Neus op de feiten
Wat mij betreft heeft de AutoWeek-redactie er een nieuwe traditie bij: een jaarlijks uitje naar de fabriekstestdagen op de Nordschleife. In 2010 reisde ik met Stéphan en Nic af richting Nürburg, en wat een feest was dat! Dit jaar was het de sterrenequipe Inia-Kleijwegt-Willebrands die het auto-Walhalla op een doordeweekse dag aandeed. De laatste expeditie was een gigantisch succes, want we waren zelfs getuige van het neerzetten van een ronderecord door de Ferrari 599XX.
Roy en Michiel waren natuurlijk enthousiast geworden door onze verhalen en dus vreesde ik vooraf dat de oogst nu enorm mager zou zijn op de Ring. Ik had beter moeten weten: onze spionagefotografen (waaronder 'onze' Hanjo van Heiningen) hadden ons specifiek voor dinsdag 17 april uitgenodigd en dat was niet zonder reden.
In het begin leek het zuiver een Mercedes-aangelegenheid te worden met een hele rits ongecamoufleerde B-klasses, een volgende generatie S-klasse en CLS Shooting Break die talloze keren langskwamen. Daarna kwam echter weer een stroom op gang die mij als autoliefhebber deed watertanden. De nieuwe BMW M3, de Audi RS6, een Audi RS7 mule, Volker Strycek in een Astra OPC en 650 pk sterke Shelby Mustangs zorgden ervoor dat ik me niet schuldig hoefde te voelen ten opzichte van Roy en Michiel dat ik hun kostbare tijd verspilde.
Halverwege de middag hoorde ik vanuit de verte echter een alles overtreffend geluid dat ik uit duizenden herkende. Inderdaad bleken mijn vermoedens te kloppen: een heuse Porsche Carrera GT huilde ons blikveld in! Ik kan nauwelijks auto's verzinnen die mooier klinken dan deze Porsche, die zeker in mijn top-3 supercars allertijden staat. Porsche gebruikte de Carrera GT om de banden voor de 918 (z'n nieuwe, hybride supercar) te testen.
Onze middag kende een raar einde toen we vanaf onze spotterslocatie in de verte een raar geluid hoorden en daarna een compleet wiel over de weg zagen stuiteren. Het bleek dat een prototype was gecrasht, bizar om dat net te zien gebeuren als je een dag komt kijken. Zo'n crash drukt je wel met de neus op de feiten: de Nordschleife is gewoon een erg gevaarlijk circuit waar zelfs de grootste professionals wel eens in de fout gaan. De bestuurder werd met de ambulance afgevoerd, maar gegeven de lage snelheid van de ambulance leek er gelukkig geen sprake te zijn van levensgevaar.
Na nog een bezoekje aan de plaatselijke pizzeria gingen we rond half acht weg. Drie uur later waren we alweer thuis. Je vraagt je dan af: waarom zou je als autoliefhebber voor een uitje twee uur lang rijden richting Kasteeltuinen van Arcen/Plopsaland/Het pannenkoekenhuis van Rob Geus in Maastricht (doorhalen wat niet van toepassing is) als een uurtje extra je in de automobiele hemel brengt?
