Stop met fietsen, ga autorijden...
Ze proberen het echt in Amerika: de olieverslaving wordt aangepakt met strengere vebruiksnormen en door de economische neergang rijden de Amerikanen zelfs weer minder dan in de voorgaande jaren. Zelfs downsizing is ontdekt en een viercilindermotor is wordt helemaal niet meer als lachwekkend Europees beschouwd. Toch zit het automobilisme daar verankerd in de cultuur – en dat zal voorlopig nog wel even zo blijven, als je naar deze advertentie kijkt.
Overal in Europa lijkt men het fietsen inmiddels te hebben ontdekt. In Londen is de afgelopen tijd, onder de bezielende leiding van burgemeester Boris Johnson een infrastructuur voor fietsers verschenen en in Parijs is het Velolib-programma ontwikkeld als een moderne interpretatie van de oudhollandsche witte fiets. Het fietsen zit dus enorm in de lift als stedelijk 'groen' vervoer.
In Amerika ligt dat wat anders: daar dendert General Motors als een olifant door de porseleinkast met deze advertentie. De boodschap: studenten die fietsen zijn sukkels en worden uitgelachen door de chickies. Mooi detail hoe de jongen op zijn stalen ros probeert zijn hand voor zijn gezicht te houden in een poging niet herkend te worden.
Ondertussen is General Motors door deze advertentie op de knieën gedwongen door de universiteit in Portland, dat onder studenten het fietsen juist probeert te stimuleren. 'De campagne was grappig bedoeld en niet om mensen tegen het hoofd te stoten,' excuseert GM zich. De advertentie is in de ban gedaan en verschijnt hij niet meer in de kranten. Desondanks heb ik het idee dat de fietsende Amerikaan nog wel even op zich zal laten wachten...
Nic De Boer
Autojournalist
Al van jongs af aan ben ik autogek en verslind ik autoblaadjes. Ik wist dus ook al vroeg wat ik wilde worden: het werken bij een titel als AutoWeek lag voor de hand. Mijn eerste klus bij AutoWeek was het bemensen van de nieuwsdesk. Saillant detail: het allereerste bericht dat ik ooit schreef, was de aankondiging van de prijzen van de CityRover – een auto die achteraf nooit is gekomen. Toch was het helemaal in mijn straatje want ik heb een voorkeur voor auto’s die buiten het normale vallen en een bijzonder verhaal hebben. Sinds enige jaren ben ik occasionredacteur en werp ik mijn op als Beschermheer van de Roestplek. Moderne auto’s vind ik weldegelijk interessant maar een auto die al een tijdje ‘geleefd’ heeft, zegt me een stuk meer. Mijn eerste auto was een Citroën ID19B uit 1969. De nieuwste auto die ik ooit kocht, is uit 2002 en de kans is maar heel klein dat ik ooit een auto van later datum aanschaf.
