Zin in een 130i
Misschien juist wel doordat ik onderweg was met een Ford Focus 1.0 EcoBoost (testauto) bekeek ik de dikke Duitse hatchback met zespitter die voor me reed met nog meer interesse. Niet dat er iets mis is met de driepitter die 'mijn' auto aandreef, integendeel, het is een machtig machientje, helemaal van deze tijd. Maar bij het zien van de twee uitlaatpijpen van mijn voorligger kreeg ik opeens zin om ontzettend de beest uit te hangen met 265 bulderende pk's. "Kijk die BMW 130i eens, wat een machtig ding hè",zei het duiveltje in mij, daarmee het engeltje overstemmend dat me zoetgevooisd toefluisterde wat een geweldig technisch vernuft de EcoBoost biedt voor een-punt-nul-driecilinder.
Vanuit het downsizewonder groeide de begeerte naar de hete hatchback voor me. In het trotse bezit van een motor met twee keer zo veel cilinders, en drie keer zo veel cilinderinhoud. Ik kon het niet weerstaan, het raampje ging open, het volume van de radio op nul, de motor van de Focus is zo stil, gas terugnemen of opschakelen was niet nodig. Ja hoor, de machtige zescilinderklanken waren beschaafd hoorbaar. De bestuurster deed rustig aan, maar zelfs dan is zo'n 130i al een genot voor het oor. Wanneer reed ik de snelle hatchback van BMW ook alweer voor het laatst…het zal in 2005 of 2006 geweest zijn, voor een multitest in het magazine GTO met alle 200 pk-plus-C-segmenters van dat moment bij elkaar.
Juist in deze tijden, waarin je bij het openen van een motorkap steeds vaker met een vergrootglas op zoek moet naar iets wat op een krachtbron lijkt, ga je beseffen hoe bijzonder een c-segment hatchback met zescilinder is. Maar een 130i heeft nog meer unieke kenmerken: achterwielaandrijving, een bijzondere vormgeving, een relatief ingetogen uiterlijk. Sinds de komst van de nieuwe, ga ik de eerste generatie 1-serie trouwens steeds mooier vinden.
Een vroege 130i doet nu iets minder dan 20 mille. Niemand die 'm reed als leasebak voor 50.000 kilometer per jaar, dus de kilometerstanden zijn niet overdreven hoog. De bedragen die de dealers ervoor vragen liggen ongeveer op hetzelfde niveau als die voor een Golf V R32 gevraagd worden. Mwah, dan weet ik het wel. Doe mij maar de BMW. Minder opzichtig, puurder, zo'n 250 pk Golf is gewoon over de top. Nee, dan de 130i. Haal het typeplaatje eraf en alleen de kenner ziet nog aan de dubbele uitlaat met wat voor een pretmachine je onderweg bent.
Stephan Vermeulen
Coördinator Tests
Na 20 jaar bij AutoWeek zo’n beetje alles wel gedaan en meegemaakt. Sinds 2012 chef redactie maar streeft er nog altijd naar om tien procent van zijn werk te laten bestaan uit bezigheden met auto’s zelf. Da’s tenslotte toch de reden dat -ie dit werk is gaan doen. Passie voor auto’s van kleins af aan, spelde op zijn twaalfde testjaarboeken, kocht de eerste AutoWeek een paar dagen voor zijn dertiende verjaardag van zijn zakgeld. Jawel, dat ene nummer dat in januari 1990 voor een gulden in de winkel lag. De oorzaak van dat velen nog denken dat AutoWeek de eerste jaren altijd een gulden kostte, maar op de tweede stond toch echt een prijs van Hfl. 1,95! Dat hij twaalf jaar later zelf in dienst zou treden bij het autoblad had hij nooit gedacht. Na de middelbare school bracht de opleiding HEAO-economisch linguistisch, zeg maar een soort CE met extra aandacht voor vreemde talen, hem bij de BMW-importeur, en later die van Opel. Een carrière in de autobranche was het beoogde pad, maar het liep anders. Eind 1999 zocht een journalistiek bureau een autoredacteur, en zo kwam hij terecht in de autojournalistiek. Iets meer dan twee jaar later was daar de overstap naar AutoWeek. Tests, nieuws, bijdrages aan de occasionrubriek en een jaar later ook in bezit van een racelicentie. Twintig jaar bij een werkgever, het is iets dat niet meer van deze tijd lijkt maar sowieso is het werk door de jaren heen zo vaak veranderd dat je bijna geen jaar hetzelfde doet qua werk. En de veranderingen in autoland gaan momenteel sneller dan ooit, dus ook dat maakt de werkzaamheden anders. Sinds 2021 naast chef redactie ook coordinator online.
