Waarom ik wél naar de IAA ga

Gisteren zette Bas op deze pagina uiteen waarom hij niet naar de IAA gaat. Ik las hem en begreep hem, en omdat ik wél naar de IAA ga, voel ik mij nu geroepen het waarom toe te lichten. Bas heeft namelijk een punt en ik ben het in grote lijnen met hem eens. Internet heeft de beurzen ingehaald, links en rechts, boven en onder. Wanneer ik over drie weken voor een zojuist onthulde wereldprimeur sta en de cameraman zijn apparatuur opstart, lees ik op internet nog even snel door wat ik over deze 'wereldprimeur' kan gaan zeggen. De omgekeerde wereld in zijn meest zuivere vorm.

En toch, al twaalf jaar heb ik Frankfurt niet één keer gemist. Net zo min als ik dat heb gedaan met Genève en Parijs. En ook in Detroit, Bologna, Shanghai en Bangkok struinde ik over de beursvloeren. En niet alleen omdat mijn hypotheek er van betaald wordt. De beurzen zijn voor mij nog steeds de hoogtepunten van het jaar. Niet vanwege het blik; dat is decorum. Een excuus om er heen te gaan. Een houvast. Nee, de beurzen zijn de momenten waar de autowereld elkaar weer echt ontmoet. Een bruisend mierennest in een wereld die aan elkaar hangt van e-mail, telefoon, WhatsApp, Facebook en LinkedIn. Real life bijpraten met mensen uit de branche, wereldwijd. Of dat nou die aftakelende beursbabe is die al tien jaar tevergeefs op haar doorbraak staat te hopen, de CEO van een niet nader te noemen Nederlands automerk die met woorden luchtkastelen penseelt of een collega-journalist die zelf niet door heeft dat hij al jaren nergens meer voor schrijft. Dát maakt beurzen de moeite waard. Eigenlijk zouden ze de IAA moeten omdopen in IRL.

En daarom, Bas, kijk ik hier vanachter mijn laptop nu al uit naar Frankfurt. Jammer dat jij er dit jaar niet bij bent, het was altijd gezellig. Enfin, je kunt het toch nog een beetje meebeleven met de video's op deze site.