Audi S4 Avant 4.2 quattro Pro Line (2005) #2

autoreview

Gebruikersreview

Uitvoering	S4 Avant 4.2 quattro Pro Line
Versnellingen	6, Handgeschakeld
Bouwjaar	2005
Jaar van aanschaf	2025
KM-stand bij aanschaf	246.000 km
KM-stand laatst	246.000 km

In den beginne

244.000 km
22 augustus 2024

… 4 ringen met 5 cilinders was toch de maat der dingen?…

Er is ook nog een Amerikaanse maat: 2x4…. There is no replacement for displacement…

Reden aanschaf
Onze 20 jaar oude Audi B7 2.0TFSI heeft inmiddels een indrukwekkende 360.000 kilometer op de teller staan. Dat is 9x een rondje aarde! Deze oerdegelijke reismachine – zie eerdere review – heeft me werkelijk nog nooit in de steek gelaten. Hij rijdt nog steeds als een zonnetje tijdens een hittegolf, verbruikt nul olie en inmiddels heb ik hem youngtimer-proof gemaakt met een getaxeerde handelswaarde van 1.000 euro. Met 35% bijtelling mag ik voor zo’n 175 euro netto per jaar alle kosten aftrekken en de btw terugvragen, goedkoper wordt het niet.
Financieel gezien is het dus nog steeds een no-brainer om de Oudi (of Trouwdi, een familie koosnaampje) te blijven rijden. Maar eerlijk is eerlijk: ook een betrouwbare gouwe ouwe begint op een gegeven moment de tekenen des ouderdoms te vertonen. Het is tijd om mijn eisenlijstje erbij te pakken, want het leven is te kort voor saaie auto’s.

Wensen en Eisen

• Youngtimer! Want als je dan toch belasting wil betalen, doe het dan met stijl.
• Een station (liefst) of desnoods een hatchback, want praktisch zijn is het nieuwe sexy.
• Trekhaak. Officieel bedoeld om roekeloze parkeerhufters op afstand houden. In de praktijk zijn huurbakken alleen gebruikt voor vervoer van marktplaatstrofeeën of het verhuizen van mijn kinderen – die de laatste tijd vaker verhuizen dan dat ik m’n sokken wissel.

• Handbak: op verzoek van m’n vriendin, want de kinderen moeten het ook leren. Ik ben er zelf ook fan van: goedkoper, betrouwbaarder en je kunt er lekker mee schakelen als je je verveelt in de file.
• 4x4: want of je nou vaststaat op een berg in Frankrijk of door de modder ploetert bij Ikea, tractie is alles. Heeft mij serieus al menig keer gered.
• Lederen bekleding. Stoffen bekleding uit de Oudi was ooit lichtgrijs maar is nu 50 tinten vlek, dus tijd voor een upgrade.
• Power with the CAPITAL P. Omdat het kan, omdat het leuk is én omdat m’n vriendin op de snelweg liever geen sitting duck is als mannen ‘per ongeluk’ naast haar blijven hangen. Wat denk je zelf gast, geen succes in de kroeg dus dan maar kijken of je kan scoren op de snelweg?

En nu, op zoek naar het volgende hoofdstuk op wielen. Want eenmaal verwend door de Oudi, leg je de lat niet lager.

Autokoorts
Ik ben behoorlijk polygaam als het om automerken gaat, maar ga het liefst langdurig het avontuur aan met een nieuwe liefde; de wereld is mijn oester.
Omdat alles mogelijk was, werd ik weer zo onrustig als een 16jarige puber op een strand omringd door meisjes in badkleding.

Goed, gewapend met een kentekencheck-abonnement was ik klaar voor alles op vier wielen (en ja, ik heb mezelf af en toe betrapt op klikken alsof ik Tinder gebruikte voor auto’s). Eigenlijk is een kentekencheck gewoon de condoom van de autowereld: niet spannend, wel het enige dat je bij voorbaat behoedt voor jeukende verrassingen bij de garage.

Mijn shortlist, die ik testte:
• Lexus GS 300 hybrid, de krachtigste die ik in dit rijtje reed met 355pk. Top machine behalve dan dat je wel getrouwd moet zijn met Marie Kondō omdat de kofferbak door het accupakket kleiner is dan mijn koelkastlade.
• Opel Insignia OPC Sporttourer 4x4, met jawel: 325pk—alles wat ik wil, maar met het gewicht en formaat van een rijdende Ikea-vestiging. En eerlijk? Mijn Oudi voelt rapper.
• Alfa 159 QV 3.2, 260pk—mooi? Absoluut, Italiaans? Ook. Maar de betrouwbaarheid heeft de grilligheid van een Italiaanse soap en de GM-motor is helaas niet het feest dat het Busso-blok ooit was. Daarnaast: 1,700kilo met een vermogen dat je vaker in de folder tegenkomt dan daadwerkelijk op de weg.
En dan de Audi’s: ik heb er meer gereden dan een leaseboer in de maand mei. Vooral B7’s, want de bouwkwaliteit is ronduit fenomenabel. Ik was bijna nog gevallen voor een A4 Avant 3.2FSI die van binnen en buiten als nieuw was en met NAP. Maar ja, via de technische controle alsnog door de mand gevallen. Audi’s kopen zonder NAP? Dat is dan wel écht Russisch roulette spelen. De duistere wereld van Audi-occasion verkoop is rijker aan fabeltjesmakers dan aan tankstations in Nederland. Het zijn figuren die denken dat ze je met een gelikt verhaal binnenhengelen, maar eerlijk: lang leve kentekencheck, want het heeft mij al heel wat ellende en tijd bespaard.
Autokoorts: soms leuk, soms link, maar altijd leerzaam!

De keuze: serendipiteit

Een van de Audi B7’s die onderzocht werd was de Audi B7 Avant S4.
De B7 RS4 is ‘the one to have’ en tot op de dag van vandaag, overtreft hij in rijbeleving alle andere RS4en die na hem kwamen. Dit model is wel een iets te gewild object voor autodieven en daarnaast boven het bijtellingsbudget die ik aan een daily wil uitgeven, want (30/40k) is niet echt een bijtellingsvriendelijke auto. Het alternatief is de S4 met de befaamde (bijna RS4 identieke) 4.2 liter V8, die nog steeds enthousiast wordt ontvangen door autojournalisten, en biedt voor 85% de lol van een B7 RS4.
Ik wilde wel eens voelen hoe zo’n ding reed. Dus ik heb er een paar geprobeerd. Conclusie: bij alle uitvoeringen lichte het dashboard op als een coca cola kerst reclame en trokken ze als een lier die verbonden was aan een mammoettanker, trager dan poep door een trechter, waarschijnlijk een noodloop (een zorgwekkende indicatie dat er iets mis is met de kettingspanners); en dat lieve kijkbuis vrienden is een reparatie van 4K+. Bijna alle S4en hadden geen NAP, waren vaker doorgegeven aan een nieuwe eigenaar dan een foute grap op een verjaardagsborel en hadden meer buitenlandse stempels dan mijn oude paspoort toen ik een jaar de wereld overtrok.
Allemaal behalve één. Een prachtige blauwe NAP volledig gedocumenteerde Nederlandse auto van een nette en welbespraakte eigenaar die de laatste 9 jaar zijn auto vertroeteld had. De auto was op het hemeltje na (die na verloop van tijd standaard gaat hangen als was aan de waslijn) als nieuw van binnen en van buiten. Ik dacht dit is hem.
Zo enthousiast als ik hem ging rijden zo gedesillusioneerd was ik na afloop: helaas had ik het mis. De auto liep slecht (noodloop), dus na de proefrit ging mijn ratio aan, en mijn emotie uit. Ik gaf aan de eigenaar terug dat ik het een prachtige auto vond maar te risicovol qua kettingspanners icm de prijs die hij vroeg.
Vreemd genoeg had hij nooit gehoord van dit potentiële probleem, maar liet weten dat hij het ging uitzoeken. Teleurgesteld reed ik maandagavond terug naar mijn woonplaats. Terug naar Markplaats. Terug bij af.

Maar dan: donderdag, net na kantooruren, een appje van de S4-eigenaar. Hij was ermee naar de garage gegaan: jawel hoor, kettingspanners moesten inderdaad vervangen worden. Tegelijkertijd wilde de garage de s4 overnemen, uiteraard voor een zacht prijsje, om de zorg uit handen te nemen. Die prijs zat op het niveau van een setje nieuwe 18” S4 velgen.
De eigenaar liet weten dat hij geen zin had in gespuis aan zijn huis en dat hij voor dat bedrag de auto liever aan een liefhebber verkocht dan aan het autobedrijf: of ik toch niet interesse had. Spoiler alert: mijn antwoord was (uiteraard) volmondig JA!

De volgende dag meteen de S4 opgehaald en naar mijn garage gereden.

Op het lijstje staat met stip de kettingspanners, en als hij dan toch open ligt koppelingsplaten en kijken welke motorsteunen en rubbers er nodig zijn om de motor in concourstaat te krijgen.

Over een maand of wat schrijf ik over de rijbeleving.

To be continued! Jetzt geht los

De operatie 9600 Euro

244.448 km
4 december 2025

Ontmanteling van een belofte
De eerste keer dat hij op de brug stond, voelde het een beetje alsof je een goede vriend naar de operatiekamer brengt. Je weet dat het nodig is, je weet dat het pijn gaat doen in de portemonnee, en toch glimlach je omdat je weet wat er aan de andere kant van de rit wacht.

Het blok ging niet “even” open. Dit was geen kleine beurt met een filtertje hier en een bougietje daar. Dit was: neus eraf, front in service-stand, alles wat ooit door een ingenieur met een te strak colbertje is bedacht, werd weer losgehaald. Een 4.2 V8 met kettingset aan de versnellingsbakkant is het automotive equivalent van yoga in de knoop: je kunt erbij komen, maar niet zonder zuchten, vloeken en gereedschap op plekken waar je vingers eigenlijk niet horen te komen.

De kettingset – het zwaard van Damocles boven elke B6/B7 S4 – bleek precies wat het vermoeden al zei: opgerekt, vermoeid, klaar met het leven. Kapotte kettingspanners die hun veerkracht vooral nog uit goede wil haalden. Het soort slijtage dat je niet ziet als je aan de buitenkant kijkt, maar dat je wél voelt als de V8 trekt als een roker op een hometrainer.

De grote schoonmaak
Als je eenmaal zover bent dat de kettingen zichtbaar zijn, ben je eigenlijk moreel verplicht door te pakken. Dus ging het lijstje van “moet eigenlijk ook” in één klap naar “doen we nu”.

Nieuwe distributiekettingset, compleet.
Nieuwe koppelingsset
Pakkingen en keerringen
Motorsteunen en rubbers
Flexibele delen in de uitlaat
Cilinderkoppen.

De verstikte longen
Toch bleef er één puzzelstuk knagen: de linker cilinderbank die zich koppig anders gedroeg dan de rechter. Waar je één vloeiende V8 verwacht, hoorde je in het gedrag van het blok nog steeds een soort ondertoon van twijfel.

Tot de uitlaat uit elkaar ging. Daar waar de katalysatoren eigenlijk moeten doorstromen als een bergbeekje, troffen we een soort mechanische betonwand. Verstopte katten – letterlijk ademnood voor de motor. Jarenlange hitte, korte stukjes, vervuiling; alles had zich daar verzameld.

Het moment dat de boel open ging en werd leeggehaald, was bijna symbolisch: je haalt niet alleen keramiek weg, je haalt een blokkade uit het systeem. De uitlaat kreeg weer lucht, de V8 een vrije doorgang. Alsof iemand na jaren de tiewrap van je luchtpijp haalt en zegt: probeer nu nog eens te ademen.

De eerste hartslag
De eerste start na de complete ingreep was geen “even kijken of ’ie het doet”-momentje. Dit was een kleine ceremonie. Sleutel om, pomp zoemt, startmotor grijpt – en daar was hij. Stationair lopen als een metronoom, geen wiebel, geen nerveus zoeken naar balans.

Waar hij eerder klonk als een vermoeide bariton met teveel whiskey op, hoorde je nu weer die strakke, gecontroleerde V8-puls. De uitlaat rommelde vol, maar niet smerig. Binnenin voelde je geen resonanties of vreemde trillingen meer; alleen die rustige, zelfverzekerde dreun die zegt: er zit marge in, geen stress.

De eerste meters op straat waren bijna onwerkelijk. In plaats van het oude “ik wil wel maar ik kan niet”, voelde je dat hij meteen aan het gas hing. Lineair, vol, zonder gaten. Waar hij eerst trok als een elastiek dat op zijn laatste rek zat, duwde hij nu als een kersverse krachttrainer met conditie.

De eerste keer echt doortrekken door de versnellingen heen bevestigde het: dit is hoe een S4 hoort te zijn. Geen drama op het dashboard, geen noodloop, geen gefrustreerde hesigheid. Gewoon pure, eerlijke V8-kracht.

De pijn en de glimlach
De factuur van zo’n operatie is niet mals. Dit is geen “even een beurtje doen”, dit is het soort bedrag waar je ook drie jaar lang in een anonieme grijze crossover kunt leasen, inclusief Bluetooth, rijbaanassistent en karakterloosheid.

Maar daar zit precies het verschil. Een revisie als deze is geen kostenpost, het is een statement. Je zegt eigenlijk: deze auto is het waard. Na alle autokoorts, proefritten, twijfelgevallen en bijna-aankopen is dit de keuze om één keer diep te gaan, en het dan ook goed te doen.

De S4 is daarmee geen gok meer, maar een bewuste investering in rijplezier met een horizon. Je weet wat erin zit, je weet wat eraan gedaan is, en je weet dat elke koude start en warme doortrek voortkomt uit een blok dat mechanisch weer op orde is.

Audi review

246.000 km
6 december 2025

Een auto is meer dan een stapel metaal, stoelen en rubber. Een goede auto is een machine die je wakker schudt, je laat lachen en je af en toe doet afvragen of dit wel zo verstandig is. “Snelheid doodt je niet, plotseling stilstand wel” – en precies ergens tussen die twee leeft de S4.

Comfort: hooligan met stropdas

Van binnen is het nog steeds dat typische Audi‑interieur uit de goede jaren: zakelijk, rustig, alles op zijn plek. Geen kerstboom aan schermen, maar knoppen die doen wat ze moeten doen. De Recaro’s klemmen je vast alsof ze zeggen: jij rijdt, wij regelen de rest. Na de revisie merk je pas hoe groot het verschil is als een V8 weer echt gezond is: stationair loopt hij als een goed afgestelde naaimachine op valium, geen trillingen door stuur of pook, alleen een zachte brom op de achtergrond.

Op de snelweg verandert de S4 in een rijdende stilte coupé. Honderdveertig voelt als honderd, je hoort meer windgeruis dan motorgeluid, tenzij je bewust een versnelling terugprikt. Het is die rare combinatie: een auto die je zonder moeite naar Zuid‑Frankrijk rijdt zonder rugpijn, maar intussen onder de motorkap een blok heeft liggen dat het prima vindt als je bij het tolpoortje even “kijkt wat hij kan”. Een soort hooligan in maatkostuum: van buiten beleefd, van binnen klaar voor kattenkwaad.

Rijbeleving: geen beige yoghurt maar pure V8‑espresso

Voor de revisie voelde de S4 als iemand met een te strakke stropdas: hij wilde wel, maar er zat iets in de weg. Nu de kettingset nieuw is, de uitlaat kan ademen en de ingewanden fris zijn, is dat gevoel weg. Gas geven is geen verzoek meer, maar een bevel. Onderin duwt hij je vooruit met dat typische V8‑koppel waar geen turbo‑spec ooit tegenop kan. Boven de 5.000 toeren wordt het serieus en begint hij te zingen – niet hysterisch, maar als een bariton die eindelijk de longen opentrekt. De pook voelt daarbij als de arm van een oude gokautomaat: elke keer dat je hem naar een ander verzet trekt, is het geen kwestie van vier kersjes op een rij, maar twee keer vier cilinders op een rij – elke schakelbeweging is jackpot. In plaats van rinkelend muntgeld dat mechanisch de bak uit klettert, word je beloond met een V8 die hoog in de toeren klinkt als een Gatling‑machinegeweer dat zich door de uitlaat naar buiten vreet.

Een auto zonder geluid heeft geen ziel, werd ooit gezegd. Stil glijden is prima voor liften en roltrappen, niet voor iets met vier ringen op de grille. Hier is geen kunstmatig gejank uit speakers, maar echte mechanische herrie. Elke acceleratie is een kleine voorstelling: aanzuigend inlaatgeluid, diep uitlaatgerommel, en dat gevoel dat je harder gaat dan je eigenlijk van plan was. Het mooie is: quattro trekt intussen een onzichtbare lijn door de bocht. Geen drama, geen rook, geen drifts; gewoon belachelijk veel grip. Op nat asfalt voelt hij als vals spelen – voet eraf is verstand, voet erop is puur genot.

Dit is geen auto die je straft als je hem gebruikt waarvoor hij gebouwd is. Hij moedigt het aan. Saai zijn is een groter gevaar dan hard rijden; een verveelde bestuurder in een beige SUV is enger dan iemand die in een betrokken auto met beide handen aan het stuur zit. De S4 hoort bij die laatste categorie.

Praktisch nut en duidelijke nadelen

En dan het alledaagse leven. Je vergeet het bijna, maar de S4 is in de basis “gewoon” een A4. De achterklep slikt boodschappen, weekendtassen, Ikea‑aankopen en alles wat een gezinsleven naar binnen schuift. De achterbank is niet vorstelijk, maar bruikbaar. Je kunt kinderen, schoonmoeder en hond meenemen zonder dat iemand bij de fysio hoeft na afloop. De stoelen zijn verwarmd, de airco doet zijn werk, de audio is prima – het is geen rijdend circus, maar een nette Duitse huiskamer met een licht agressief hart.

Maar zoals altijd: er is een prijs. Letterlijk. Een V8 die permanent vier wielen aandrijft, drinkt geen brandstof, die verdampt het. Het verbruik is eerder een gespreksonderwerp dan een specificatie. Tanken is geen gewoonte, het is een relatie. Daarnaast: grote ingrepen zoals de revisie zijn geen oliebeurt, het zijn financiële uppercuts. Kettingset, koppeling, keerringen, uitlaat, koprevisie – het zijn allemaal dingen die je niet even wegwuift met “ach, dat valt vast mee”.

Toch is dat precies de charme. “If it looks dull, it is dull” – en deze auto is allesbehalve saai. Comfortabel genoeg om elke dag in te stappen zonder nadenken, spannend genoeg om elke omweg te rechtvaardigen, praktisch genoeg om niet nutteloos te zijn, en eerlijk genoeg in zijn gebreken om te weten dat jij hier zélf “ja” tegen hebt gezegd. Geen compromis, maar een bewuste keuze voor een auto die je ziel kietelt in plaats van je alleen maar van A naar B te brengen.

Linkjes naar filmpjes

246.000 km
13 december 2025

Ik wil deze ruimte gebruiken om interessante linkjes te posten. Dat kan van alles zijn: van dragraces tot reviews.

S4 V8 or V6 supercharged?
https://youtu.be/5oPvlXzou2A?si=_owE8d2Sl0hPAcl7

Audi s4 review Interior
https://www.youtube.com/watch?v=KGeE-F-Fd-s

Audi S4 from down under
https://www.youtube.com/watch?v=IuRief6RqmI

The Nordschleife , cockpit opname
https://youtu.be/jOtDQe1waUc?si=fKIcEzjNgn12dpRz

Vanuit een cockpit 2
https://www.youtube.com/watch?v=2UEwxRdInac

Vanuit de cockpit 1
https://www.youtube.com/watch?v=bHL6iFvZAIc&t=401s

top gear s4
https://youtu.be/Qy4dVtML1zY?si=7jvyhBl3Giv-L0PP

Behind the wheel
https://youtu.be/S-0h97F0Xig

Aankoopadvies
https://youtu.be/WdACRs58qvg

Geluid van een originele uitvoering
https://youtu.be/WdACRs58qvg

Mooie opnames van een eigenaar
https://youtu.be/lXITJhINWyQ?si=FdSedm1_hHts51sJ

Mooie opnames van een gladde verkoper
https://youtu.be/KnFwvB-kh7A?si=QNp-lcA7CL9J7PGB

0-270 km/u
https://www.youtube.com/watch?v=JnljYW8wyTY

Sound
https://youtu.be/ptXn6wQ5IWM?si=M0XRZPx1XOYCyZNk

Reparatie handschoenenkast 10 euro

246.000 km
20 december 2025

Met mijn Audi kreeg ik te maken met het bekende handschoenenkast‑euvel: een klep die scheef hangt en bij het openen bijna in je schoot valt. Na wat speurwerk bleek dit een typisch constructieprobleem van de scharnieren bij de B6/B7‑generatie, waarbij de kunststof oren afbreken doordat de demper na verloop van tijd zwaar gaat lopen en zo te veel kracht op het scharnier zet.

In plaats van een compleet nieuw handschoenenkastje te bestellen, heb ik gekozen voor een reparatiekit, in mijn geval de NTY glove box holder repair kit met artikelcode EZC‑AU‑084, een set metalen beugels die over de originele, afgebroken scharnieren heen worden gemonteerd. Het handschoenenkastje heb ik uit de auto gehaald, de restanten van de oude scharnieren weer netjes gepositioneerd en vervolgens de beugels met de meegeleverde schroeven vastgezet in de klep, zoals ook bij vergelijkbare kits wordt voorgeschreven.

Het monteren vraagt even precisiewerk – gaten voorboren en goed uitlijnen is belangrijk – maar technisch is het prima te doen op een vrije middag met basisgereedschap. Daarna heb ik de demper uit elkaar gehaald, schoon gemaakt en opnieuw gesmeerd, zodat die de nieuwe scharnierconstructie niet weer voortijdig sloopt, een bekende tip binnen de Audi‑community.

Het resultaat is een handschoenenkastje dat weer strak sluit en gecontroleerd openvalt, zonder speling of gekraak, en dat voor een fractie van de prijs van een nieuw OEM‑kastje dat bovendien met dezelfde zwakke scharnieren wordt geleverd. Voor wie met een vergelijkbare A4 of S4 rondrijdt en opeens een hangende of afgebroken kastklep ontdekt, is zo’n reparatieset met artikelcode EZC‑AU‑084 daarmee een zeer overtuigend en duurzame oplossing.

Bronnen

https://youtu.be/EAHn-wq0ioM?si=Hq1zaSQoGGlYCyio

7,0