Smart gaat het niet maken

13 november 2006 • 15:00

Ai, ai als dat maar goed gaat met Smart. Bij mij maakt de nieuwe Fortwo nog niet erg veel indruk en verder heb ik ook weinig enthousiaste reacties gehoord op het nieuwe kleintje. Zeg maar gerust: géén enthousiaste reacties. De nieuwe Smartie lijkt ontzettend veel op zijn voorganger. En dat roept de vraag op of hij wel zo veel toe voegt aan het oude model. Er zal in het begin een flink aantal fans zijn, die graag het nieuwe model wil kopen. Of er daarna nog genoeg Fortwo-rijders zijn die voor de tweede keer zo'n zelfde autootje willen kopen, is maar de vraag.

Wat me ook zorgen baart, is dat de Fortwo in de acht jaar dat hij bestaat, nog nooit navolging heeft gehad. Wanneer een concept goed is, verschijnen vergelijkbare dingen op de markt. Bij de Smart zijn kopieën uitgebleven. Geen enkele andere fabrikant ziet kennelijk brood in een tweezittertje van minder dan drie meter lang. Bovendien: de laatste tijd is er flink wat concurrentie bijgekomen. Voor het zelfde geld koop je een auto die niet veel groter is en waar je wél met z'n viertjes in kunt.

Om meer exemplaren van de nieuwe Smart Fortwo kwijt te kunnen gaat Smart zijn enig overgebleven model ook in Amerika aan de man brengen. Zitten ze aan de overkant van de grote plas te wachten op het wagentje? Ik denk van niet. Amerikanen leggen veelal grote afstanden af en zitten dan de hele dag in hun koekblik. Daarvoor is een Smartje nou eenmaal niet geschikt. Voor stadsbewoners dan? Daarvoor ken ik de mores van de Amerikanen niet goed genoeg. Maar gebruiken ze in de steden van de VS – omdat het verkeersinfarct daar compleet is - niet allemaal taxi's en metro's?

Ik denk niet dat de nieuwe Fortwo het merk Smart kan redden. 't Zou zonde zijn, want een merk dat met iets aparts durft te komen, moet daarvoor eigenlijk worden beloond. En dan heb ik het nog niet eens over de werknemers in de fabriek in Hambach, die straks naar ander werk moeten gaan zoeken.

Al van jongs af aan ben ik autogek en verslind ik autoblaadjes. Ik wist dus ook al vroeg wat ik wilde worden: het werken bij een titel als AutoWeek lag voor de hand. Mijn eerste klus bij AutoWeek was het bemensen van de nieuwsdesk. Saillant detail: het allereerste bericht dat ik ooit schreef, was de aankondiging van de prijzen van de CityRover – een auto die achteraf nooit is gekomen. Toch was het helemaal in mijn straatje want ik heb een voorkeur voor auto’s die buiten het normale vallen en een bijzonder verhaal hebben. Sinds enige jaren ben ik occasionredacteur en werp ik mijn op als Beschermheer van de Roestplek. Moderne auto’s vind ik weldegelijk interessant maar een auto die al een tijdje ‘geleefd’ heeft, zegt me een stuk meer. Mijn eerste auto was een Citroën ID19B uit 1969. De nieuwste auto die ik ooit kocht, is uit 2002 en de kans is maar heel klein dat ik ooit een auto van later datum aanschaf.

37 Bekijk reacties