Vrije geest

Een lans breken voor Japanse klassiekers: dat heb ik al eerder gedaan. Maar mijn hart is sinds kort aan het opengaan voor Toyo Kogyo, beter bekend als de bouwers van Mazda. Het begon toen ik de hierboven afgebeelde folder aantrof. Een brochure voor de waanzinnig exotische Cosmo uit 1967 dat als geen ander een tijdsgeest uitstraalt. Op de platenhoes van Yellow Submarine na, zul je volgens mij niet snel op een meer psychedelisch getint stukje drukwerk stuiten. Sterren, planeten en manen, carnavaleske kleurtjes en grillig gebolde letters: Woodstock komt hierop tot leven. En – jeemigdepeemig - die teksten moéten bovendien wel zijn geschreven nadat de schrijvers zich in een bacchanaal van Love & Peace hadden ondergedompeld.

Een citaat: We mogen toch hopen dat je na het lezen van deze folder afvraagt wie wij in hemelsnaam zijn. Met wij bedoelen we dan Toyo Kogyo, de makers van de Mazda 110 S en de bedenkers van diens wankelmotor met dubbele rotor.  We wonen dan ook nogal afgelegen, hier in Japan en we hebben ook geen suikeroompjes in Detroit, Stuttgart enzo. Niemand kan ons tot iets dwingen. Wij zijn wij, en we zijn van onszelf.

En zo gaat het nog wel even door over vrije geesten en de maffe ideeën die daaruit voortkomen, zoals de Cosmo dus. Ik zou er het liefst onmiddellijk eentje aanschaffen.

Dat wordt nog lastig, trouwens. Tussen 1967 en 1972 moeten er ruim 1.100 Cosmo's zijn gebouwd, maar ik heb er zelfs nog nooit een gezién. En alleen dat al maakt 'm voor mij aantrekkelijker dan een Ferrari of Maserati uit diezelfde periode. Dat zijn immers auto's die je hier in Europa gemakkelijk kunt vinden. Bij bosjes als je wilt. De Cosmo zal financieel in ieder geval geen groot succes zijn geweest, want de opvolgers werden met het verstrijken van de tijd steeds meer down to earth. Inmiddels durf ik ze zelfs gerust doodsaai te noemen. Daarom is het goed dat er zelfs in Japan zo nu en dan nog een vrije geest opstaat.