Fiat Punto Evo 1.3 Multijet 16v 85 Dynamic (2010)

autoreview

Fiat Punto Evo 1.3 Multijet 16v 85 Dynamic (2010)

Signalement

UitvoeringPunto Evo 1.3 Multijet 16v 85 Dynamic
Versnellingen5, Handgeschakeld
Bouwjaar2010
Jaar van aanschaf2011
KM-stand bij aanschaf5 km
KM-stand laatst89.000 km
Disclaimer MyReview

De beschrijvingen en reacties in de rubriek Myreview Auto zijn gebaseerd op persoonlijke meningen en ervaringen van gebruikers. DPG Media probeert de authenticiteit van deze persoonlijke meningen en ervaringen zo goed mogelijk in te schatten, maar kan niet verantwoordelijk worden gehouden voor de inhoud of de gevolgen van deze meningen en ervaringen. In Myreview Auto zullen zowel goede als slechte ervaringen worden geplaatst. DPG Media betaalt geen vergoeding voor de ervaringen of laat deze op een andere manier beïnvloeden. De redactie kan uitingen die niet voldoen aan de gedragsregels of onrechtmatig zijn te allen tijde aanpassen of verwijderen.

Het is niet toegestaan zonder toestemming van DPG Media de informatie van Myreview Auto te gebruiken voor of te verspreiden via andere media.

Eerste kilometers zitten erop!

  • 16.900 km

Oriëntatie en proefrit:

In januari hebben we een Punto Evo 1.3 Multijet gekocht. Waarom een andere auto? De Volvo werd erg oud, gebruikte veel benzine en de distributieriem was aan vervanging toe. Daarom gingen we op zoek naar een zuinige auto, bij voorkeur een belastingvrije.

En waarom een Fiat? Van Fiat hadden we eigenlijk geen goede indruk, totdat we hier de vele positieve recensies lazen. Ook het filmpje van Autoweek klonk veelbelovend. Tenslotte kwam de Grande Punto met bijna dezelfde motor goed uit de 100.000 km "Dauertest" van het Duitse Autobild. Daarom hadden we er wel vertrouwen in gekregen.

De Fiat was bovendien wat goedkoper en krachtiger dan de concurrenten. En voor ons niet onbelangrijk: hij (is) was een van de weinige eco-auto's die een kleine caravan kan trekken en ook het gevoel gaf dit te kunnen.

Verder vonden we de Punto Evo (op de plastic voorkant na) gewoon heel erg mooi. Vooral de binnenkant geeft een gevoel van luxe. Een proefrit in de Grande Punto (1.3) en de Punto Evo (1.3) voelde meteen goed, waarbij de Evo toch duidelijk een klasse hoger voelde.


Gekozen versie:

Uiteindelijk is het een lichtgrijze 5-deurs versie geworden met grijze bekleding. Het was een voorraadmodel, dus we hebben gewoon genomen wat erop zat: lichtmetalen velgen, blue&me, aansluiting voor de Tom Tom en een USB-aansluiting.

De auto heeft geen cruise control, omdat hij door een Chrysler-Jeep-Lancia-dealer uit België is geïmporteerd. (Verder is hij hetzelfde als de Nederlandse Evo en stoot hij ook 95 gram CO2 per kilometer uit.) En omdat mijn vader bij dezelfde garage ook een zwarte Evo had gekocht, scheelde dit enorm op de prijs.


Eerste indrukken met rijden:

Wat is hij stil en loopt hij rustig! Wat heb je voorin een gevoel van ruimte! Dit komt door de iets hogere zit. En wat is de mediaspeler fijn! Mooi geluid en handig op het stuurwiel te bedienen (voor andere mensen misschien normaalste zaak op de wereld, maar voor ons een nieuwe ervaring). Maar waarom is de telefoon zo moeilijk aan te sluiten met het blue&me-systeem?

Alleen vallen de stoelen in vergelijking met de Volvo-stoelen wat tegen. De goede verstelbaarheid van het stuur maakt de zitpositie wel goed. Ook dribbelt de auto op lichte oneffenheden op de snelweg. Snelwegen die met de Volvo als "glad" en soepel aanvoelden en die ook op het oog nieuw lijken, voelen soms als wegen met slecht asfalt. Na bijna 17.000 kilometer zijn we daar wel aan gewend geraakt.

Bij drempels en grote oneffenheden veert de auto wel mooi soepel. En het iets wat stugge geeft bij hoge snelheden in Duitsland ook een veilig gevoel.

Wat in het begin ook opviel: wat gaat het gaspedaal, de koppeling en het stuur licht! En ook de rem reageert nogal abrupt, maar na twee keer remmen, weet je dat wel. Alleen de versnellingspook ging erg stroef. Maar na een kilometer of 2000-3000 gaat hij nu gelukkig steeds soepeler.

Wat tenslotte nog opviel i.v.m. de oude auto is de windgevoeligheid. Bij een behoorlijke zijwind gaat de koets licht deinen. Ook voel je de zuigkracht van vrachtwagens meer dan je zou willen. Niet dat het gevaarlijk wordt, slingeren ga je er niet van.

De lichte bediening went ook snel. De city-stand is volgens veel mensen overdreven licht, maar bij het parkeren gebruiken wij hem meestal wel. En wanneer het ook lekker is: bij het rijden in haarspeldbochten in de bergen. Met een kleine draai aan het stuur rolt de auto al door een scherpe bocht. Handig!

Gelukkig werkt het stuur heel precies en scherp. Begrijp me goed, ik heb nooit in een BMW gereden, maar als je uit een oude Volvo stapt, een auto zonder enig gevoel in het stuur, valt de directheid en de precisie van het sturen des te meer op.


Indicatie verbruik tot zo'n 17.000 km:

De lichte bediening went snel. Het rijden is nog steeds een groot plezier, ondanks het lichte gehobbel op kleine oneffenheden. Niet onbelangrijk, hoe staat het met het verbruik? Uiteindelijk is de auto daarvoor gekocht. We gingen ervan uit dat we de fabriekcijfers niet zouden halen. Gemiddeld komen we uit op ongeveer 1:21 tot 1:23 per tank, met uitschieters naar boven en naar beneden. Hierbij rijdt de auto 5 dagen per week van Amsterdam naar Uithoorn met weinig snelweg en veel stoplichten. In de weekenden maken we dan vaak langere uitstapjes en dat drukt het verbruik wat.

Mijn vader haalt ongeveer hetzelfde gebruik, rijdt meer snelweg dan wij, maar rijdt op de snelweg in Brabant wel meer door. Hier in de Randstad gaat dat niet.

Ter vergelijking: mijn moeder heeft ook een eco-diesel, een Seat Ibiza 1.2 TDI en zij haalt de 1:20 vaak niet! Nou is zij van ons ook wel de meest "sportieve" rijder, dus het zal allemaal wel afhangen van de rechter voet. En ja: wij zijn allemaal fan van kleine, zuinige diesels;-)

In het begin deden we hier echt ons best voor (schakelindicator volgen, niet boven de 110 komen, auto laten uitrollen), hoewel het Ecodrive-programma vond dat we te agressief in de eerste versnelling optrokken. Dus nog langzamer wegrijden, maar dat gaat niet alleen jezelf, maar ook het overige verkeer vervelen, dus trappen we nu gewoon het gas in bij groen;-)

Beste resultaat: 1:30 met zo'n 85-95 over de snelweg van Gorinchem naar Amsterdam. Dit was op een rustige zondagmiddag en waarschijnlijk hadden we wind mee.

Slechtste resultaat: 1:17,5 op een tankbeurt van Amsterdam naar ergens in midden Duitsland, op weg naar Roemenië. Tot de grens de maximale snelheden in Nederland gevolgd. In Duitsland flink doorgekacheld met zo'n 140-150 en uitschieters naar 160 (op de GPS) . (Bij het stuk 140-160 was het verbruik absoluut hoger, maar niet apart bijgehouden).

Een nog veel hoger gebruik, maar relatief heel goed te noemen: 1:13,5 met een caravan van zo'n 900 kilo (in beladen toestand). Kruissnelheid: 85-100 in 4 of 5. Dit alleen over een kortere afstand in Nederland (Amsterdam-Venlo). Over een paar weken gaat de Punto Evo met caravan weer een lange rit door Europa maken en dan weet ik vast meer hierover.

Met zo'n verbruik is autorijden heel leuk. Je rijdt in een eco-auto, zonder het idee te hebben dat je op een droog houtje moet bijten. Heb overigens een Aygo als tweede auto erbij gekocht en deze twee auto's kosten per maand minder dan de Volvo alleen, zonder de reparaties en het dure onderhoud van de Volvo meegerekend.

Ervaringen:

Zoals hierboven gezegd zijn we meerder keren naar het buitenland met de auto gegaan. Onze ervaringen zijn daarbij heel positief. We behandelen onze auto met veel liefde, maar uiteindelijk moet hij gewoon doen waarvoor hij is gemaakt: rijden. Dus we zijn in mei even in een weekje heen en weer naar Roemenië gereden. Dan leer je de auto goed kennen (en waarderen).

Het rijden naar Roemenië is prima te doen. Het rijden in Roemenië is geen pretje voor de auto en bestuurder. Nou zijn de hoofdwegen heel goed (op een paar idiote spoorwegovergangen na), maar de kleinere wegen zitten vol met gaten en blubber. Op sommige plekken in Transsylvanië was het niet normaal meer! Regelmatig kreeg de auto klappen en raakte ook de grond vanwege de diepe kuilen.
Het turbootje hebben we in de bergen ook flink gebruikt. Vrijwel nooit trekkracht te weinig. Soms even terugschakelen. Bergaf deed ik het vaak voorzichtig. Daarbij kwamen de Roemenen meestal tot bijna in de achterbank, zo dicht rijdt men daar op elkaar. Bergop kon ik veel auto's dan wel weer afschudden door een versnelling terug te schakelen even flink het gas in te trappen. (Afgezien van de grote Audi's e.d.)

Ook in Duitsland konden we redelijk meekomen. Uiteraard kun je niet met grote jongens 250 links rijden, maar je rijdt de snelle, grote Duitse auto's niet in de weg als je een treintje vrachtwagen inhaalt en het gas even intrapt. Je zit dan zo op 160.


Minpuntjes:

Het bovenstaande verhaal klinkt allemaal heel lovend. Toch zijn er enkele punten van kritiek. Het gaat vooral om kleinere dingen:
-De vering en afdemping zijn niet optimaal op korte oneffenheden, dit vind ik het grootste minpunt;
-Eerste versnelling is wat kort; de auto wil niet altijd langzaam in de tweede versnelling over de een drempel, maar ik heb dan niet altijd zin om terug te schakelen. Nu er meer km's op de teller staat, lijkt hij soepeler te worden en dit beter te kunnen;
-Auto heeft achterin geen binnenverliching. op de tast moet je spullen van de achterbank vissen;
-Tankdop met sleutel die tijdens het tanken eraan bungelt is niet vreselijk handig;
-Blue&me is lastig aan te sluiten. Het crasht eerst een keer of tien voordat je het aangesloten krijgt. Nadat de auto een trekhaak had gekregen was alles gereset en konden we het weer opnieuw aansluiten. Eenmaal goed aangesloten werkt het overigens perfect. Prima geluid en geen snoeren in de auto.
-Bij koud weer: vocht in de achterlichten, bij warm weer verdwijnt dit;
-Twee keer een storingsmelding (geel driehoekje); de eerste keer ging het snel weg, tweede keer bleef het branden. Auto uit laten lezen: niks gevonden en niet teruggekomen;
-Krakende achterlichten. Auto begon ineens te kraken en te piepen toen we met de caravan reden; het lag niet aan de auto of de caravan, maar bij de montage van de trekhaak is de auto eerst uit elkaar geschroefd en daarna is het achterlicht niet netjes teruggeplaatst. Dealer in Uithoorn heeft dit prima verholpen.

Daarnaast was er een probleem met het start stop-systeem in de Punto Evo van mijn vader. Er ontbrak een onderdeel, is onder garantie door dealer in Tilburg verholpen, ook al kwam hij daar niet vandaan.

Tenslotte alle pluspunten:


-Zuinige, stille motor;
-Uitgebreide standaarduitrusting
-Ruim van binnen (meer ruimte dan de ibiza 1.2 tdi van mijn moeder!);
-Goede trekkracht, ook met een kleine caravan;
-Goede (maar wel abrupte) remmen (heb ik mogen ervaring tijdens een noodstop in Roemenië);
-En geheel subjectief: de auto geeft een solide indruk en een gevoel van luxe.


Conlusie:

Over het algemeen zijn we heel blij met onze Punto Evo.


Reacties:

Altijd welkom. En qua comfort ben ik een beetje lager gaan zitten. Liever had ik 3,5 sterren gegeven, maar dat gaat niet. Het comfort vind ik ruim voldoende.

Een jaar verder. Eerste beurt zit erop.

  • 32.500 km

Na: 32.500 km


We zijn nu een jaar verder. Nog steeds zijn we blij met de auto. De auto is redelijk zuinig en heeft ons nooit laten staan. We zijn gehecht geraakt aan dit karretje. Soms als we na een lange reis thuiskomen hebben we zin om nog een blokje om te gaan. Gewoon omdat de auto zo lekker rijdt.

We zijn gewend geraakt aan de stoelen (die wat tegenvielen in vergelijking met onze oude Volvo) en het gedribbel op kleine oneffenheden. Daarom heb ik het onderdeel "comfort" op 4 sterren gezet.

Zomervakantie met de sleurhut:


Eind augustus heeft de Evo de caravan naar Zuid-Frankrijk gebracht. Dit ging zonder problemen. Op de vlakke weg is vanaf 90/95 km per uur de vijfde versnelling bruikbaar. Boven de 100 wordt de combinatie licht instabiel, maar dit lijkt me normaal en heb ik ook maar 1x gehaald toen ik een vrachtwagen inhaalde. Verbruik was ongeveer 1:12. Heel netjes dus. En zuiniger dan de S40 zonder caravan!

In de bergen klonk de auto soms als een kleine vrachtwagen vanwege de hoge toeren en de ventilatie, maar de auto gaf geen kick. De temperatuur bleef normaal en de airco hebben we ook gewoon gebruikt.

Wegrijden vanuit steile hellingen ging af en toe moeizaam. Een keer op een camping lukte het pas bij de tweede poging, ondanks dat de auto met een caravan van 900 kilo zelfs op een helling van 17% zou moeten kunnen wegrijden - tenminste, volgens de website caravantrekker.nl. Het zal waarschijnlijk aan de bestuurder liggen.

Eerste beurt:


In januari heeft de auto zijn eerste beurt gekregen. Het bedrag viel mee, maar waarom moeten we zo veel betalen voor ruitenwisservloeistof? Dat stoppen we er altijd zelf in!

De winter:


En toen kwam in februari de winter alsnog. De Punto Evo startte elke ochtend trouw, de vering kraakte wat en de motor dreunde wat harder dan normaal, maar de verwarming viel door de mand. De klachten hierover hadden we al op Autoweek gelezen, maar nu hadden we dit zelf ondervonden.
Het interieur was niet warm te stoken. Bij het dagelijkse woon-werkverkeer (17 km) werd de temperatuur pas behaaglijk aan het einde van de rit. Het verbruik nam ook toe: 1:18,5, maar dit kwam ook doordat het zo glad was dat we alleen maar korte ritjes met de Fiat reden.

Overige dingen:

Het nieuwe is eraf, maar nu elke wasbeurt ziet de auto er weer als nieuw uit. Helaas zijn we tegen een plantenbak geschaafd en zit er een kras op een van de plastic sideskirts. Al lange tijd geleden hebben we een lakstift besteld bij de dealer. Tot op heden is deze nog niet aangekomen.

Daarnaast is de binnenbekleding van de deuren, precies onder de deurklinken, toch wel een beetje bruinig geworden. Een middeltje van HG gekocht, maar nog steeds niet gebruikt. Dat HG-middel is vrij agressief, dus eerst maar eens ergens op proberen. Iemand een tip? De binnenkant ziet er verder nog nieuw uit.

Verder zit er nu ook een armsteun in de Punto Evo. Op zich wel een aanrader, want nu kunnen we de TomTom tenminste kwijt.

We zitten er nu aan te denken om de garantie te verlengen. De garantie verloopt in oktober, maar kan nog 5 jaar verlengd worden als de auto nog geen 60.000 heeft gereden. Dit kost bijna 1400 Euro. Iemand hier ervaring mee?

Plus en min:


De plus- en minpunten van hierboven blijven staan. Maar als extra pluspunten kunnen we toevoegen:
-Goede geluidsinstallatie. Zeker in combinatie met de USB-aansluiting.

En min:
-Grote dode hoek linksvoor door de dikke raamstijlen. Als je links zit, kun je wel door het extra driehoekige rechterraampje kijken, maar aan de linkerkant kijk je alleen tegen een dikke stijl aan. Op kruisingen, maar met name bij rotondes is het hinderlijk. Er kan zomaar iemand achter verdwijnen. In Frankrijk viel me dit nog meer op, omdat daar zo veel rotondes zijn.
-De kraakjes van de achterkant zijn teruggekomen. Het lijkt te komen uit het punt waar het scharnier/de veer van de achterklep zit bevestigd in het linker achterlicht. Druk je daar namelijk met je vingers op, hoor je precies dezelfde kraakjes.

De dealer heeft al twee keer e.e.a. gesmeerd en vastgeschroefd, maar het blijft teruggekomen. Je hoort het met name als je over een drempel rijdt. Op de snelweg hebben we er geen last van. Maar een nieuwe auto behoort niet zo te kreunen en te kraken.

Zo. Dit was het weer. Op naar de 60.000.

Tweede (grote) beurt

  • 54.500 km

Verbruik, diesel en olie:


We zijn ondertussen weer een jaar verder. Veel bijzondere dingen zijn er niet te melden. Het verbruik neemt elke keer toe als het kouder wordt en af als het warmer wordt, maar het gebeurt zelden dat de auto meer dan 1:20 verbruikt.

Ik heb het idee dat het verbruikt zelfs licht gezakt is. We zijn iets pittiger gaan rijden, zonder dat het verbruik is toegenomen. Continu eco-rijden gaat namelijk soms de keel uithangen. Dat wil niet zeggen dat we nu scheuren.

Nadat de caravan in augustus afgekoppeld was, leek de motor af en toe wat onregelmatiger te lopen. Dit is echter vanzelf weer over gegaan.

Olieverbuik in het afgelopen jaar: 0. De olie checken we minder nu, omdat de Punto geen olie verbruikt, maar die paar keer dat we dit hebben gecheckt, zagen we geen verschil, ook na een flinke rit met caravan.


Weer weg met de sleurhut:

In de zomer hebben we weer de caravan erachter gehangen. Deze keer een rondreis van 5000 km gemaakt door midden Duitsland, Tsjechië en Denemarken. Zelfs met caravan erachter rijdt de auto zo'n 1:13-15. Nog iets zuiniger dan vorig jaar.

In september hebben we de oude caravan verkocht. Daarvoor in de plaats hebben we een jonger model gekocht. Deze is lager en smaller. Hiermee zijn we nog niet in het buitenland gereden, maar korte stukjes in Nederland bevielen prima. Het gaat allemaal net wat makkelijker.


Yaris als tweede auto:

Onze tweede auto, een Aygo, heeft plaatsgemaakt voor een nieuwe Yaris. De Yaris heeft weliswaar maar een 1.0-motortje, maar qua comfort en rijgedrag kan de Yaris goed meekomen. Sterker nog: de Yaris heeft fijnere stoelen en stuurt en schakelt wat directer. Wel is de Punto sneller en een behoorlijk stuk zuiniger.
Eerst moesten we uitvechten wie er in de Punto mocht rijden, maar nu we twee even fijne auto's hebben, is dat voorbij.


Kleine dingetjes, beurt en extra garantie:

Ik ben nog een keer teruggegaan naar de garage, omdat de deurklink linksachter erg stroef gaat. De Punto van mijn vader heeft hetzelfde probleem en bij hem is de lak in de hoek van de klink zelfs eraf gesprongen.
Volgens de garage ligt het aan ons. We moeten onze hele hand onder de klink plaatsen, en niet twee vingers, en dan met beleid trekken. Ik vind het nogal een vaag verhaal. De andere drie klinken gaan duidelijk soepeler.

Verder zijn er een paar lampjes vervangen en is de zekering van de trekhaak er twee keer uitgeknald. Dit kwam waarschijnlijk door de verloopstekkers.

In oktober heb ik de garantie met 4 jaar extra verlengd. Dit kostte zo'n 1000 euro. Leek me een schappelijke prijs. Omdat de Punto bevalt en we er waarschijnlijk nog wel even in blijven rijden - ook als we in 2014 weer mrb moeten betalen - heb ik voor 4 jaar verlenging gekozen. 5 jaar was verhoudingsgewijs weer een stuk duurder. Maar ik had hier in andere reviews gelezen dat e.e.a. in de winter makkelijk kapot kan gaan (brandstoftoevoer?), dus 6 i.p.v. 4 jaar garantie geeft een veilig gevoel.

Vorige week heeft de Punto zijn grote beurt gehad. De boordcomputer had dit nog niet aangegeven, maar het moet elk jaar gebeuren en er zat nu al ruim een jaar tussen.

Wat meeviel, is dat na 54.000 km de voorbanden pas net over de helft zijn. Er zit nog 3,8 mm profiel op. Achter is het nog een stuk meer. Ook de remblokjes konden nog een ronde mee en de remschrijven waren in orde.

Wat tegenviel: de prijs. De olie is vervangen en de auto heeft een onderhoudsbeurt gehad. Kosten in totaal: 498,34!

Tenslotte de krakende achterkant. De dealer heeft er weer naar gekeken. Ze hebben onder de auto wat dingen vastgezet, maar het gekraak komt niet van onder. Eerder hadden ze ook al dingen gesmeerd, maar het gekraak is gebleven. Als je recht over een drempel rijdt, gaat het wel, maar rij een uitrit met drempel uit de bocht om, kraakt de auto soms dat het een lieve lust is.

Toch gaat het de betrouwbaarheid wat ons betreft een sterretje omhoog. Behalve een kapotte spiegelverwarming (was in het begin nooit goed aangesloten), wat kapotte lampjes (normale slijtage), een stroeve deurklink en krakende achterlichten (door slechte montage van de trekhaak?) zijn er nooit problemen met de auto geweest.

Wat blijft is een zuinige auto. Ja, hij heeft wat minpuntjes (zie de lijst bovenaan), maar na ruim twee jaar zijn we nog steeds heel tevreden.

De Punto blijft nog wel even

  • 89.000 km

Update: op naar de 100.000

Tijd voor een kleine update. Wat is er allemaal gebeurd? Hoe heeft de Punto zich gehouden?

De Punto heeft zijn 3e beurt ondertussen erop zitten. Er zit een nieuwe achterbumper op, maar dat ligt niet aan de auto, maar aan een onoplettende, onverzekerde Pool die achterop gebotst is. Gelukkig hebben wij een goede verzekering die de kosten heeft voorgeschoten en de Poolse chauffeur heeft beloofd om de verzekering terug te betalen. Het zou toch van de zotte zijn als wij buiten onze schuld de no-claim zouden kwijtraken? Ik heb er toch alle vertrouwen in dat het goed komt.

Avonturen en betrouwbaarheid:

Zoals gezegd hebben we een kleinere caravan gekocht. Het gaat om een gestroomlijnde, smalle Kip Kompakt. De Punto heeft deze sleurhut zonder problemen meegesleept door Hongarije, Slowakije en Polen. Als het niet al te hard waait en je minimaal 90 kunt rijden, is de 5e versnelling goed te gebruiken. Voordat we deze caravan hebben gekocht, hebben we een berekening gemaakt op caravantrekker.nl. Daaruit bleek dat de Punto zonder problemen zou moeten kunnen wegrijden op een steile helling. Helaas blijkt dat niet het geval te zijn. Dit lukt alleen met slippende koppeling.

Eén keer wilden wij de auto op een camping in Hongarije verzetten toen de caravan afgekoppeld was. Ook zonder caravan gaat dat moeizaam en is het moeilijk om een slippende en stinkende koppeling te voorkomen. Dit viel een beetje tegen! Aan de andere kant, de auto is natuurlijk extreem zuinig afgesteld en eenmaal op snelheid en in het juiste toerengebied, is er genoeg power.

Verbruik:

De laatste paar maanden zijn we niet meer op vakantie gegaan. De Punto wordt steeds vaker op korte ritjes ingezet. Ook schakelen we niet altijd meer braaf bij 2000 toeren, omdat je anders steeds moet wachten totdat de turbo meeblaast. De Punto heeft namelijk toch wel een behoorlijk turbogat.

Gevolg? De boordcomputer komt de laatste tijd nauwelijks meer onder de 5.0. Meestal staat-ie op 5.1 of 5.2. Het grappige is echter dat we toch elke keer op ongeveer 1 l op 20 km uitkomen, als we aan de pomp berekenen wat we hebben verbruikt. Eerder kwamen we altijd uit op 1: 21 tot 1: 23. Nu we een beetje moe zijn geworden van eco-rijden, zakt het verbruik vrijwel nooit onder de 1:20.

Een iets kleinere caravan zou ook moeten schelen. Bij de vorige caravan (een Avento) reed de Punto 1:12-15. Met deze caravan halen we precies hetzelfde, maar daarbij moet wel gezegd worden dat we iets meer doorrijden met de Kip Kompakt.

Restwaarde:

Tja, de restwaarde van een Punto diesel is niet zo hoog. Zeker nu we vanaf 2014 wel weer mrb moeten betalen. Confronterende factor hierbij was met name de Fiat dealer. We kregen een ongevraagde offerte op een Fiat Punto Twinair. De dealer wilde ons 5400 bieden voor onze 3,5 jaar oude Punto. Nou, dat gaan we niet doen! Hoe jammer het ook is dat we nu flink wat mrb moeten betalen, de kosten blijven heel beheersbaar. De auto is zuinig en start altijd. Bovendien moet je flink wat geld bijlappen als je de Punto inruilt en we vragen ons af of zo'n Twinair in de praktijk wel zuinig is. Mochten we de auto inruilen, dan gaan we waarschijnlijk voor een C-segmenter, omdat we vakanties met de auto erg leuk vinden, maar voorlopig voldoet de Punto nog wel. De garantie hebben we sowieso tot eind 2016 verlengd.

Kraakjes en piepjes:

Vanaf het moment dat we een trekhaak hadden, maakte de Punto veel kraak- en piepgeluiden. Heel vervelend, zeker omdat de Punto toen het begon nog maar 1,5 jaar oud was. We zijn er verschillende keren mee teruggegaan naar de dealer, maar natuurlijk kon men daar steeds niks vinden en hield het gepiep net even op. Er zijn al verschillende onderdelen ingesmeerd en vastgedraaid.

Heel even waren we bang dat het aan de extra belasting van de caravan zou liggen, met name omdat ook de motor vanaf de zomer van 2013 ineens begon te dreunen.

We kwamen er een paar maanden geleden eindelijk achter waar de problemen lagen. Ten eerste dreunde de plastic afdekking van de motor mee. Ten tweede trilden de binnenkanten van de deuren. De dealer gaf steeds aan niks te horen - al hebben ze steeds wat dingen afgesteld, maar eergisteren heeft de dealer iets van een sponsachtig materiaal onder de motorafdekking gestopt. Gevolg: het vervelend gedreun is eindelijk weg! Wat rijdt dat fijn!

Ook hebben we de luidsprekers in de deuren vervangen. We hadden al viltdopjes van de Ikea deurpanelen gepropt. Dat hielp elke keer twee dagen en daarna begonnen de deuren weer mee te dreunen - zowel met als zonder muziek. Totdat we de standaard luidsprekers hebben laten vervangen door een duurder merk. Het kostte dan wel bijna 300 euro, maar ook het gedreun in de deuren is weg en het geluid klinkt nu fantastisch.

Overall waardering:

Die laat ik overal op 5 sterren staan. De auto is heel betrouwbaar en heeft op slechte Oost-Europese wegen/in de bergen en zonder/met caravan al flink wat te lijden gehad, maar hij start altijd meteen, rijdt altijd, blijft zuinig en verbruikt geen olie. Verder blijft het wel een leuk wagentje om te zien, ook al is het oorspronkelijk ontwerp alweer bijna 10 jaar oud.

Enige dat ik op 3 sterren zet is het comfort. De stoelen zitten gewoon niet lekker en de besturing is te licht. Bovendien is de auto net ietsje te windgevoelig. Die besturing hadden we niet meteen in de gaten, omdat de oude S40 die we hiervoor hadden totaal geen stuurgevoel had - dat was meer mikken dan sturen. Maar in vergelijking met onze tweede auto, een Yaris en auto's die we ooit gehuurd hebben, is de besturing nogal elastiekerig.

4,5
  • Betrouwbaarheid
    5
  • Prestaties
    5
  • Comfort
    3
  • Kosten
    5
  • Zou u weer een auto van dit merk kopen? ja

Lezersreacties (43)

Reageren

Maak melding van misbruik

Let op! Deze functie is niet bedoeld om zelf een commentaar toe te voegen. Optioneel kunt u er een opmerking bij plaatsen.

Er is iets mis gegaan. Probeer het later nog eens of e-mail ons.

Reactie verwijderen

Weet je het zeker dat je dit bericht wilt verwijderen?

Er is iets mis gegaan. Probeer het later nog eens