Romantiek forever

Aangezien we het Benzgebeuren niet aan strooizout blootstellen, de Saab met een bevroren handrem is gestrand en de Fiat met een lekke koppakking op de intensive care ligt, zijn we als grootblikbezitters tot onze niet geringe hilariteit op een leenauto aangewezen. Maar die maakt veel goed. Als ik E. met een grijns van oor tot oor het erf zie oprijden, weet ik meteen dat ons vrolijke dagen wachten. De reparateur heeft ons vergast op een Peugeot 205 van de laatste lichting, een witte 1.8 D Forever. Je gelooft niet hoe goed dat rijdt, zegt E. met rode konen van plezier, wat een éééééénig autootje!

Vijf minuten later zijn we in een wolk van nostalgie op weg naar Groningen, gewoon voor het leuk. We rijden geschiedenis. We hebben het dieseltje moeten voorgloeien, hoe romantisch. We zitten op stoeltjes met de weldadige zachtheid die zo schandelijk uit de mode is geraakt. We hebben uitzicht op een dashboardje zonder toerenteller of boordcomputer, airbags en multimediadisplays. De ontwerpers tekenden geen lifestyleding maar een gebruiksvoorwerp. Hard plastic en blank plaatwerk glimmen ons tegemoet. En wat zijn we gelukkig.

Het is een meesterwerkje, deze auto. Perfect in balans. Het vermogen van de diesel is met 60 pk naar moderne maatstaven lachwekkend, maar voor het lichte Peugje is het zat. Er zit een soort luie kracht in het blokje die je geen seconde naar een turbodiesel doet verlangen, en die subliem gecultiveerde common rails van deze dagen klinken niet bij benadering zo stoer als deze. Geen laf gepruttel maar een eerlijk werkmansgeluid van onverwoestbare kernachtigheid, goed hoorbaar maar niet storend. De rijeigenschappen zijn subliem. De vele verkeersdrempels in en rond Norg neemt de 205 met een superioriteit die een luchtgeveerde limo hem niet nadoet. Ik zou er met plezier mee naar Zuid-Frankrijk rijden.

Het leermoment van de week komt dus van Peugeot: zo'n auto veroudert wel, hij verjaart nooit. Met alle grote klassiekers heeft de 205 gemeen dat je bijna drie decennia na zijn introductie nog steeds begrijpt waarom toen iedereen hem wilde hebben. Neem vooral de tijd voor die Seicento, heren monteurs. Wij hebben onze droomwagen gevonden.