Met de Alfa 33 Giardinetta 4x4 maakte Pininfarina een vroege alleskunner

Door en door sportief, zo’n Alfa 33. Met zijn heerlijk knetterende boxertje, uitnemende wegligging en zalige besturing was het een betaalbare droom voor elke enthousiaste bestuurder. En daarmee zo ongeveer het tegenovergestelde van een werklustige terreinwagen. Toch moest de 33 precies dat voorstellen na het debuut van de 4x4-aandrijflijn tijdens de IAA van 1983. De integrale aandrijving was namelijk niet ontwikkeld om de wegligging een positieve impuls te geven. De handmatig bij te schakelen achterwielaandrijving was er uitsluitend om de auto mobiel te houden als de ondergrond uit zand, modder, sneeuw of ander glibberig materiaal zou bestaan. Aan dat utilitaire karakter gaf de in 1984 gepresenteerde stationwagon-uitvoering van de 33 nog beter gestalte: extra ruimte om bemodderde laarzen, lompe sneeuwschoenen en wat dies meer zij achterin te kunnen werpen, is immers wel zo handig.

Net als bij Alfasud

Net als bij de Alfasud werd de fraaie naam Giardinetta (Italiaans voor tuintje) van stal gehaald. Aanvankelijk was hij er alleen met 4x4-aandrijving; de voorwiel­aandrijver kwam pas een jaar later.

In een oud testverslag lezen we dat de Nederlandse importeur een beetje in zijn maag zat met het model; vanwege de beperkte vraag naar de 33 Giardinetta viel het besluit om alleen de 4x4 te gaan leveren. Daar kwam het bedrijf vanzelf weer van terug, zeker toen de 33 vanaf 1988 als Sport Wagon opnieuw in de markt werd gezet en in veel meer uitvoeringen leverbaar werd. Een goed besluit, want je wilt je er gewoon geen voorstelling van maken dat zo’n verrukkelijk Alfaatje met een laadruimte vol jonge aanplant en zakken siergrind door de drek naar een verre tuinklus moet zwoegen.

Later een Permanent 4

Veel beter werd het in 1991 met de Alfa 33 1.7 I.E. 16V Quadrifoglio Verde Permanent 4 Sport Wagon. Een heerlijke mond vol voor de gefacelifte versie met het langverwachte tussendifferentieel. Daarmee kon de 33 de geneugten van vier aangedreven wielen eindelijk op droog asfalt etaleren. Die glansrol geldt ook voor de nu ten tonele gevoerde Tonale. Of zijn er hoveniers die zich geroepen voelen?