Niets is wat het lijkt
Het is een klacht die je steeds vaker hoort: autorijden is niet meer zo eenvoudig en ontspannen als vroeger. Niet alleen is het verkeer veel drukker geworden, waardoor je meer op je qui vive moet zijn dan ooit, in de auto zijn ook steeds meer zaken die afleiden van de eigenlijke kunst van het besturen van een auto. En dat is goed te zien aan het toenemende aantal onhandige manoeuvres op de weg.
Onlangs mocht ik het genoegen smaken en Ford Model T uit 1910 te rijden, en het is maar goed dat die auto geen audio-installatie, navigatiesysteem of telefoon met handsfreekit aan boord had, want je hebt al je aandacht nodig om zo'n T-Ford op de weg te houden. Niets is wat het lijkt in zo'n oldtimer. Ja, het stuur, maar dat draait onnoemelijk veel zwaarder dan dat van welke auto zonder stuurbekrachtiging van tegenwoordig dan ook. Er zitten weliswaar drie pedalen in zo'n T-Ford, maar niet eentje ervan is om gas te geven. Met de linker schakel je van de lage naar de hoge versnelling, met de middelste ga je achteruit, en de rechter is voor de motorrem. Door een hendel aan het stuur over te halen verhoog je het toerental, en daarmee de snelheid. Kijk, da's andere koek.
Autorijden is dus nog nooit zo eenvoudig geweest als nu. Als ze ons nu zouden zien huishouden op de weg, zouden pionierende automobilisten van begin vorige eeuw daar vast heel anders over denken. Maar net als zij ben ik natuurlijk maar gewoon een kind van mijn tijd.
