Montecarlo

Dit reed ik in Italië: de Lancia Montecarlo. Een van mijn gastheren in Toscane, die zo aardig was mij de sleutels te overhandigen, bleek er nog een te hebben staan. Een beroerd afgewerkt, inmiddels zeldzaam en vooral beeldschoon Pininfarina-coupeetje uit de jaren zeventig. Met een 120 pk tweeliter middenmotor van Lampredi en, in dit geval, het nog zeldzamere targadak dat als geroepen komt. In de dichte versie zou ik met mijn lange bovenlijf letterlijk een groot probleem hebben gehad. Nu steekt mijn kop vrij als een vogel boven de daklijn uit.

Wat ben ik dankbaar voor de kennismaking met dit autootje. In zijn tijd, ik was een kind, dacht ik dat het een nepper was; 120 pk, wat kon dat voorstellen naast de Lamborghini's en Ferrari's die ik in de autojaarboeken bewonderde? Wist ik veel dat het 3.80 lange autootje 850 kilo woog en zijn onderstel deelde met een roemruchte Lancia-rallywagen, de 037?

Hij is grandioos. Ik pas er nauwelijks in en de pedalen bevinden zich in een soort alkoof waardoor je schoenmaat beter niet boven de 40 uit kan komen; met maat 44 voel ik me Goliath in Madurodam. Ik rijd, kortom, wat klunzig. Maar de gelukkige bezitter, maatje veertig, is met hem vergroeid en kent de hairpins rond zijn woonplaats als zijn broekzak. Als een verhitte bromvlieg swingt de Montecarlo rock steady door het schitterende landschap. Het machientje vreet bochten, klinkt geweldig, zit goed, ligt zonder elektronische hulpmiddelen verbijsterend stabiel. Ik moet diep in mijn geheugen graven om een moderne sportwagen te vinden die vergelijkbare sensaties biedt.

De retorische vraag is dan waarom de Italiaanse autofabrikanten momenteel zo slecht gesorteerd zijn in dit genre betaalbare lichtgewicht sportwagens, ooit hun handelsmerk. Omdat ze met de rug tegen de muur staan, stupid. Er moeten nu eenmaal airbags en antiblokkeersystemen in. De nieuwe Fiat 124, een weltergewicht in zijn klasse, zit minimaal op 1025, toch alweer bijna 200 kilo zwaarder dan de Montecarlo. Nog verder afvallen lukt alleen met carbon, dat de 900 kilo zware Alfa Romeo 4C peperduur maakt. Zo'n auto voor een schappelijk bedrag verkopen is onmogelijk. De Montecarlo is dus echt een van de laatsten. Dat is aan de occasionprijzen goed te merken. De enige die ik in Nederland te koop zie staan moet twintigduizend euro kosten. Shit, shit en nog eens shit.