Zwarte Zaterdag

Sommige dingen blijven wat mij betreft op z'n zachtst gezegd vreemd in het verkeer, iedere dag zie je wel iemand een actie maken waarvan je wenkbrauwen omhoog schieten. Maar daar kan ik nog bij, iedereen kan een situatie verkeerd inschatten of even niet opletten. Het fenomeen wat me echter elke keer weer met complete stomheid geslagen naar het scherm doet staren heet Zwarte Zaterdag.

Waarom mensen er ieder jaar weer intrappen, is me echt een raadsel. Je wordt er ruim van tevoren voor gewaarschuwd, want de verschillende instanties weten uit ervaring wanneer de hel losbreekt. En toch is het ieder jaar weer prijs, dit jaar is 4 augustus de dag waarop heel Frankrijk een verkeersinfarct beleeft. Honderden kilometers file en soms uren vertraging terwijl massa's automobilisten in de brandende zon worden geroosterd, kruipend op weg naar het zuiden. File is sowieso vervelend, maar van een twee uur durende opstopping moet zelfs de meest serene geest toch een waarneembaar gestegen bloeddruk krijgen. Als dat het vooruitzicht is, dan doe je er toch alles aan om dat te vermijden?

Dat een groot deel van de mensen zich te houden heeft aan schoolvakanties, daar kan ik inkomen en ook het boeken van een vakantie zit vaak vast aan enige restricties. Maar 's nachts rijden is een optie, kinderen slapend op de achterbank en filevrij richting de Middellandse Zee. Of een dagje later gaan, op Zalige Zondag. Goed, dan heb je een dag minder vakantie, maar je kan er wel direct van genieten. Zou ik verkiezen boven een noodzakelijk driedaags ontspanningstraject om je hartslag weer onder de 120 per minuut te krijgen. Dus waarom moet iedereen dan toch ieder jaar weer met alle geweld op exact hetzelfde moment de weg op en de file in?