Niksan Primera
56
Vorige week was ik even door onze eigen AutoWeek-prijslijst aan het grasduinen. Kom ik aan bij Nissan, staat daar zowaar nog steeds de Primera in! De Nissan Primera! Kent u 'm nog? Dus ik bel onze internet-coördinator Jan, die ook de nieuwprijzen beheert, met de vraag "Jan, de Nissan Primera staat nog steeds in onze prijslijst! Hoe kan dat?"
Jan: "Dat komt omdat hij nog voorkomt op de officiële prijslijst van de Nissan-importeur."
Vijf minuten later belt Jan terug. "Ik heb nog even gecheckt, hij is zojuist geschrapt." Die boodschap komt aan als een mokerslag, een doffe dreun, een ijskoude douche. Einde verhaal voor de Nissan Primera. En zonder dit stukje was het nog een stil afscheid geworden ook. En dat gaat me dus te ver. De Primera verdient beter. Omdat het ontbreken van pretentie ook positief kan zijn.
Zekers, het is niet de spannendste middenklasser die je kunt bedenken, maar als de Stanza/Bluebird-opvolger zijn opwachting maakt, we schrijven 1990, is hij - pijnlijk maar waar - een fijnere, beter uitgelanceerde auto dan een Opel Vectra, om maar eens een Europees succesnummer te noemen. Hij heeft een simpel, saai maar ergonomisch erg verantwoord dashboard, zeer volwaardige stoelen die ruim verstelbaar zijn, een puik weggedrag en feitelijk zet de Primera de grote Japanse aartsrivaal -de Toyota Carina II- op dat moment fors in de schaduwv én op zijn nummer. En de Primera is ook beter dan een Sierra, om nog maar eens een Europees hoogvliegertje te noemen. Daarbij wel aangetekend dat zowel Carina II als Sierra aan het einde van hun cyclus zijn in 1990. De Primera biedt ook beduidend meer value for money dan een Passat, een auto die, mede door zijn afmetingen wel weer een halve klasse boven de Nissan zweeft.
Grofweg herkennen we drie Primera's, de eerste recht-toe-recht-aan middenklasser vanaf 1990, later vanaf 1999 een wat scherpere, wat sportiever getekende versie en vanaf 2002 behoorlijk de andere kant op, met een meer dan opmerkelijk uiterlijk en een behoorlijk gezocht binnenste. Té geforceerd té snel emotie/pretentie willen toevoegen. Maar, zonder dollen, altijd bleef overeind dat je behoorlijk wat comfortabele auto voor je geld krijgt. Maar duidelijk geen vierwieler die een 'klik' kan bewerkstelligen. Nu is het klaar en Nissans rol in het D-segment is compleet uitgespeeld.
Als iemand nog iets tegen (of over) de Nissan Primera wil zeggen, dan is dit de tijd en de plek.
Jan: "Dat komt omdat hij nog voorkomt op de officiële prijslijst van de Nissan-importeur."
Vijf minuten later belt Jan terug. "Ik heb nog even gecheckt, hij is zojuist geschrapt." Die boodschap komt aan als een mokerslag, een doffe dreun, een ijskoude douche. Einde verhaal voor de Nissan Primera. En zonder dit stukje was het nog een stil afscheid geworden ook. En dat gaat me dus te ver. De Primera verdient beter. Omdat het ontbreken van pretentie ook positief kan zijn.
Zekers, het is niet de spannendste middenklasser die je kunt bedenken, maar als de Stanza/Bluebird-opvolger zijn opwachting maakt, we schrijven 1990, is hij - pijnlijk maar waar - een fijnere, beter uitgelanceerde auto dan een Opel Vectra, om maar eens een Europees succesnummer te noemen. Hij heeft een simpel, saai maar ergonomisch erg verantwoord dashboard, zeer volwaardige stoelen die ruim verstelbaar zijn, een puik weggedrag en feitelijk zet de Primera de grote Japanse aartsrivaal -de Toyota Carina II- op dat moment fors in de schaduwv én op zijn nummer. En de Primera is ook beter dan een Sierra, om nog maar eens een Europees hoogvliegertje te noemen. Daarbij wel aangetekend dat zowel Carina II als Sierra aan het einde van hun cyclus zijn in 1990. De Primera biedt ook beduidend meer value for money dan een Passat, een auto die, mede door zijn afmetingen wel weer een halve klasse boven de Nissan zweeft.
Grofweg herkennen we drie Primera's, de eerste recht-toe-recht-aan middenklasser vanaf 1990, later vanaf 1999 een wat scherpere, wat sportiever getekende versie en vanaf 2002 behoorlijk de andere kant op, met een meer dan opmerkelijk uiterlijk en een behoorlijk gezocht binnenste. Té geforceerd té snel emotie/pretentie willen toevoegen. Maar, zonder dollen, altijd bleef overeind dat je behoorlijk wat comfortabele auto voor je geld krijgt. Maar duidelijk geen vierwieler die een 'klik' kan bewerkstelligen. Nu is het klaar en Nissans rol in het D-segment is compleet uitgespeeld.
Als iemand nog iets tegen (of over) de Nissan Primera wil zeggen, dan is dit de tijd en de plek.
