Weer een hoogtoerige pretmachine minder...

11 augustus 2010 • 08:30

De steeds strenger wordende emissie-eisen nekken de hoogtoerige pretmachines. Nu is het, na de S2000, weer de Honda Civic Type R waarvoor het doek valt. En dat is erg. Zo'n Honda VTEC-machine doortrekken tot ver boven de 8.000 toeren geeft een sensatie waar geen moderne turbomotor tegenop kan. De krukas lijkt in verbinding te staan met je ruggengraat, zo intens beleef je het als bestuurder.

Ook al was de laatste Type R niet zo rauw en meedogenloos hard als de eerste Civic Type R, het was toch een fantastisch ding. Twee jaar geleden is het alweer, dat ik 'm voor het laatst reed. Al die smeuïge turbomotoren kunnen nog zo snel zijn, en door kunstmatige ingrepen best aardig klinken, ze bieden niet de sensatie van een tot het uiterst opgefokt atmosferisch blok. We zullen ermee moeten leren leven.

Maar er is nog hoop. Als laatste der Mohikanen zijn er nog twee bommetjes van Renault Sport die dapper standhouden in het turbotijdperk, de Twingo RS en de Clio RS. De laatste hoogtoerige hothatches, als straks de Civic Type R niet meer in Nederland leverbaar is. Geniet ervan, zo lang het nog kan!

Na 20 jaar bij AutoWeek zo’n beetje alles wel gedaan en meegemaakt. Sinds 2012 chef redactie maar streeft er nog altijd naar om tien procent van zijn werk te laten bestaan uit bezigheden met auto’s zelf. Da’s tenslotte toch de reden dat -ie dit werk is gaan doen. Passie voor auto’s van kleins af aan, spelde op zijn twaalfde testjaarboeken, kocht de eerste AutoWeek een paar dagen voor zijn dertiende verjaardag van zijn zakgeld. Jawel, dat ene nummer dat in januari 1990 voor een gulden in de winkel lag. De oorzaak van dat velen nog denken dat AutoWeek de eerste jaren altijd een gulden kostte, maar op de tweede stond toch echt een prijs van Hfl. 1,95! Dat hij twaalf jaar later zelf in dienst zou treden bij het autoblad had hij nooit gedacht. Na de middelbare school bracht de opleiding HEAO-economisch linguistisch, zeg maar een soort CE met extra aandacht voor vreemde talen, hem bij de BMW-importeur, en later die van Opel. Een carrière in de autobranche was het beoogde pad, maar het liep anders. Eind 1999 zocht een journalistiek bureau een autoredacteur, en zo kwam hij terecht in de autojournalistiek. Iets meer dan twee jaar later was daar de overstap naar AutoWeek. Tests, nieuws, bijdrages aan de occasionrubriek en een jaar later ook in bezit van een racelicentie. Twintig jaar bij een werkgever, het is iets dat niet meer van deze tijd lijkt maar sowieso is het werk door de jaren heen zo vaak veranderd dat je bijna geen jaar hetzelfde doet qua werk. En de veranderingen in autoland gaan momenteel sneller dan ooit, dus ook dat maakt de werkzaamheden anders. Sinds 2021 naast chef redactie ook coordinator online.

40 Bekijk reacties