Milieu en Verkeersveiligheid geen verkiezingsthema

De verkiezingsstunt van de VVD in 2010 met de 130 km-borden legt de VVD ook nu geen windeieren. De verhoging van de maximumsnelheid naar 130 km/uur, sinds 1 september 2012 op 45 procent van de autosnelwegen, is een van de weinige plannen die erdoor gedrukt is. Snelheidsverhoging invoeren kost tientallen miljoenen. De regeringspartij die "voor criminelen geen begrip" wil maar wel voor hardrijders, gebruikt - op kosten van de belastingbetaler - verkeersborden als propagandamiddel. Op staatskosten in verkiezingstijd cadeautjes uitdelen heet elders corruptie! Promotors van hogere snelheidslimieten - voorop Melanie Schultz, die zelf graag hard gaat en met Charlie Aptroot grossiert in politieke drogredeneringen - ontkennen de feiten, ongeacht desastreuze gevolgen voor milieu, doorstroming en verkeersveiligheid waar deskundigen op wijzen. Zo had minister Schultz, geconfronteerd met de voorspelde extra verkeersdoden door harder rijden, daarop geen ander moreel verweer dan een statistische leugen. Zij verwacht "niet méér doden", want de extra doden wil zij "compenseren" door minder doden op wegvakken waar zij voor miljoenen euro's extra maatregelen gaat nemen. Deze miljoenen kunnen m.i. beter naar de gevaarlijkste 50- en 80 km-wegen, wat "per euro" veel meer doden bespaart. Helaas wordt op die wegen juist bezuinigd. Afgelopen maand (goed getimed!) begon de Telegraaf (lees:VVD)-actie tegen de 100km-limiet op de A2 bij Breukelen. Met beroep op het gesundes Volksempfinden drukt Schultz ook daar limietverhoging (voorlopig 's nachts) erdoorheen, ondanks eerdere afspraken met de gemeenten. De gemiddelde automobilist gelooft namelijk echt dat zo'n brede weg "veilig" genoeg is om heel hard te kunnen rijden . Velen bepleiten op internet een limiet van 160 of meer. De meeste automobilisten hebben echter geen benul van de risico's van hardrijden, zeker niet met regen, in het donker en met mobieltje of notebook aan. Daar hoef je geen Wegmisbruikers voor te bekijken! Recente zware ongevallen bij regen en slecht zicht op Duitse Autobahnen en frequentere filemeldingen vanwege botsingen op Nederlandse snelwegen tonen aan dat de auto's wel veiliger geworden zijn maar de bestuurders niet.

Want onveiliger wordt het met 130, wat Melanie ook verzint. Wie op (droge) 120 km-wegen op de bekeuringgrens (128) rijdt heeft inclusief reactieseconde in werkelijkheid een remweg van circa 113 meter, bij 130 km/uur (boetegrens 136) is dat 126 meter. Dat scheelt 13 meter, ofwel drie auto's als je op een onverwachte botsfile stuit. De eind- of botssnelheid is dus hoger; bij hogere botssnelheden neemt de kans op ernstig letsel flink toe. De korte AW test-remweg op een circuit is het optimum; de remweg in de praktijk verschilt per individuele bestuurderscapaciteit. Die varieert van de slechtste chauffeurs met slechte ogen en paniekreacties tot echte coureurs met perfecte voertuigbeheersing. Hoe breed en goed verlicht de weg en hoeveel airbags rondom je, de bestuurder blijft de zwakste schakel. Autorijden is immers de moeilijkste combinatie van multitasken en zelfbeheersing, en weinig automobilisten hebben een racelicentie……
De minister stelt dat invoering van 130 "slechts" 3 tot 7 extra doden kost. Als de handhaving achterblijft en als VVD (wil méér 130-wegen) en PVV (wil overal 140) hun zin krijgen worden het er veel meer. Overigens vielen in 2010 op het totale aantal verkeersdoden (640) 33 doden op die "veilige" 120km-wegen.

Meest verontrustend is dat het aantal verkeersdoden vorig jaar - na een afname gedurende decennia – onverwacht gestegen is tot 661. Ook aantallen gewonden stijgen. Als auto's en wegen steeds veiliger worden moeten we naar de factor mens kijken. Deze trend is extra zorgwekkend nu de politiek met snelheidsverhogingen en drogredeneringen automobilisten het verkeerde signaal geeft, en als de VVD het verkeersbeleid in gijzeling houdt. Verkeersveiligheid is immers nagenoeg afwezig in de verkiezingsprogramma's van de meeste partijen, VVD, CDA en PVV voorop. Voor de partij van de altijd "keihard ingrijpende" minister van Justitie (Opstelten) is dat opmerkelijk, want aan andere ("gewone" criminele) doodsoorzaken en aan allochtone straatschoffies worden wél vele bladzijden gewijd. Alleen de PvdA, GroenLinks, ChristenUnie, PartijvoordeDieren en de SP onder voorwaarden, willen de 130-limiet terugdraaien. GroenLinks en ChristenUnie hebben voor 2020 doelstellingen van maximaal 400 c.q. 320 verkeersdoden, andere partijen zwijgen daarover. Afgezet tegen de enorme aandacht voor gewone criminaliteit is het gebrek aan visie op verkeersonveiligheid als vorm van straatgeweld ronduit gênant.

De meeste programma's hebben ook minimale aandacht voor milieu en klimaat, maar willen wel radicale CO2-reducties per 2050 (tot 95% bij het CDA!), zonder dat te vertalen in maatregelen aan snelheid, rijgedrag of verkeersmanagement. Concrete maatregelen komen niet verder dan "strengere EU-normen" en meer elektrische auto's. Ook bij geringere ambities passen geen hogere snelheidslimieten, eerder een lagere limiet die voor iedereen duidelijk en op alle autosnelwegen toepasbaar is. De lappendeken van snelheidslimieten is intussen voor de gemiddelde automobilist niet meer te begrijpen, mee door ontbreken van eerlijke voorlichting daarover. Bij een korte snelwegrit kan je limieten tegenkomen van 130, 120, 100, 90 en 80 km/uur, die ook nog eens op verschillende tijdstippen gelden. OM en rechters zullen overspoeld worden met verweren over onduidelijkheid of onzichtbaarheid van geldende limieten. Een algemene snelheidslimiet voor (bestel)auto's, campers en motorfietsen van 110 km/uur (met bekeuringsgrens bij 115 km/uur) is dringend nodig, voor iedereen duidelijk, beter voor doorstroming, milieu en veiligheid, o.a. door geringere onderlinge snelheidsverschillen, ook met vrachtwagens. Alleen rond grote steden is 80 km/uur nog nodig zolang daar veel diesels zonder roetfilter rondrijden.

Zelfs los van doden, gewonden en milieugevolgen zijn de jaarlijkse kosten van verkeersongevallen, ongeveer 13 miljard (!) en van slijtage en brandstofverbruik wegverkeer (bijna 14 miljard liter en 20 miljard euro) genoeg reden om snelheidslimieten te verlagen en steviger te handhaven.

Dat zoveel automobilisten deze sigaar uit eigen doos als grandioos geschenk beschouwen bewijst hoe weinig benul zij hebben van kosten en baten. Al eerder berekende ik dat elke minuut tijdwinst van 130 in een benzineauto nu bijna een euro kost, waarvan de helft aan accijns opgaat. Schultz laat de automobilist harder rijden en dus meer belasting betalen en verkoopt dat als toppunt van vrijheid blijheid. Over de paar honderd miljoen die dat op termijn jaarlijks voor die vermaledijde staatskas oplevert zwijgt de VVD wijselijk. Brandstofbesparing levert geen stemmen op, hardrijden wel. Dus heeft zij de succesvolle Het Nieuwe Rijden-publiekscampagne (met de Doeks uut Hasselt), die óók goed voor verkeersveiligheid was, wegbezuinigd. Slechts één op de vier automobilisten is Nieuwe Rijder, die rustig optrekt, minder toeren maakt, minder inhaalt, minder brokken maakt en tot 20% brandstof bespaart. De besparingspotentie van lagere limieten, meer nieuwe rijders en meer veiligheid loopt in de miljarden, maar de politiek zit stil. Dat is ook immoreel voor toekomstige slachtoffers van deze soort straatgeweld. Doodgaan op nat asfalt, niets is erger: geen voorbereiding, geen verdoving, geen vonnis of rechter, geen troostende naasten, alleen vreemde gezichten die willen dóórrijden. Daarom vind ik het schokkend dat de SGP, kampioen ongeboren leven die slechts twee regels wijdt aan verkeersveiligheid (=bescherming van geboren leven), vóór de 130-limiet gestemd heeft. Maar ook het CDA heeft in strijd met eigen principes Schultz alle ruimte gegeven haar stokpaardje binnen te halen. Hopelijk zorgen de kiezers op 12 september dat de 130-limiet afgeschaft wordt en de dalende trend in verkeersslachtoffers hersteld wordt. Waarom wachten tot de volgende oliecrisis?!