We rijden hier nogal wat auto's natuurlijk en wat je merkt is dat de omschakeling van een Suzuki Alto naar een Audi S5 Sportback én andersom vrij vlot verloopt. Steeds vlotter eigenlijk.
Afgelopen vrijdag stapte ik voor het eerst in onze nieuwe duurtest VW Polo, de superzuinige Bluemotion. Collega Nic heeft hem al door België heengejaagd (verslag stond in AutoWeek nummer 18), nu mocht ik.
Nou, dat was best even wennen!
Onderin, onder de 2000 toeren per minuut, is de BM zo dood als een pier. Dat is vervelend. Bijvoorbeeld bij het oprijden van een weg vanaf een woonerf of iets dergelijks. Maar ook gewoon onderweg is dat iets waar je rekening mee moet houden, aan moet wennen. Dat is niet fijn. Ik vind het niet fijn als je je moet aanpassen aan je vierwieler. Dan de vijfbak, ook daar moet ik aan wennen, een beetje afstandelijke bediening.
Dan de central lock, vanaf 20 km/h schiet de auto op slot. Dan stap je uit, wil je de kofferbak open doen of het rechterportier. Shit. Dan zit die dus op slot. Even wennen. Tja, en die driecilinder, bij koude start klinkt het toch een beetje ongeraffineerd. En het uitzicht rondom is zo-zo.
Het uiterlijk van de auto is wel heel goed voor elkaar. Zo'n bescheiden Polo trekt behoorlijk wat aandacht op de weg! Ik kreeg de tank niet leeg maar naarmate ik meer en meer kilometers maakte de afgelopen dagen, begon de Polo me beter te passen (Polo... passen..., ik vind hem leuk!). Het valt niet mee om de toerenteller boven de 2000 te houden maar dán blijft wel lekker de gang erin. Het gevolg was dat de boordcomputer 4,1 liter op 100 kilometer aangaf, maar die dingen liegen altijd dus het zal ergens tussen de 1 op 20 en 1 op 25 uitkomen. Maar wat ik wil zeggen is dit: je moet even wennen aan de Polo BM, zoals je dat ook moest aan de Lupo 3L destijds. Grappig, omdat ik dat in een Golf totaal niet heb. Ik denk dat onze Polo BM-duurtester gaandeweg een fijne makker gaat worden.
