De V8 met twee turbo's maakte bij Ferrari in 1984 een spectaculair debuut op de autosalon van Genève: de GTO was teruggekeerd! We staan stil bij de 288 GTO. Die was oorspronkelijk bedoeld voor Groep B-homologatie. Maar Groep B ging ter ziele. Over het halen van de homologatie-aantallen hoefde een merk als Ferrari zich sowieso niet druk te maken.

Gran Turismo Omologato, kortweg GTO. Dat is in combinatie met de merknaam Ferrari niet zomaar een typenaam, maar voor grote groepen liefhebbers direct aanleiding voor gortdroge monden, ogen op steeltjes, hevige hartkloppingen, overactieve zweetklieren en sowieso weke knieën. Wat wil je ook, bij de confrontatie met een van de mooiste, meest zinnenprikkelende en sowieso kostbaarste auto’s uit de geschiedenis. Dat model, de 250 GTO uit 1962, kreeg in 1984 een opvolger. Van naam althans, want het ging om een totaal andere auto, zoals je dat na 22 jaar evolutie ook wel mocht verwachten. De nieuwe 288 GTO had met zijn voorvader gemeen dat hij voor de autosport was ontwikkeld. Geen racerij ditmaal, maar het wereldkampioenschap rally. Alleen werd de beoogde klasse opgedoekt voordat Ferrari’s spectaculaire inzending goed en wel in actie had kunnen komen. Inderdaad, hij was – net als destijds de Porsche 959 – bedoeld voor de later als levensgevaarlijk beoordeelde Groep B. Zonde van alle inspanningen natuurlijk, maar gezien de verschrikkelijke ongelukken in die rallyklasse was het maar beter zo. En ook vanwege de auto’s die zo werden gespaard …

a href=

Bij beursdebuut allemaal verkocht

Bij Ferrari hoefden ze zich bepaald geen zorgen te maken of de geplande productie van tweehonderd stuks, die de reglementen van Groep B voorschreven, wel afzet zou vinden. Naar verluidt zijn ze nog voor het beursdebuut in Genève allemaal verkocht, net als nog eens 72 auto’s die Ferrari bouwde. De 288 GTO was ook een fantastische propositie. Zie alleen al de welhaast artistieke manier waarop het frêle koetswerk van de Ferrari 308 GTB zo was aangepast dat daaruit een zeer masculien en schitterend geproportioneerd model was ontstaan. De motor kwam anders dan bij de 308 niet overdwars, maar in lengterichting achterin, waardoor de wielbasis met 110 millimeter moest groeien. Dat stond de auto uitstekend, net als de verbrede en daardoor ronduit wulpse carrosserie. Moderne materialen, afkomstig uit de Formule 1, maakten de GTO 160 kilo lichter dan de GTB, terwijl zijn biturbo-V8 maar liefst 160 pk meer leverde – tel uit je winst. RM Sotheby’s hamerde eerder dit jaar een 288 GTO af op een lieve € 5,8 miljoen.

Ferrari 288 GTO