Bouwjaar

2012

Jaar van aanschaf

2026

KM-stand bij aanschaf

83.550 km

KM-stand laatst

86.150 km

Reismaatje gevonden!

86.150 km

18 april 2026

Het zijn pas een kilometer of 2500 met deze Renault Duster; maar met een gemiddelde van 30 a 50 km/u is dat toch zomaar dik 5000 Nederlandse kilometers waard… of meer! Dus: tijd voor een eerste review vanuit Peru!

Waarom een Duster?
Dit jaar ben ik terug in mijn geliefde Peru, waar ik lang woonde en nog altijd een bedrijf heb in duurzaam en community-based tourism. Ik ben al jaren “digital nomad”, voorheen vooral in Europa maar aankomende tijd dus in Peru. En daar hoort een Road Trip maatje bij dat geknipt is voor de Peruaanse wegen en mijn off-the-beaten-path bestemmingen! Ik heb getwijfeld tussen een Jimny en een Duster; maar die Jimny is toch wel klein. En duur bovendien! Ik wil graag ook mensen mee kunnen nemen op mijn avonturen; dus iedere keer kwam ik weer op de Duster uit. En wil ik dan een 4x4 of een 4x2? Als die Peruaanse chauffeurs met hun rammelende Corolla stations bovenkomen; hoef ik toch niet ook persé 4x4?

Sapito gevonden!
Mijn zoektocht eindigde op een zaterdag in februari. Ik had al een week een afspraak staan voor deze 2.0 4x4 uit 2012 (met 83.550km op de klok), maar die ochtend bezocht ik tóch nog even een 4x4 met 1.3 Turbo uit 2023; betaalbaar, moderne technologie, veel comfort en hij reed lekker… Maar de meegenomen mecánico haalde me uit mijn droom: compleet verroest aan de onderkant, alsof ze ‘m in de zee hadden geparkeerd. Dus toch maar naar dat leuke exemplaar in “Amazon Green” uit 2012; en ik zag meteen aan het gezicht van mijn mecánico dat dit ‘m zou worden. De vader van de eigenaresse kocht m nieuw in 2012, het was de reisauto van het gezin, en er is duidelijk goed voor gezorgd. Daarna kwam hij bij de dochter terecht, die hem alleen binnen Lima gebruikte en er bovendien een gasinstallatie in liet bouwen; helaas wel GNV, wat moeilijk verkrijgbaar is buiten Lima, maar goed. In die laatste drie jaar heeft ‘ie niet zoveel op gas gereden, maar de mecánico zag geen problemen met de bougies en andere onderdelen door het gasgebruik, dus we namen hem mee, voor US $9,500! Ze vertelde nog dat hij in de familie liefkozend “sapito” werd genoemd, dat “kikkertje” betekent, of eigenlijk een lieve manier om “kikker” te zeggen. Nou, wie ben ik om hem anders te gaan noemen; dus sapito it is!

Wat is er aan gedaan?
De mecánico heeft hem daarna flink onder handen genomen; ik wilde alles op orde, zoveel mogelijk vervangen, alles goed checken; uiteindelijk zal ik de meeste tijd ver van mecánicos gaan doorbrengen, dus ik wil een zo betrouwbaar mogelijke auto. Een nieuwe distributieriem was de grootste investering, maar alle vloeistoffen en filters, de oliekeerring en enkele rubbers (trommelremmen, inlaatspruitstuk) zijn vervangen, van alles schoongemaakt (o.a. injectoren, gasklep), aangedraaid en gecheckt, elektronica doorgemeten, lampjes vervangen waar nodig; oftewel lekker grondig aangepakt (rekening: omgerekend €550). Ook besloten we de gasinstallatie voor nu te laten zitten; het kost best veel bagageruimte maar als ik m wel vrij snel zou moeten verkopen, is het wel een extra verkoopargument. Dus, voor nu sleur ik die tank gewoon mee en waar mogelijk (en niet te hoog in de Andes) tank ik gas. Dat kost echt niks!

Oh ja, en natuurlijk en vers setje banden; die waren nog nooit vervangen en dus 14 jaar oud! Ik vond een set van vier goede Continentals (CrossContact ATR) voor 1800 sol (450 euro) dus die liggen er nu onder; erg tevreden mee!!

Mijn ervaringen
Ik heb er nu dus dik 2500km op zitten, en ik mag wel zeggen dat dat zeer gevarieerde kilometers waren: van de uitstekende Panamerican Highway en mooi bochtige asfaltwegen de bergen door, tot compleet verruïneerde asfaltwegen met enorme gaten en verzakkingen, mooi onverharde wegen, slechte onverharde wegen, modderbaden, rotspaadjes en kleine glibberige graspaadjes. De Duster vindt alles goed en ik vind alles leuk! Het is een fijne wagen, die best hard de bocht door wil als het moet, maar vooral comfortabel en gedwee alles laat gebeuren. Ik rij hem alsof hij een Hilux is (en dat is ‘ie niet) dus af en toe rammelt er wat los (remblok rechtsvoor heeft n slappe veer dus nu klinkt Sapito als Rudolf met Kerst), maar verder weert ‘ie zich kranig en klautert overal door- en overheen. Ook is hij snel zat met inhalen of lange stukken bergop (tot 4.200m hoogte tot nu toe) en lichtvoetig op bochtige bergwegen. Echt leuk! Die extreem korte eerste versnelling is overigens superhandig in het terrein; op goede wegen trek ik af en toe zelfs op in z’n twee. Hoe doen jullie dat in Nederland?

Ik vind het fijn dat het een wat ouder model is; niemand kijkt ervan op maar tegelijkertijd vindt iedereen ‘m wel sympathiek. Hij is niet te groot of “kijk mij”, maar tegelijkertijd wel heel praktisch en ruim. De zitpositie is niet bepaald je-van-het; maar ik merk dat als ik de stoel hoger zet dat ik mijn benen wel beter kwijt kan, omdat het stuur niet in diepte verstelbaar is zit ik er dan ook dichterbij. Dus, dan maar op de bok. En aan het steeds aan en uit zetten van de ruitenwisser wen je ook (al blijft het een beetje irritant). En als we dan toch aan het zeuren zijn: ik stond al een keer met lege tank langs de kant! Die gaat op het eind volgens mij héél snel leeg ineens… En met de enorme afstanden tussen tankstations hier, was dat dus even opletten geblazen.

Maar goed, heel verhaal; over een paar duizend kilometer kijken we weer waar we staan, maar voor nu is deze Colombiaanse Dacia/Renault (of, als ik de letters op de achterklep moet geloven: Renualt!) een ideaal en trouw reismaatje voor al mijn avonturen in Peru!! (Die, als je ze wilt volgen, kunt vinden op Instagram, guidovanes)

8,0