Spits in Bangkok

29 november 2006 • 10:34

Het laatste waar je aan zou moeten denken na een elf uur durende nachtvlucht vanuit Amsterdam, is toch wel Nederland. En toch, toen ik vanmorgen al jetlaggend van het vliegveld van Bangkok naar mijn hotel reed, gingen mijn gedachten al gauw weer uit naar dat maffe vaderlandje van me. Want het was acht uur 's morgens, lokale tijd, en het reed heel vlot door. Mijn hotel staat pal in het centrum, maar het reed gewoon keurig door. Had ik geen klus in Thailand gehad, stond ik straks, als het in Nederland acht uur is, muurvast in de dagelijkse puinhoop Amsterdam in. Amsterdam ja, een boerengat vergeleken bij het ruim tien miljoen inwoners tellende Bangkok. Natuurlijk, het autobezit ligt hier vooralsnog veel lager dan bij ons, maar weet dat hier per jaar driekwart miljoen nieuwe auto's worden verkocht, dus die schade wordt snel ingehaald. Bovendien, wanneer je de doorgaande wegen verlaat, raak je verstrikt in een verkeerschaos waar een Nederlandse verkeersminister natte dromen van zou krijgen, dus het verkeersaanbod is er beslist.

Nee, de grap is dat in Bangkok boven de drukste verkeersaders gewoon een extra verdieping wordt aangelegd. Doorgaand verkeer boven, lokaal verkeer beneden. De bovenste baan heeft weinig afslagen en daarom rijdt het bijna altijd lekker door.

Moet Nederland, als een van de hoogst ontwikkelde naties ter wereld, nou leren van een Aziatische stad waar bedelaars en sloppenwijken de gewoonste zaak van de wereld zijn? Blijkbaar wel. Toegegeven, vlak voor de verkiezingen kwam de VVD ineens met vergelijkbare plannen, maar ik durf te wedden dat daar post-electoraal weinig van overblijft. Wanneer straks bekend is wie de komende vier jaar het departement van Verkeer en Waterstaat mag bestieren, kan hij of zij wat mij betreft met het eerste vliegtuig naar Bangkok, op studiereis. Om in een land, waar je voor een paar gram drugs wordt onthoofd, maar tegelijkertijd seks met minderjarigen wordt gedoogd, te leren hoe je het fileprobleem oplost.

Studeerde Frans en automobiel management, maar wilde eigenlijk altijd schrijven, niet noodzakelijkerwijs over auto's. Werd entertainer op diverse Franse campings, toetsenist bij een hardrockband, product manager tuinbouwmachines in Duitsland, bestelwagenverkoper, bedrijfsadviseur en in 2000 eindelijk journalist. Leerde het vak in de praktijk bij vakblad Automotive en stapte in 2005 over naar AutoWeek. Sluit zich in zijn vrije tijd graag op in zijn eigen muziekstudio, verzamelt instrumenten, verslindt boeken, fotografeert en heeft een fascinatie voor geschiedenis, met name de 19e eeuw. Is gek op dieren, vooral katten, de zee en woeste, onherbergzame landschappen. In de garage staat een Mazda MX-5 tweede generatie.

22 Bekijk reacties