit en kan mijn werkdag beginnen. Iedere rit blijft plezierig en dat is mij veel waard.