Wat Eurlings nog van Sarkozy moet leren

Nicolas Sarkozy

Om het te kunnen hebben over Eurlings en zijn Audi A8L moet ik eerst even langs Sarkozy. Op de Franse president ben ik dol, omdat hij anders dan de meeste polderlanders nergens bang voor is. Zijn gebekvecht met Franse stakers behoorde naast Hans Teeuwens verbale moordaanslag op de Meiden van Halal tot de televisiehoogtepunten van het afgelopen jaar. Staker, stoer: 'Wij zijn er altijd in geslaagd de staat te laten buigen'. Sarkozy, nog stoerder: 'Ik buig niet voor de straat. Als u dat maar weet. Wij leven in een democratie.'

Heerlijk. En dat was nog maar het begin. De persconferentie over zijn relatie met Carla Bruni was de sprankelendste politieke show in tijden. Yep, hij was met haar naar Egypte geweest. Merkwaardig trouwens dat u daar naar vraagt, hield hij een zaal vol Franse Nova-types voor: Mitterand deed met zijn buitenvrouwen namelijk precies hetzelfde en daar vroeg niemand naar, terwijl het hele land het wist. 'En aan die betreurenswaardige traditie van hypocrisie', sprak Sarkozy met de gemeenste glimlach op zijn pokerface, 'ga ik voorgoed een einde maken'. Openheid van zaken – goed zo. Leve Sarko. Als Frankrijk hem wegstemt, moeten wij hem adopteren.

Nu Camiel. Afgelopen week zat de NOS onze ministers op de hielen over de CO2-emissies van hun wagenpark. En allemaal hadden ze hun smoezen en hun goede voornemens paraat. Verhagen reed een Citroën C6 voor zijn rug. F-label, maar hij kon niet anders. Medische redenen: zijn wrakke lijf stelt hoge eisen aan het veersysteem. Een van de grootste smeerpoetsen, de keurige Rouvoet, was al druk bezig zijn walmende Chrysler 300C in te ruilen tegen iets schoners. Gelukkig maar!

Toen was Camiel Eurlings aan de beurt. Bij hem ging het niet zozeer over het milieulabel als over het formaat van zijn auto. Een Audi A8L. Gigantisch. Tuttuttut natuurlijk in het Hilversumse. Wat denkt die gladde Limbo wel?

Dan nu wat Camiel had moeten zeggen. Dit: 'Mijn hele leven heb ik ervan gedroomd minister te worden. Nu ben ik het. Mooi vak, maar ik werk me het apezuur. En als ik na de zoveelste shitvergadering met de strooplikkende lafbekken van mijn eigen club of de azijnpissers uit het vijandelijke kamp naar huis mag, dan wil ik koninklijk zitten op het leer van mijn jongensdromen en mijn poten kunnen strekken op hoogwaardig hoogpolig tapijt, want dat heb ik verdiend. Audi's zijn top! Wisten jullie rauwkostvreters van de staatsomroep maar wat genieten was, dan nam ik jullie allemaal een rondje mee. Rouvoet stinkt trouwens nog veel erger! Wat zeuren jullie nou?'

Maar dat deed Camiel niet. Camiel begon omstandig uit te leggen dat hij in zijn vorige dienstwagen, een erfstuk van zijn voorgangster Karla Peijs, met zijn kop tegen het dak zat. Dat hij dus onderuitgezakt moest zitten. En dat dat uiteraard heel slecht was voor zijn rug. Zo zijn wij hier. Wij durven niks. Wij maken excuses.

Ik begrijp die rugklachten heel goed. Geen ruggengraat.

Wat een laf land is dit.

Lezersreacties (20)

Reageren

Maak melding van misbruik

Let op! Deze functie is niet bedoeld om zelf een commentaar toe te voegen. Optioneel kunt u er een opmerking bij plaatsen.

Er is iets mis gegaan. Probeer het later nog eens of e-mail ons.

Reactie verwijderen

Weet je het zeker dat je dit bericht wilt verwijderen?

Er is iets mis gegaan. Probeer het later nog eens