CO2 toch verontreinigend?

27 augustus 2009 • 08:00

Over een eventueel versterkt broeikaseffect ten gevolge van onze CO2-uitstoot zal ik het niet meer hebben, maar wat het departement van de minister die het welhaast drukker heeft met het doorknippen van linten en het leggen van eerste stenen dan met het maken van beleid nu verkondigt, gaat me toch te ver.

Het Energieonderzoek Centrum Nederland (ECN) presenteerde vorige week in opdracht van VROM een rapport met de titel "Kansrijke nieuwe technieken voor minder emissie naar de lucht in 2030". Als je tijd en belangstelling hebt best interessant om eens door te lezen.

In het rapport onder andere een tabel met de kop: Kansrijke technieken om emissie verder te reduceren. Als eerste in deze tabel wordt kooldioxide (CO2) genoemd, gevolgd door een aantal andere stoffen. Tot zover niets aan de hand. Maar dan het persbericht dat VROM over dit rapport stuurde... Dezelfde tabel (met CO2 weer bovenaan) wordt aangehaald, alleen nu met de kop: Kansrijke technieken om uitstoot van luchtverontreinigende stoffen te verminderen. Inderdaad, het neutrale woord 'emissie' is vervangen voor het alarmerende 'uitstoot van luchtverontreinigende stoffen'. Nu zou je kunnen zeggen dat dat een stijlkeuze is, maar helaas is het gewoon fout zolang ook CO2 in deze tabel genoemd wordt.

Ik begin steeds meer het gevoel te krijgen dat het vechten is tegen windmolens, maar desalniettemin blijf ik vol houden: CO2 vervuilt de lucht niet, het hoort bij het klimaatverhaal. Dit in tegenstelling tot bijvoorbeeld fijnstof en stikstofoxiden. Toch worden CO2 en de wel vervuilende stoffen met het grootste gemak op één hoop geveegd. Je zou bijna aan een complot gaan denken om ons toch maar doodsbang te maken voor CO2 en ons zo zonder al te veel gemor voor de uitstoot hiervan te kunnen belasten.

Cornelis Kit (1971) behaalde in 1996 z’n diploma aan de HTS Autotechniek na het met succes afronden van een afstudeerproject bij NedCar in Born. Na z’n studie kwam hij al snel in de journalistiek terecht. Sinds 1999 is hij full-time autojournalist. Naast de praktische inzetbaarheid van auto’s gaat z’n aandacht vooral uit naar nieuwe technologieën en in het bijzonder naar alternatieve aandrijving. Brandstofcellen, hybride aandrijflijnen, eind vorige eeuw reed hij al met prototypes en nog steeds volgt hij de ontwikkelingen kritisch, sinds 2004 voor de tijdschriften AutoWeek en GTO. Misschien tegenstrijdig, maar z’n warme belangstelling hebben ook klassieke auto’s (veel ‘moderne’ techniek stamt vaak al uit vervlogen tijden) en de autosport (met name de techniek om zoveel mogelijk prestaties uit een druppel brandstof te halen, in wezen hetzelfde wat gebeurt bij het zuiniger maken van auto’s).

49 Bekijk reacties