Toyota Prius 1.8 HSD Dynamic Business (2011)

autoreview

Toyota Prius 1.8 HSD Dynamic Business (2011)

Signalement

UitvoeringPrius 1.8 HSD Dynamic Business
Versnellingen1, Automaat
Bouwjaar2011
Jaar van aanschaf2018
KM-stand bij aanschaf86.000 km
KM-stand laatst147.000 km
Lezerswaardering: 81%Keuze van de redactie
Disclaimer MyReview

De beschrijvingen en reacties in de rubriek Myreview Auto zijn gebaseerd op persoonlijke meningen en ervaringen van gebruikers. DPG Media probeert de authenticiteit van deze persoonlijke meningen en ervaringen zo goed mogelijk in te schatten, maar kan niet verantwoordelijk worden gehouden voor de inhoud of de gevolgen van deze meningen en ervaringen. In Myreview Auto zullen zowel goede als slechte ervaringen worden geplaatst. DPG Media betaalt geen vergoeding voor de ervaringen of laat deze op een andere manier beïnvloeden. De redactie kan uitingen die niet voldoen aan de gedragsregels of onrechtmatig zijn te allen tijde aanpassen of verwijderen.

Het is niet toegestaan zonder toestemming van DPG Media de informatie van Myreview Auto te gebruiken voor of te verspreiden via andere media.

Vlot genoeg onthaasten

  • 106.000 km

Vanaf 2010 als leaseauto een Golf TSI met DSG7 gereden. Een automaat is in het dagelijkse fileverkeer voor mij een must. In 2017 koos ik uit de pool een Auris TS 2013 die ik langzaam heb leren waarderen. Je gaat relaxter en vloeiender rijden en merkt dat je aanzienlijk verder komt op een tank. Zo werd ik klaargestoomd voor de hybride met de even geniale als onverslijtbare CVT-oplossing die Full Hybrid mogelijk maakt.

Het uiterlijk van de tweede generatie (2012-2018) Auris vind ik met z'n snavelbekkie, afgesneden achterkant, jaren-80 dashboard en goedkope uitstraling slecht te pruimen. De bollere Auris van de eerste generatie en de Prius III vind ik mooiere auto's.
Toen ik vanwege een andere baan zelf iets moest kopen voor dagelijks gebruik, ging ik daarom eerst voor een Auris HSD van de 1e generatie uit 2011. Toch is uiteindelijk de keus op deze Prius gevallen vanwege meer ruimte, minder grijs uiterlijk, lagere MRB, gadgets als keyless entry en headup display, en de door de 1e berijder ontworpen leren bekleding die bij mij goed in de smaak viel. Wel getwijfeld omdat de Auris leuker en lichtvoetiger rijdt dan de Prius.

Het idee was dat het rijden wel zou wennen. Na driekwart jaar en 20000 km blijkt dat te kloppen maar het heeft wel even geduurd. Op de 15-inch Michelin winterbanden rijdt ie beter dan de lawaaiige en stuiterige 17-inch banden van het C-merk Minerva. Geen klachten over het sturen en de wegligging, is eigenlijk beter dan verwacht op basis van reviews.
Als ik er echt even voor wil gaan zitten en mezelf wil uitlaten dan doe ik dat in het weekend met de MX-5. Ook die heeft geen turbo en moet je hoog in de toeren laten klimmen als je snel wilt accelereren. Dat is fun in de MX-5 en wat minder in de Prius; de elastieken relatie tussen toerental en snelheid bij de CVT blijft in dat geval onnatuurlijk aanvoelen. Dat speelt vooral bij snelwegopritten waar je vlot naar de 100 km/u en hoger wilt komen. In de stad is het juist heerlijk en zit je snel genoeg op 50 km/u waarna het toerental weer terugvalt of elektrisch rijdt.
Een paar kilometer elektrisch lukt op 60 km-wegen en in de stad maar op 80 km-wegen is de snelheid te hoog om met deze hybride puur elektrisch te rijden. Het is wel een beetje de sport geworden om waar mogelijk lange stukken te zoeven zonder benzine te gebruiken.

In tegenstelling tot de Auris is het kwaliteitsgevoel wat minder: achterdeuren klinken blikkerig bij het dichtgooien, hier en daar soms een rammeltje, en de vering stuitert nogal op kleine oneffenheden en laat dat duidelijk horen. Dashboard ziet er met z’n monochrome display niet helemaal up-to-date uit, en de uitgebreide en niet zo intuïtieve ingebouwde navigatie beschikt over een kaart van omstreeks 2009 zodat ik vertrouw op Google Maps. Geluidsinstallatie CD, harddisk, USB en Bluetooth en veel speakers klinkt op zich goed maar de bassen die de subwoofer achterin produceert zijn al snel te vet en zou je soms wat subtieler willen kunnen terugregelen.

Maar wat voor mij overheerst is dat dit een comfortabele, relaxte, pretentieloze no-nonsens auto is met lage gebruikskosten; lekker zuinig (gemiddeld 1 op 19), zee van ruimte en naar verwachting oerbetrouwbaar zonder dure verrassingen. Ik kan nog even vooruit.

Een jaar later

  • 131.000 km

Inmiddels zijn we een jaar verder en er is niet zo veel spannends te melden. Technisch waren er geen problemen, de enige reden voor een bezoek aan de dealer was de reguliere onderhoudsbeurt. Omdat ik met de auto relatief veel op de snelweg zit heb ik daarbij heb ik ook gelijk een comfortschakeling laten monteren zodat de richtingwijzers met een tikje 4x knipperen. Dat werkt goed.

Medio 2019 heb ik bij Euromaster rondom de Chinese zomerbanden laten vervangen door Michelin Primacy 4. Niet dat ze versleten waren maar naast meer grip bij nat weer hoopte ik daarmee het veercomfort te verbeteren en de herrie bij dwarsrichels te verminderen. In het begin leek dat goed gelukt dus er zal wel een verschil zijn, maar uiteindelijk ervaar ik nog steeds een stoterige vering die zich in het interieur goed laat horen.

De besturing is wat indirect maar dat ervaar ik niet als hinderlijk. Alleen bij sterke wind op de snelweg moet je regelmatig corrigeren en krijg je het idee dat het stuurwiel wat te losjes met de voorwielen is verbonden.

Toen ik de auto kocht was het in deze uitvoering door de importeur achteraf ingebouwde leren interieur één van de zaken die me over de streep trok. Bij een volgende auto zou ik toch weer voor stof gaan omdat je 's winters altijd in een koude stoel gaat zitten als je in de auto stapt. De stoelverwarming warmt 'm wel op maar dat duurt toch altijd even.

Als autoliefhebber vind ik vooral de techniek mooi en de iconische status (love it or hate it). Ook rationeel gezien is er alle reden om nog heel lang probleemloos, goedkoop en duurzaam door te rijden. Ik heb met mezelf afgesproken deze auto minimaal vier jaar te rijden en de 2 ton aan te tikken. Toch kriebelt het wel eens en kijk ik naar een CH-R of de nieuwe Corolla die gewoon lekkerder rijden en waarin je iets meer één voelt met de auto. Maar het verstand en de portemonnee winnen het altijd weer vrij makkelijk want sec gezien is dit een heerlijke, ruime, relaxte, betrouwbare auto tegen lage kosten.

Thuiswerken

  • 147.000 km

Vanwege het vele thuiswerken tijdens de pandemie gaat het niet meer zo hard met de kilometers. De auto staat soms dagenlang stil, wat niet per se goed is voor z'n conditie. De onderhoudsbeurten zijn nu jaarlijks want het onderhoudsinterval van 15.000 kilometer haal ik niet binnen die termijn. Bij die beurten geen bijzonderheden, en dan zijn de tarieven bij de Toyota-dealer ook schappelijk. Een aantal simpele zaken heb ik zelf kunnen doen: het vervangen van de gasveren van de achterklep waarvan de kracht wat tanende was, nieuwe ruitenwissers, en het vervangen van de 12V-accu:

Begin oktober, bij terugkomst van een vakantie van twee weken met de MX-5, bleek de Prius niet meer te starten en gaf het dashboard een vage foutmelding en brandden diverse waarschuwingslampjes. Nog geprobeerd om met een druppellader de accu weer boven Jan te krijgen maar zonder resultaat. Het helpt ook niet dat elke keer dat je in koude toestand het bestuurdersportier opent, de vacuümpomp van de rembekrachtiger alvast aan de slag gaat. De 10 jaar oude, originele 12V-accu gedemonteerd uit de kofferruimte (rechts achterin) en bij de automaterialenhandel een nieuwe universele willen kopen. Er blijken echter verschillende typen accu's te worden gemonteerd en de dealer kan op basis van het serienummer aangeven welk type je moet hebben. Wist niet hoeveel waarde ik moest hechten aan de waarschuwende woorden van de dealer, maar uiteindelijk toch maar gekozen voor een originele Toyota-accu van 211 euro, met ontluchting en al, vanwege de plaatsing in de kofferruimte. Montage was verder simpel en alles deed het weer; ik geloof dat ik alleen de lijst met laatst gebelde nummers miste.

Het enig vermeldenswaardige is verder dat ik deze week de voorruit ook aan de binnenkant moest krabben. Herfstweer en weinig rijden maken het blijkbaar wat vochtig binnen. Een simpele carbon-design auto-ontvochtiger van een tientje had het binnen een dag weer helemaal droog en laat ik nu liggen in het vak onder de zwevende middenconsole. Afgezien van deze normale zaken bij een tien jaar oude auto, geen enkel probleem en rijden we nog lekker een tijdje door.

4,3
  • Betrouwbaarheid
    5
  • Prestaties
    3
  • Comfort
    4
  • Kosten
    5
  • Zou u weer een auto van dit merk kopen? ja

Gerelateerde forumtopics

Lezersreacties (13)

Reageren

Maak melding van misbruik

Let op! Deze functie is niet bedoeld om zelf een commentaar toe te voegen. Optioneel kunt u er een opmerking bij plaatsen.

Er is iets mis gegaan. Probeer het later nog eens of e-mail ons.

Reactie verwijderen

Weet je het zeker dat je dit bericht wilt verwijderen?

Er is iets mis gegaan. Probeer het later nog eens