Van Moskou naar Warschau met SsangYong, deel 3

Niet meer dan 150 km stond er vandaag op de agenda. Het lijkt een makkie, maar er ligt een gigantische python onder het gras: de grens naar Letland, waarbij Rusland wordt verlaten en we de EU betreden.

Om eerlijk te zijn heb ik weinig ervaring met grensovergangen als deze. Goed, ik ben ooit naar Montenegro gereden, maar in de wijde omtrek van ons door Schengenlanden omgeven thuisland hoeft niemand meer uren voor een grenspost te slijten. Dat is vandaag echter ruimschoots gecompenseerd. Aanvankelijk leek de reis bijzonder vlot te verlopen, met een rustige tweebaansweg die ons zonder oponthoud naar een grensovergang vlakbij Grebnova in Letland wist te voeren. Ook het allerlaatste gedeelte, waarvoor al een eerste 'checkpoint' dient te worden gepasseerd, lag er gunstig bij. Geen enorme rij met vrachtwagens of vakantieverkeer, maar een in bijzonder slechte staat verkerende weg die nagenoeg voor ons gereserveerd blijft. Ook op andere vlakken was er genoeg reden tot optimisme. Wie met vijf gloednieuwe, in Zuid-Korea geregistreerde SUV's met opzichtige stickers en een uiterst gevarieerde groep inzittenden bij een Russische grenspost aanklopt mag misschien wat vragen verwachten, maar we wilden Rusland uit (en niet in) en het papierwerk was op orde.

De normale procedure bij een grensovergang als deze is als volgt. Je parkeert je auto op de aangewezen plek en ontgrendelt de motorkap, om vervolgens direct met identiteits- en kentekenbewijs naar het geopende loket te spoeden. Bij terugkomst moeten alle deuren open en gaat men met spiegeltjes en zaklampen aan de gang om de auto te controleren op de aanwezigheid van illegale zaken, waarna je als het goed is je weg mag vervolgen. Na het bestuderen van vele tientallen van zulke gevallen, schat ik in dat de gehele procedure gemiddeld een kwartiertje in beslag neemt.

Bij ons verliepen de zaken vanaf het gedeelte met het parkeren echter iets anders. De twee Russisch sprekende heren in het team spoedden zich weliswaar eveneens naar het loket, maar kregen daar al snel te horen dat de rest niet zonder slag of stoot ging plaatsvinden. Het voornaamste probleem: de auto's worden niet bestuurd door de mensen die ze vanuit Kazachstan Rusland in reden. Het concept van een wisselend team wil er niet in en het is zeer de vraag of de grenswachten dit gaan accepteren. "Het probleem is dat niemand de verantwoordelijkheid wil nemen", vertrouwt één van de twee 'woordvoerders' me toe. "Ik heb in de gehele wereld voor grensovergangen gestaan, maar nergens is het zo moeilijk als hier. Bovendien is het eerder wél gelukt om met een andere bestuurder het land te verlaten." In dit geval lukt het uiteindelijk ook, al is daar wel een brief van het hoofdkantoor van SsangYong voor nodig waarin het merk verklaart dat wij de rechtmatige beheerders van de vloot zijn. Dat, en negen uur in een stilstaande auto…