Rampspoed

Het zit niet mee op het gebied van auto's. Na anderhalf jaar heeft mijn mooie lichtblauwe Lancia HPE zojuist de geest gegeven – vanzelfsprekend op een moment dat het écht niet uitkwam. Maar eerst waren er nog de nodige besognes met de Wolseley die ik inmiddels al veertien jaar in bezit heb, maar waar ik slechts een paar keer eerder mee reed (want dertien jaar durend en slepend restauratieproces). Begin deze maand ging die auto voor het eerst mee voor een ritje naar Frankrijk. Ik was compleet vergeten dat er nog een APK op moest (maar werd daar gelukkig fijn aan herinnerd door de vrienden van het CJIB), dus er moest weer het nodige kunst- en vliegwerk aan te pas komen voordat ik legaal de weg op kon.

Eenmaal op de Nederlandse snelweg richting zuid, herinnerde ik me ook weer dat ik nog iets aan de geluidsisolatie moet doen – tegen de tijd dat ik in Antwerpen was, klonk er alleen nog maar gezoem in m'n hoofd – ook binnen in het benzinepompcafé waar ik trillend een koffie naar binnen goot. Los van het exorbitante geluidsniveau, veroorzaakt door de open kelkjes op de carburateurs, had ik overigens ook al een bang vermoeden dat het benzineverbruik aan de forse kant was. En inderdaad: bij dezelfde Antwerpense pomp bleek het 25 liter tankje (in Amsterdam nauwkeurig volgegoten) zo goed als geheel geleegd. Het kwam neer op nét geen 1 op 7. Toch niet echt een waarde die bij een 600 kilo wegend autootje past. En met het olieverbruik zat het ook al niet snor. Het pas gereviseerde blokje bleek drie liter op duizend kilometer te souperen. Enfin, hij reed wel lekker. Totdat ik weer terug was in Nederland en hij er volledig mee stopte althans.

Geen idee wat er aan de hand is. Mijn vader heeft me hoofdschuddend opgehaald met een sleepkabel en de auto staat nu in de garage van het ouderlijk huis. Maar voordat ik me op het Wolseley-vraagstuk toeleg moet ik nu eerst bedenken wat met de Lancia te doen. In het voorjaar heeft 'ie nog een grote beurt gehad (970 euro, dank u) en ben ik er nog kriskras mee door Engeland gereden. Een groot genot. Afgelopen week bleek Arnhem echter een brug te ver. Op de snelweg aldaar begonnen de kleppen zomaar griezelig te tikken. Voordat ik de A12 weer af kon was het geluid er zeker niet minder op geworden. Aangezien ik qua pechhulp nog altijd mijn eigen broek wens op te houden, moest ik ook nu weer op zoek naar een manier om de auto bij een garage te krijgen. Dat lukte uiteindelijk; hij staat nu bij een specialist in Veenendaal.

Leuk bedrijfje, maar ze belden me zojuist met slecht nieuws. De motor is overleden. Revisie komt op minstens 1.000 euro per cilinder (hij heeft er maar vier, maar toch) en ruilmotoren zijn er niet of nauwelijks. Afgestompt door alle tegenslag ben ik inmiddels maar op zoek gegaan naar een nieuwe vierwieler voor dagelijks gebruik. Iemand nog suggesties?

PS: denk niet dat ik aan iets duf en degelijks toe ben. Sommige mensen zijn onverbeterlijk.