Alfa Romeo Giulia 2.0T 200pk Super (2018)

autoreview

11 mei 2018 om 15:41

Uitvoering	Giulia 2.0T 200pk Super
Versnellingen	8, Sequentiële Automaat
Bouwjaar	2018
Jaar van aanschaf	2018
KM-stand bij aanschaf	19 km
KM-stand laatst	63.910 km

De eerste kilometers,,.

19 km
11 mei 2018

Al een paar maanden was ik me aan het oriënteren op een opvolger voor mijn donkerblauwe Lancia Thesis. Niet dat die me niet beviel, want ik vond en vind dat nog steeds een prachtige auto die veel te sterk ondergewaardeerd is gebleven. Comfortabel, chique en elegant, bovendien veel betrouwbaarder dan 'men' denkt. Maar toch, een keer een nieuwe auto kopen...dat wilde ik nog eens graag. Het gesnuffel door de folder en het aanvinken van de opties in de optielijst...er zullen enorm veel mensen zijn die er niets mee hebben maar ik vind dat toch wel enorm leuk om te doen.

Er stonden een paar auto's op mijn shortlist, om uiteenlopende redenen de Renault Megane RS (ooit een jaune sirius R26 gehad), een Nissan Micra Tekna (voormalig Nissan-fanboy en voordelig in de private lease) en de Alfa Romeo Giulia. De Micra viel af toen de andere auto's haalbaar bleken, en van die twee vond mijn vrouw de Giulia veruit het mooist. Daarnaast kreeg ik bij Kien Veenendaal een prachtige prijs voor mijn Thesis terug; het werd dus wel erg verleidelijk om te vallen voor een nieuwe Alfa Romeo.

Na twee uitgebreide proefritten met twee verschillende Giulia's is het uiteindelijk een 2.0T Super A/T in de kleur Titanio Imola geworden, voorzien van de volgende opties:

- Sound Pack by Harman Kardon
- 18" LM Lusso velgen (runflat tyres)
- Climate Upgrade Pack
- Automatisch Dimmende Binnenspiegel
- Parkeersensoren voor en achter met display
- Pack Lusso Walnut Wood, een pakket met daarin de volgende opties:
- 7" TFT Kleurendisplay in instrumentenpaneel
- Achtvoudig elektrisch verstelbare voorstoelen
- Automatisch inklapbare buitenspiegels
- Walnoothout inlegpanelen
- Lederen bekleding met Pieno Fiore afwerking
- Verchroomde sierlijsten rond portierruiten
- Verwarmbare voorstoelen
- Verwarmbaar stuurwiel
- 25W bi-xenon koplampen met adaptieve bochtverlichting
- In delen neerklapbare achterbank (jawel!)
- LED-ambiance verlichting
- Convenience Pack met daarin bijv. keyless entry

Alfa Romeo geeft al een aantal maanden flinke kortingen op de Veloce en Lusso packs op de Super-uitvoeringen, en eigenlijk zou je naar mijn mening wel een van tweeën moeten kiezen als je in de markt bent voor een Giulia, want je krijgt op die manier behoorlijk wat extra's voor je geld.

Zelf zijn we voor het Lusso Pack gegaan, vooral vanwege de stoelen. De standaard stoelen die in een Giulia zitten, bevielen me namelijk tijdens een proefrit bijzonder slecht. Ze hebben vlakke zittingen en zijn maar matig verstelbaar. Na drie kwartier kwam ik gebroken de auto weer uit. Zonde, want de auto reed fantastisch. Met een lichte, maar zeer directe en exacte besturing.
Een proefrit in een exemplaar met Veloce-stoelen verliep niet veel beter. Zelf zat ik wel wat beter, maar mijn vrouw vond het niets. Ze stootte met haar ellebogen voortdurend tegen de wangen van de leuningen en kreeg erg veel pijn in haar rug. Bovendien staan ook de Veloce-exemplaren erg vlak waardoor mijn bovenbenen niet voldoende ondersteund werden.
Het werd dus de Lusso, een beetje een gok omdat ik er niet in had kunnen zitten. Vrijwel geen enkele dealer had er eentje staan om te kunnen proefzitten/rijden.

Vrijdag 4 mei mocht ik na bijna twee maanden wachten dan eindelijk de Giulia ophalen. De eerste indruk: wat een prachtige auto! De combinatie van Titanio Imola en het beige leren interieur vind ik erg mooi. Het zachte en wat stroeve leer, de walnoten afwerking, de beige stiksels...het is misschien ietwat besmettelijk...maar ik krijg absoluut het gevoel dat ik in iets bijzonders zit. Dat miste ik een beetje bij de exemplaren met een non-Lusso zwart interieur waarmee ik had proefgereden.

Achteraf heb ik misschien alleen een tikje spijt dat ik geen Veloce Exterior Pack erbij heb genomen, maar ik vond het op het moment van bestellen wat afbreuk doen aan de elegantie van het ontwerp waardoor ik het heb laten schieten. Enfin, dat kan altijd nog.

Na een week en bijna 600 kilometer op de teller ben ik nog steeds zo blij als een kind. Het sterkste punt vind ik het weggedrag. Comfortabel én sportief tegelijkertijd, en daarnaast zeer stabiel op hogere snelheden.

Toch een aantal opvallende zaken: het Harman Kardon-systeem. In de Lancia Thesis was ik verwend met een Bose-systeem wat prachtig klonk. Het was alsof het drumstel achter de voorstoelen stond, en het verschil in bas bij een fill over de toms kwam goed naar voren. Daarnaast kon het zo óntzettend hard dat je er tinnitus van zou krijgen. Dat is niet het geval bij het HK-systeem in de Giulia. Het klinkt zeker niet slecht, maar het is niet top. Bovendien kraken de speakers vóór ontzettend snel bij een beetje bas. Dat lijkt me niet te horen. De balans drie tikken naar achteren zetten verhelpt dat probleem overigens.

Het airco-systeem werkt op zichzelf prima, maar ik was een tochtvrij systeem gewend (maar goed welke auto in deze klasse heeft dat) en gek genoeg blaast het linkerrooster warme lucht terwijl het rechter exemplaar koele lucht blaast...normaal?

Verder bevalt de auto me uitstekend. De stoelen zitten goed, ze zijn goed verstelbaar en zeker het overwegen waard. Ze bieden niet de zijdelingse steun van de Veloce-exemplaren, maar bieden de bovenbenen door de kantelbare zitting wel veel meer steun.

Het 6,5" infotainment systeem bedient makkelijk en intuïtief via de centraal geplaatste knop. De ervaring dat de knoppen gammel en zwak aan zouden voelen deel ik niet. Slechts de buitenste ventilatieroosters vind ik van bedenkelijk plastic gemaakt, voor de rest is het prima. De lederen bekleding op de portieren en het dashboard zorgt voor een luxe uitstraling; wat mij betreft een aanrader.

De optionele schakelflippers heb ik niet genomen en ook nog geen moment gemist. De automaat schakelt zeer snel en werkt erg goed samen met de benzinemotor. Hij levert kracht en snelheid genoeg, al wilde ik nog wel langs Squadra voor de Veloce-software. Meer is altijd leuker natuurlijk, en 280 pk (310 pk in de realiteit aldus Squadra) is behoorlijk wat voor een sedan van 1400kg.

Plannen voor de toekomst dus. Voor nu: lekker kilometers maken.

Een update na ruim zeven en een half jaar

63.910 km
1 januari 2026

Sinds het najaar van 2018 heb ik een andere baan en bij die functie hoort een leaseauto. Sinds 2019 fungeert de Alfa dus als luxepaard, vakantieauto en pleziervoertuig. Ben ik na bijna acht jaar nog steeds zo blij als een kind? De euforische vreugde is er uiteraard wel af, maar de gelukzalige glimlach is nog niet verdwenen. Geregeld liet ik mijn leaseauto (met tankpas) ten faveure van de Alfa staan voor een rit naar de andere kant van het land. Mijn vrouw vond dat maar vreemd, met die Peugeot 208 kon ik tenslotte "gratis" rijden. Ik zie dat anders: sommige mensen gaan een avondje uit eten, ik ga een avondje met de Alfa rijden. Dat genieten van iedere kilometer is er nog steeds en dat is ook een verklaring waarom de Alfa nog steeds voor mijn deur staat: het blijft een heerlijk rijdende auto die ook praktisch is met voldoende ruimte voor mijn twee kinderen. Uiteraard had ik de Alfa weg kunnen doen en als auto van de zaak voor een ruime gezinsbak kunnen kiezen. Dat was economisch gezien vast verstandiger geweest, maar dan had ik naar mijn smaak veel te veel concessies moeten doen op het gebied van rijplezier.

Om dat rijplezier nog wat verder te verhogen heb ik de auto in 2018 naar Squadra in Nunspeet gebracht voor een Massimo Tuning. Het resultaat zou rond de 295 pk en 450 Nm moeten zijn. In ieder geval gaat het naar mijn smaak vlot genoeg. 0 naar 100 km/h neemt 5,3 seconden in beslag.

Het brandstofverbruik is nogal sterk afhankelijk van het gebruik. Binnen de bebouwde kom loopt het verbruik al snel op tot rond de 1 op 10. Daarentegen is bij veel snelweggebruik ruim 1 op 15 ook mogelijk. Een tripje Luxemburg - Lunel kon daardoor op één tank worden afgelegd, zonder dat het daarvoor nodig was langzamer te rijden dan de geldende maximumsnelheid. Ook bij een reis door tien landen in vijftien dagen in 2024 is dat een verbruikscijfer wat geregeld voorbij is gekomen na wederom een tank te hebben geleegd. Gemiddeld genomen ligt het verbruik zo rond de 1 op 11 à 1 op 12, bij een rijstijl waartoe de auto uitnodigt.

Die rijervaring is overigens een vrij analoge, met relatief weinig ADAS-systemen. Forward Collision Warning zit er wel op en werkt uitstekend. Zelden waarschuwt het om niets. Lane assist? Kan permanent uit. Dode hoek detectie? Zit er niet op. Parkeersensoren zitten er wél op en ze leiden een behoorlijk eigen leven. Bij regen gaan ze vaak continu af, maar het kan ook maar zo zijn dat ze zomaar auditieve dienst weigeren op het moment dat ze het zouden moeten doen. Het multimediasysteem was tien jaar geleden al niet hypermodern, maar het werkt wel goed en de bediening met de draaiknop is feilloos. Veel minder afleiding dan bij een touchscreen, want je hoeft niet te zoeken. Een combinatie van beide zoals na de facelift standaard was is nog beter, maar als ik moet kiezen: de draaiknop. Ja, het systeem in een Audi, Mercedes of BMW (Mini) uit dezelfde tijd is beter, maar het is een veel prettiger systeem dan bijvoorbeeld een Ford of Peugeot monteert in hun modellen. Helaas lijken er een drietal kleine scheurtjes onder het scherm te zitten, een euvel waar meer Giulia's aan lijden als ik "Delamination Alfa Giulia Navigation" in tik op google.

Gaat er nu verder veel kapot aan zo'n Alfa Romeo? Nee, veel is er niet kapotgegaan in de afgelopen jaren. Wat er wel stuk ging, is het startrelais. Een van de weinige zwakke punten van de Giulia. Vervangen kostte iets minder dan 200 euro. De accu is een ander zwak punt, na vijf jaar was dat ook klaar. Daarnaast blijft de aan/uit-knop van het multimediasysteem soms een beetje hangen. Daar was ik kennelijk niet scherp genoeg op en toen was de accu ook echt helemaal leeg.

Verder zijn er onder garantie een aantal zaken vervangen: de middenarmsteun vertoonde al snel een deuk door mijn elleboog. Het vervangende exemplaar had daar geen last van. De tankklep kan slecht tegen de kou: het ding vervormt. Dat doet het vervangende exemplaar ook. De problemen met de ventilatie zijn wél opgelost.

Voor de rest kent de auto nog wat andere typische eigenaardigheden die ik vaker ben tegengekomen bij mijn vorige Italiaanse auto's. De ene dag is de auto volkomen rammelvrij, de andere dag rammelt er weer het één of ander. Bij koud weer klapt de linkerbuitenspiegel niet in één keer open. Even dichtklappen en opnieuw openen lost het probleem op. De elektrische verstelling van de rechtervoorstoel weigert soms de stoel naar voren of naar achteren te verplaatsen. Ook dit is zeer afhankelijk van het moment.

Allemaal zaken die mij weinig storen. Het dashboard is immer vrij van storingslampjes en technische problemen heb ik niet gehad. Qua onderhoudskosten is het tot dusver ook geen dure auto om te rijden. Aan het jaarlijkse onderhoud ben ik meestal zo rond de €380 kwijt. De set banden van Goodyear gingen 50.000 kilometer mee, een verse set deed de jaarrekening van 2024 uiteraard fors stijgen. De nieuwe accu ging ook door de €200 heen.

Een van de weinige zaken die ik wel teleurstellend blijf vinden is de kwaliteit van het geluidssysteem van Harman Kardon. Het systeem van hetzelfde merk in de Mini (F55) van mijn vrouw klinkt vele malen beter en bovendien rammelt het niet.

Hoe lang de Alfa nog blijft...ik weet het niet. Het grootste gedeelte van mijn eigen kilometers breng ik sinds juli 2025 door in "mijn" Alpine A290 en als het weer het toelaat om open te rijden, rij ik graag met mijn oude Audi TT Roadster. Wat dat betreft is er rijplezier genoeg voor handen, al zijn het in tegenstelling tot de Alfa geen auto's om met het hele gezin door half Europa te rijden. Er zijn een aantal niet auto-gerelateerde financiële stormen op komst en dan kan het zijn dat de Giulia en ik afscheid van elkaar gaan nemen. Dat zal niet zonder pijn in mijn hart zijn. We gaan het zien.

8,5