Waarom ik niet naar de IAA ga

Nee, ik ga niet naar de IAA. Ik haat autobeurzen en in het bijzonder die van Frankfurt met zijn doolhof van troosteloze expohallen, waar ik in een kakofonie van keiharde onthullingstunes kilometers moet afleggen van de ene schijnprimeur naar de andere, langs auto's die ik bijna allemaal al op internet heb gezien. Die lange marsen loop ik liever in de Drentse bossen, waar het stil is. Wat ik ondanks de tsunami van IAA-gerelateerde mails aan nieuws mocht hebben gemist, staat dankzij de gewaardeerde collega's op de eerste persdag in geuren en kleuren op autoweek.nl.

Als het beroepsdeformatie was geweest, zou ik nu nederig de hand in eigen boezem steken. Nee, mijn liefde voor de auto is slijtvast. De schuld ligt bij internet en de informatiebombardementen waaraan ik als beroepsliefhebber in de aanloop naar de grote beurzen dagelijks word blootgesteld. Ze ondermijnen het bestaansrecht van de autosalon. We weten toch alles al. De ondergang van de RAI was een voorteken. Het web was al eerder de doodsteek voor de journalistieke primeur. Van het medium met groot autonieuws weet binnen drie minuten niemand meer dat het de eer had.

Hoe anders was dat in de vorige eeuw, toen ik als volstrekte buitenstaander als een kind kon uitzien naar de RAI. Ik was nog geen autojournalist, mijn internetgebruik was minimaal, het informatieaanbod was beperkt. Geen idee wat me te wachten stond; elke stand was een ontdekkingsreis, elk hoogtepunt a dream come true. Als een verliefde dwaas heb ik me nog maar veertien jaar geleden staan te vergapen aan de Lancia Dialogos-concept, de schitterende opmaat tot de in verhouding grauwe Thesis. Een complete verrassing, en zo hoort het. De wereld is er niet romantischer op geworden.

Een welgemeende tip, heren fabrikanten. Stop met de teasers en de previews, houd de lippen voortaan op elkaar tot het Uur U. Dan was ik volgende maand niet te houden geweest, en had me 10 september het geduld ontbroken thuis te wachten op de eerste beursverslagen van de Autoweek-equipe. Dan was ik 's ochtends om half vijf in mijn S-klasse gestapt om zes uur later in een waas van vreugdetranen oog in oog te staan met de verbijsterende Opel Monza-concept, die dan pas echt een openbaring was geweest.

Doe het. Anders is zelfs die onaantastbare IAA sneller geschiedenis dan de ergste zwartkijker zich kan voorstellen. Wedden?