Vroeger zeiden ze weleens dat je je bij Italiaanse auto's pas zorgen moet gaan maken als er geen lampjes meer branden. De familie Buijs rijdt een Franse auto, maar dat het storingslampje van hun Peugeot 207 maar niet uitgaat, zit hen dwars. Ook de dealer komt er niet uit.
De familie Buijs uit Roosendaal is er helemaal klaar mee: “Onze Peugeot 207 uit 2007 kampt met een elektronische storing. Regelmatig verschijnt in het dashboard de melding dat een lamp defect is. Nu eens de achteruitrijlamp, dan weer het remlicht, de mistlampen of de knipperlichten. Na enkele seconden verdwijnt de melding weer. De meeste lampjes zijn al vervangen, echter zonder resultaat. Ook is de auto twee keer ‘uitgelezen’, waarbij eenmaal een reset nodig was. Toch schijnt er iets te zijn, want soms gaat het knipperlicht opeens kortstondig veel sneller knipperen. De Peugeot-dealer weet er niet goed raad mee. U wel?”
Massapin inspecteren
Technisch expert Frank Bouman: “Ik zou dit probleem in eerste instantie zoeken in een slechte massa bij een van de achterlichtunits. Mijn advies is om de massapin in de achterlichtstekkers grondig te inspecteren, evenals het achterlicht-massapunt op de carrosserie. Zijn beide massa’s goed, controleer dan de stekkerverbindingen op de BSI. U geeft aan dat de gloeilampen gecontroleerd zijn. Het is van groot belang dat lampen met de juiste wattages zijn gemonteerd. Ook dat is een controle waard.”
De afgebeelde Peugeot 207 SW is ter illustratie bij dit artikel afgebeeld.
Stephan Vermeulen
Coördinator Tests
Na 20 jaar bij AutoWeek zo’n beetje alles wel gedaan en meegemaakt. Sinds 2012 chef redactie maar streeft er nog altijd naar om tien procent van zijn werk te laten bestaan uit bezigheden met auto’s zelf. Da’s tenslotte toch de reden dat -ie dit werk is gaan doen. Passie voor auto’s van kleins af aan, spelde op zijn twaalfde testjaarboeken, kocht de eerste AutoWeek een paar dagen voor zijn dertiende verjaardag van zijn zakgeld. Jawel, dat ene nummer dat in januari 1990 voor een gulden in de winkel lag. De oorzaak van dat velen nog denken dat AutoWeek de eerste jaren altijd een gulden kostte, maar op de tweede stond toch echt een prijs van Hfl. 1,95! Dat hij twaalf jaar later zelf in dienst zou treden bij het autoblad had hij nooit gedacht. Na de middelbare school bracht de opleiding HEAO-economisch linguistisch, zeg maar een soort CE met extra aandacht voor vreemde talen, hem bij de BMW-importeur, en later die van Opel. Een carrière in de autobranche was het beoogde pad, maar het liep anders. Eind 1999 zocht een journalistiek bureau een autoredacteur, en zo kwam hij terecht in de autojournalistiek. Iets meer dan twee jaar later was daar de overstap naar AutoWeek. Tests, nieuws, bijdrages aan de occasionrubriek en een jaar later ook in bezit van een racelicentie. Twintig jaar bij een werkgever, het is iets dat niet meer van deze tijd lijkt maar sowieso is het werk door de jaren heen zo vaak veranderd dat je bijna geen jaar hetzelfde doet qua werk. En de veranderingen in autoland gaan momenteel sneller dan ooit, dus ook dat maakt de werkzaamheden anders. Sinds 2021 naast chef redactie ook coordinator online.
