Met de Symbioz verslaat Renault hybride expert Kia in eigen spel want hij wint van de Niro

Het is altijd een slecht teken als er een nieuwe medewerker op je afdeling komt die precies jouw werkzaamheden doet. Helemaal als “goed dat je erover begint, we moeten even praten” vervolgens de reactie van je baas is. Dit overkwam de Renault Arkana bij de lancering van de Renault Symbioz. Want die laatste werd gebracht als de SUV die het gat tussen de Captur en de Austral moest opvullen. “Maar zit daar dan niet al de Arkana?”, vroegen wij. Die SUV-coupe is er nog maar net maar is afgelopen najaar al weer van de markt gehaald. En zijn ‘opvolger’ is er al. Sterker nog: hij is net een jaar op de markt en de Symbioz heeft al een update gehad. De hybride aandrijflijn is vervangen door een nieuwe, sterkere versie, die eerder dit jaar debuteerde in de Dacia Bigster: de bekende E-Tech 160 full-hybrid aandrijving. Reden genoeg om de auto weer eens naar de redactie te halen. De concurrentie is duidelijk: Hyundai Kona, Nissan Qashqai, Peugeot 2008 en de alleroverheersende topper van Kia: de Niro. De Koreanen hebben met de compacte crossover sinds de eerste generatie precies de vinger op de pols van de samenleving weten te leggen want hij verkoopt als een malle. De ideale tegenstander om de geüpdatete Renault te peilen.

De Kia Niro is toch een elektrische auto?

Waar de Renault altijd een ‘normale’ hybride is, kun je de Kia ook krijgen als volledig elektrische auto en als plug-in hybride. We testen vandaag de 'gewone' hybride. Die heeft een 1,6-liter motor met 105 pk, die ondersteuning krijgt van een elektromotor met 57 pk. Ze pieken op 129 pk. Dat is minder dan de 160 pk die de Symbioz als maximaal vermogen heeft. De aandrijving van de Renault werkt echter compleet anders. De auto heeft een nieuwe 1,8-liter viercilinder in plaats van de 1.6 die hij voorheen had. Daarnaast is er opnieuw een viertrapsautomaat aan gekoppeld, maar dan met een actuator extra. Dan zijn er twee elektromotoren, die je tot ruwweg 60 km/h volledig van kracht voorzien. De benzinemotor dient dan enkel om stroom op te wekken. Boven die snelheid gaat er in serie-hybride-stijl ook direct benzinekracht naar de wielen. De tweetrapsautomaat van de elektromotoren werkt samen met de viertrapsautomaat om de meest ideale combinatie van verzetten te kiezen. Dit gaat volledig buiten de bestuurder om. Dat de benzinemotor op lagere snelheid niet werkt valt past echt op bij onze sprintmeting: boven de 60 km/h krijg je ineens extra vermogen. We kennen het inmiddels van andere modellen van Renault, Dacia en Nissan met vergelijkbare aandrijving, maar het blijft bijzonder. Het scheelt uiteraard dat je in een auto als de Symbioz zelden een stoplichtsprint maakt. Het verklaart wel dat de Kia op tot 60 km/h sneller is ondanks een fors lager systeemvermogen.

Aan de buitenkant hebben beide modellen de moderne populair look met veel strakke lijnen. Het staat de Renault goed, hij oogt duidelijk wat stoerder dan de Captur en de Arkana. Het uiterlijk van de Kia kan, ondanks zijn leeftijd, nog prima mee dankzij de vrij futuristische lijnen. Bovendien trekt Kia dat design met zijn nieuwe EV’s wellicht iets te ver door, waardoor de Niro wat meer in balans lijkt.

De Renault oogt iets moderner dan de Kia, die inmiddels merkbaar lang meegaat.

Zijn ze een beetje breed inzetbaar?

De Renault staat op hetzelfde platform als de Captur en Clio, maar is langer. Dit komt vooral ten goede aan de ruimte, die op de achterbank heel netjes is voor dit segment. Al doen Skoda’s als de Kamiq en Karoq het nog beter. Je zit in de Renault wel net wat beter en ruimer dan in de Kia, die op zijn beurt weer een iets grotere kofferbak heeft. Beide auto’s hebben een handige verschuifbare achterbank waardoor je ruimte efficiënt kunt verdelen tussen kofferbak en achterpassagiers. Beide modellen schurken met hun ruimte tegen krappe C-segmenters aan, hetgeen ze populair maakt,

De cockpit van de Renault is niet gewijzigd bij de update. Hij is ergonomisch prettig, mede door het knoppencluster onder het multimediascherm. Handig: het draadloos opladen van je telefoon gebeurt uit beeld zodat je niet wordt afgeleid door meldingen. Ook bijzonder fijn, de knop links van je stuur waarmee je heel snel alle bemoeizuchtige ADAS-meldingen kunt uitzetten. Zoals in veel nieuwe Renault is het materiaalgebruik bovengemiddeld voor deze prijs, met leuke stiksels en zachte materialen. Het multimediasysteem met Google-software is overzichtelijk en snel genoeg in het gebruik. De verschillende rijstanden wekken echter verwachtingen die de auto niet kan waarmaken. De sportstand verandert de instellingen van de automaat iets, maar dat is het wel.

Het Kia-interieur begint langzaam wat te verouderen naast de nieuwste modellen van de Koreanen, maar daar staat tegenover dat de Niro met een voorsprong begon. Ergonomisch is het nog altijd prima met een fijne mix tussen het overzichtelijke touchscreen en voldoende fysieke knoppen. Het cluster dat de klimaatcontrole combineert met onder meer navigatie en mediavolume via een wisselknop is altijd even wennen, maar bij langer rijden gaat het moeiteloos. Het materiaalgebruik haalt het niet bij dat in de Renault, het voelt allemaal net wat meer plastic aan. Maar de hoeveelheid opties die je krijgt maakt veel goed. Met de knop op het stuur wissel je tussen een eco- en een sportstand. We missen daar vooral een ‘normal’-stand.

In de Kia (boven) iets meer beenruimte, maar in de Renault is de zit beter en de Fransman heeft een grotere kofferbak.

Rijden zulke brave auto's nog een beetje leuk?

Het rijgedrag van beide auto's verschilt aanzienlijk. Het gaat te ver om de Renault dynamisch te noemen, maar het onderstel is mooi strak terwijl de Symbioz in principe nog altijd vrij comfortabel is. De besturing is licht maar relatief direct en het onderstel schrikt totaal niet van een bochtige weg. Logischerwijze herkennen we hierin het karakter van de Clio en de Captur. De Kia is daarentegen uitgesproken zacht. Mede hieraan is goed te merken dat dit echt een B-segmenter is, want auto’s als de Ceed en de Sportage rijden zonder meer strakker en beter. Opvallend genoeg staat dit ons ook niet in deze mate bij van de eerste generatie Niro. Het onderstel is het zwakste punt van de auto. Wat comfort is prima, maar de Kia is gewoon te week. Je merkt het in bochten maar ook aan hoe lang de dempers nodig hebben de koets onder controle te krijgen als je zijdeling een afrit afrijdt.

De Renault laat zien hoe het wel moet. De besturing past hier bij: direct genoeg, maar nog gevoellozer dan in de Symbioz. De Kia slaat wel terug met zijn goede gasrespons. De opzet van de aandrijflijn is veel eenvoudiger, met een elektromotor die de benzinemotor ondersteunt. Via een automaat met dubbele koppeling gaat de kracht vervolgens naar de wielen. Overzichtelijk en lineair waardoor je altijd controle hebt over wat er gebeurt. Dat we minder vermogen hebben dan de Renault is zo goed als onmerkbaar omdat het niet geldt op lage snelheid. En hoe vaak ga je nu op hogere snelheid vol gas in dit soort auto’s?

Waarschijnlijk komt het wel naar boven als je met het gezin en volle bepakkingen forse heuvels bestormt, maar bij Nederlands gebruik voelen beide auto’s in de praktijk even snel. Waarbij de Renault dus controle opoffert voor een goed verbruik. Wel lijkt de nieuwe 1.8 net wat minder kabaal te maken dan de oude 1.6. Maar het zelfstandig schakelen op hogere snelheden blijft soms wat ergerlijk. Op lagere snelheid rijdt de Symbioz echter bijna net zo soepel als en volledig elektrische auto. Het resultaat mag er hoe dan ook zijn. Beide auto’s zetten verbluffende praktijkscores neer voor zulke hoge modellen. Ze zijn zó zuinig dat de meerwaarde van een plug-in hybride in deze klasse rap daalt, vooral als je wat vaker lange afstanden rijdt. Erg knap gedaan!

Qua rijden doet de Symbioz het merkbaar beter dan de Kia

Hopelijk zijn deze Kia Niro en Renault Symbioz wel een beetje aantrekkelijk geprijsd ...

Met hun prijzen zitten de auto’s opvallend dicht bij elkaar. Van de Renault Symbioz hebben we een Iconic, wat de meest luxe versie is. Hij staat nog boven de Esprit Alpine. Vandaar onder meer 19-inch wielen, een verwarmbare voorruit en de mooie bekleding. De enige losse extra’s zijn de mooie lakkleur en een licht en geluid-pakket. Hierbij krijg je het glazen panoramadak en een H&K audiopakket. De prijs stijgt daarmee van €41.500 naar €44.000. De Kia heeft helemaal geen extra’s. Het is een DynamicPlus-line, die daarmee net onder de €40.000 blijft. Autopilot, eveneens een H&K audiosysteem, stoelverwarming led-verlichting en een HUD zijn dan standaard.

Uiteraard hebben beide auto’s onder meer klimaatcontrole en de inmiddels verplichte ADAS aan boord. Het is een hoop geld, maar in deze markt is het bijzonder veel auto voor je geld. Zeker omdat de hoeveelheid ruimte ze goed geschikt maakt als ‘eerste’ auto. Renault heeft een slimme zet gedaan met de Symbioz. Het succes van de Niro is goed gekopieerd en zelfs overtroffen. De zuinige aandrijflijn leidt tot een lage bpm en dat houdt hem betaalbaar. Kia had al vroeg door dat het loonde om in deze klasse een ruimere auto op de markt te brengen. Renault heeft nu uitstekende kaarten om een deel van dat succes af te snoepen van de Koreanen. Goed gejat blijkt opnieuw beter dan slecht verzonnen.

Ben je op zoek naar een gebruikte Kia Niro? Bekijk hier het occasion-aanbod!

Ben je op zoek naar een gebruikte Renault Symbioz? Bekijk hier het occasion-aanbod!