"Ik heb het ook niet verzonnen"

Bekeuringen zijn vervelend, maar zelfs als fervent tegenstander van collectebusjes met fotoapparatuur in de berm snap ik het nut ervan. Maar laten we eerlijk zijn: van sommige bekeuringen kun je je afvragen of de bedragen nog wel in verhouding staan. Wie harder dan 15 km/h rijdt in een woonerf kan bijvoorbeeld een prent van €120 krijgen. Als je als agent je bonnenquotum nog even snel moet halen, zou ik in een woonerf gaan staan met een lasergun, want ik durf het wel aan dat de snelheid van de meesten hoger ligt, al is het maar 5 km/h. Blokkeer je een kruising, wat in fileverkeer tijdens de spits vaak gebeurt, dan ben je €220 kwijt. 's Avonds op een vijfbaans iemand inhalen die drie rijstroken links van je rijdt (kost trouwens ook €120) zonder dat er verder iemand last van heeft kan je hetzelfde kosten. Echt duur zijn de asociale overtredingen. Achteruitrijden over de snelweg, parkeren op een gehandicaptenparkeerplaats en rijden over de vluchtstrook bijvoorbeeld, kosten €340 per stuk.
Terecht, hoor ik u denken, maar neem de volgende situatie. Een bestuurder staat in de file omdat de brug in de snelweg open is. Hij moet de afslag voor de brug hebben en rijdt daarom een klein stukje over de vluchtstrook. Natuurlijk, het mag niet, maar niemand heeft er echt last van en hij behaalt er geen oneerlijk voordeel mee ten opzichte van de mensen die voor de brug staan te wachten. Samen met enkele andere bestuurders wordt hij door de camerawagen van een niet nader te noemen televisieprogramma aangehouden. En dan komt het: de dienstdoende politieagent noemt het bedrag en voegt eraan toe: "Ik heb het ook niet verzonnen, maar ik heb me er wel aan te houden". Dat lijkt toch verdacht veel op een verontschuldiging en als zelfs de handhavers vraagtekens zetten bij de bedragen, vraag je je af of we niet inderdaad een beetje zijn doorgeschoten.