Vaarwel instructieboek
Alles voor een betere wereld: "Fiat schaft het instructieboek af om de impact op het milieu te verminderen" stond er vorige week in een persbericht. Even was ik bang dat Fiat-rijders het voortaan zelf maar uit moeten zoeken. Maar dat valt mee. Weliswaar komt vanaf volgende maand (te beginnen bij de Fiat 500) het 420 gram wegende instructieboek te vervallen, er blijft nog wel een snelgids over (die altijd nog 160 gram weegt) met daarin het hoogst noodzakelijke. Wie meer wil weten over z'n Fiat moet z'n heil voortaan zoeken op een meegeleverde dvd waar de rest van de info op te vinden is. Hoe je dus op de stoep bij Ikea de achterbank moet neerklappen... dat had je thuis even op moeten zoeken. Zou een fijne app op de telefoon dan niet beter zijn? Die heb je tenslotte overal bij je. Wat de winst van deze actie is voor het milieu (of het klimaat) dat werd overigens niet in het persbericht vermeld.
Maar goed, om een idee te krijgen bij een boekje van 160 gram heb ik wat voorbeelden van zolder gehaald en op de keukenweegschaal gelegd. Met een gewicht van 155 gram kwam het boekje van m'n Mini uit 1982 het dichtst in de buurt van de 160 gram van Fiat's snelgids. Inderdaad 155 gram. En dat is dan niet de samenvatting doch het complete instructieboek. Sterker nog: het gaat niet alleen over de functie van knopjes en hendels, maar legt en passant nog even uit hoe je de contactpuntjes moet vervangen, de remmen moet stellen en wat er dertig jaar geleden nog meer bij kwam kijken om zo'n karretje rijdend te houden. Alles in 155 gram.
Eerlijk is eerlijk: in de Mini zat naast de knoppen voor de choke, de verlichting en de kachel weinig wat vragen opriep. Dat het instructieboekje door de jaren heen samen met de auto zwaarder is geworden, is het directe gevolg van de extra functionaliteit (inclusief veiligheid) die auto's er nog altijd bij krijgen. Die extra kilo's aan functionaliteit trekken een veel grotere wissel op milieu en klimaat dan die paar honderd grammen aan extra handleidingpapier. Zou het niet zinniger zijn om het gewicht van de auto serieus terug te dringen of de toenemende functionaliteit een halt toe te roepen in plaats van de aandacht afleiden met een uittreksel van het instructieboekje?
Cornelis Kit
Autojournalist
Cornelis Kit (1971) behaalde in 1996 z’n diploma aan de HTS Autotechniek na het met succes afronden van een afstudeerproject bij NedCar in Born. Na z’n studie kwam hij al snel in de journalistiek terecht. Sinds 1999 is hij full-time autojournalist. Naast de praktische inzetbaarheid van auto’s gaat z’n aandacht vooral uit naar nieuwe technologieën en in het bijzonder naar alternatieve aandrijving. Brandstofcellen, hybride aandrijflijnen, eind vorige eeuw reed hij al met prototypes en nog steeds volgt hij de ontwikkelingen kritisch, sinds 2004 voor de tijdschriften AutoWeek en GTO. Misschien tegenstrijdig, maar z’n warme belangstelling hebben ook klassieke auto’s (veel ‘moderne’ techniek stamt vaak al uit vervlogen tijden) en de autosport (met name de techniek om zoveel mogelijk prestaties uit een druppel brandstof te halen, in wezen hetzelfde wat gebeurt bij het zuiniger maken van auto’s).
