Renault Zoe: Klaar voor het stroomtijdperk
1
Wat komt er zoal bij kijken om een traditionele autofabriek om te bouwen voor de fabricage van een compleet ander autoconcept? Wij zochten het uit, en gingen op bezoek bij de Renault Zoe-fabriek in Flins.
De fabriek waarin Renaults 'techniek van de toekomst' wordt geproduceerd, is eigenlijk al een oude. In 1952 opende het z'n poorten, om er modellen als de 4CV en de Dauphine uit te laten rollen. Tegenwoordig wordt er de nieuwe Clio (voor bepaalde markten de oude) gemaakt, maar misschien wel interessanter is de de Zoe, de elektrische Renault die er sinds vorig jaar ook van de band loopt.
Renault heeft het maar slim aangepakt met de Zoe. De elektrische wordt op dezelfde lopende band in elkaar gezet als de nieuwe Clio's. Het inbouwen van de elektromotor gaat net zo snel als het monteren van een reguliere verbrandingsmotor. "Het is lastig om een EV te integreren in een productieproces dat is ingesteld op conventionele auto's, maar we hebben het aantal veranderingen dat daarvoor nodig was tot een minimum weten te beperken", aldus fabrieksdirecteur Thierry Charvet.
Om het zo efficiënt mogelijk aan te pakken, is Renault zo'n tweeënhalf jaar geleden begonnen met de eerste voorbereidingen, gelijktijdig met de start van de ontwikkeling van de Zoe. Zo'n 350 mensen waren er bij betrokken, aldus Charvet.
Tweemaal honderd
Omdat de Zoe ook vanbuiten van de meer gebruikelijke Clio verschilt, vonden de grootste veranderingen plaats op de afdelingen waar het plaatwerk wordt geproduceerd. De hal is hiervoor compleet opnieuw ingericht met 550 robots, waarvan 150 hagelnieuw waren. Een reeks staat compleet in dienst van de Zoe. De elektrische Renault beschikt over 500 extra lasnaden, dit om het zware accupakket veilig en wel op te bergen. De Franse productiemeesters hebben het er maar zwaar mee, in totaal worden er 200 versies van de 3 modellen (Zoe, Clio, oude Clio) gebouwd, waarvoor zo'n 6.100 verschillende onderdelen nodig zijn.
Door al z'n technische complexiteit duurt het zo'n zes uur langer om een Zoe in elkaar te schroeven dan een Clio. In een bijna laboratoriumachtige ruimte worden de elektrische componenten geproduceerd. Omwille van de veiligheid werken hier slechts acht mensen, voor de rest is alles geautomatiseerd. De ruimte is verdeeld in een 60V- en een 400V-zone. In die laatste zijn beschermende kleding en veiligheidsbrillen de normaalste zaak van de wereld. Als de accupakketten klaar zijn, worden ze getest om vervolgens naar een gereedstaande Zoe gebracht te worden.
Het valt nog even te bezien of de elektrische auto daadwerkelijk de wereld gaat veroveren, maar het lijkt erop dat ze er bij Renault in Flins helemaal klaar voor zijn!
