Feest voor de puristen: weg met de turbo's!
Een atmosferische motor die je lekker in de toeren kunt jagen, een laag gewicht, scherpe besturing, een sportonderstel en een close-ratio versnellingsbak. Een eenvoudig maar heerlijk recept voor puur rijplezier. Helaas beschrijf ik hier ook een uitstervend ras auto.
Ik moet, toch wel met pijn in het hart, concluderen dat de downsizemotor definitief de strijd van de toerenmotor heeft gewonnen. Tel daarbij op dat de besturing van moderne auto's steeds ongevoeliger wordt en de auto's steeds zwaarder worden, en je begrijpt dat ik niet onverdeeld blij ben met de meeste sportieve karren van nu.
Ik was dan ook zeer verheugd om te horen dat Ford nu toch de Fiesta Metal naar Nederland brengt. Ik schat het leeggewicht op 1.000 kilogram (de Sport met 120 pk weegt immers maar 945 kg) en dat betekent een pk-/gewichtsverhouding die beter is dan van de guitige Renault Twingo RS. Eigenlijk dus al een soort hothatch, en dan moet de ST nog komen. De speciale versnellingsbak en het sportonderstel laten zien dat de Ford-ingenieurs ook de rijeigenschappen serieus hebben genomen.
Nu ik er over nadenk: feitelijk heeft Ford nu eindelijk, 9 jaar na het verdwijnen van die auto, een spirituele opvolger voor de Puma 1.7 in het gamma opgenomen. De auto die ik inmiddels een jaar bezit en elke keer weer een grote grijns op mijn gezicht tovert. En daarbij maar weer eens aantoont dat je karrenvrachten rijplezier kunt beleven zonder dat je na elke rit met angst en beven voor de brievenbus hoeft te zitten of er niet toch post uit Leeuwarden komt. Als de Fiesta ook maar in de buurt kan komen van de puurheid van de Puma, dan mogen de echte autoliefhebbers Ford heel erg dankbaar zijn.
