Het concept-regeerakkoord is klaar, de ministers zijn benoemd, de kilometerheffing komt niet... en de fiscale stimuleringsmaatregelen voor de aankoop en het leasen van auto's met een zeer lage CO2-uitstoot blijven. En daar ben ik niet blij mee. Maar niet uit afgunst, zoals collega Roy Kleijwegt in een eerdere blog fulmineerde over 'mijn soort mensen'.
Waarom dan wel? Ten eerste omdat het beleid faalt. De maatregel is er niet omdat de overheid zo graag voor Sinterklaas wil spelen, maar omdat de overheid het milieu wil ontzien. Maar waarom word ik dan om de haverklap ingehaald door bumperklevende Insights en Priussen met de teller op 150? De uitstoot van auto's die zo rijden, is zeker niet lager dan van auto's waarvoor wel wegenbelasting moet worden afgedragen. Een begrenzing zou met het grote belastingvoordeel in het achterhoofd niet eens zo'n raar idee zijn. En wat te denken van alle Lupo's 3L die zonder roetfilter belastingvrij de bebouwde kom vol fijnstof blazen?
Maar misschien nog wel belangrijkste bezwaar is het eenvormige wagenpark dat we krijgen. Als kennissen mij voorheen om aankoopadvies vroegen, begonnen ze: "Ik wil een leuke/ruime/sportieve auto kopen, wat zou jij doen?" Nu is het altijd: "Ik wil een belastingvrije auto kopen, wat zou jij doen?" Ik begrijp het volkomen, het scheelt immers zo veel geld... Maar de keuze is op die manier beperkt en het doet mij als liefhebber pijn dat niemand meer de auto koopt die hij of zij eigenlijk leuk vindt.
