Vleugellam

Een rare landing, een pijnscheut en daar lag ik. Wat een lekker zonnig middagje basketballen in het park moest worden, eindigde afgelopen weekend in een kleine ramp. Gisteren in het ziekenhuis bleek er daadwerkelijk een stukje bot te zijn afgebroken, dus de komende weken zit deze redacteur fijn thuis of op kantoor achter zijn bureau. Pas dan merk je hoe handig een auto is: met het openbaar vervoer reizen is bijzonder lastig, met lange stukken die je op krukken moet lopen en overvolle stationshallen met mensen die niets en niemand ontziend doorhollen omdat ze te laat van huis zijn vertrokken. En dan heb ik het nog niet eens over het in- en uitstappen van de trein. Dingen waar je normaal niet bij stilstaat als je zelf naar de trein beent, maar nu op een onprettige wijze mee wordt geconfronteerd. En ja, het is mijn rechterenkel. Ook het rijden met een automaat is dus helaas geen optie. En testen of reportages maken zit er ook al niet in. Kortom: je kunt een autofanaat niet harder straffen dan door z'n rechtervoet te immobiliseren.