Uche uche

Binnen een week heb ik een nieuwe auto voor de deur. 'Nieuw' is relatief: hij is zeven jaar jonger dan de vorige. Ik ga van een youngtimer naar een babytimer. Nu betekent 'nieuwer' meestal een stap voorwaarts, ook in termen van milieu. De jongste aanwinst heeft de schijn mee. We doen aan downsizing, voor het eerst. Hij is een kleine driehonderd kilo lichter en circa veertig centimeter korter dan zijn voorganger. Van een vijfliter V8 ga ik naar een zescilinder drie punt twee in lijn. Als ik de Autoweek-database mag geloven, daalt mijn gemiddelde verbruik van 1 op 7,7 naar 1 op achtenhalf - en dat met meer vermogen dan de Limited, die er met zijn 320 pk al best mocht zijn. Katalysator? Alles klar.

Kwispelstaartend van voorpret neem ik op autoweek.nl zijn technische gegevens door. Het is puur genieten - tot we onder het kopje 'prestaties' het hoofdstuk CO2-uitstoot hebben bereikt. 287 gram per kilometer. Da's bijna drie keer zoveel als een Prius. Binnenkort is in heel Drenthe geen streep groen meer te bekennen. Zijn alle hunebedden zwartgeblakerd. Energielabel G. Uche uche. Ik kan nooit meer links stemmen. Wordt vervolgd.