De wereld maakt kennis met BMW's 3-Serie in 1975. De auto, die de 02-serie naar het rijk der vergetelheid moet verdringen, lijkt sterk op de dan al bestaande 5-Serie, maar is wel kleiner. Bij de generaties die volgen, gaat de 3-serie meer z'n eigen weg. Maar de huidige 3-Serie, ontworpen onder auspiciën van de Nederlander Adrian van Hooydonk, schurkt na enige designtechnische omzwervingen weer opnieuw dicht de 5-Serie aan. Dat geldt vooral voor het ontwerp van de neus met de opmerkelijke knik voor de voorwielen. De BMW lijkt daardoor enigszins een haviksneus te krijgen als je 'm en profil bekijkt. Dat de 3 en de 5 zo aan elkaar verwant zijn, wordt dezer dagen nog eens benadrukt door de geboorte van de 3-Serie GT. Dat lijkt immers wel een te heet gewassen 5 GT als je niet goed kijkt. Het apparaat zou best even schrikken zijn als we niet al gewend waren geweest aan het fysiek van de 5 GT. Want een schoonheid is het tenslotte niet.
Alle huidige niches waarin BMW zich vandaag de dag wringt beziend, verlang ik nog wel eens terug naar de oude, overzichtelijke modellijn van het merk, destijds nog gewoon opgebouwd uit een tamelijk conventioneel getekende 3- een 5- en een 7-Serie. O ja, en natuurlijk de 6-Serie voor wie het allemaal wat uitgesprokener mocht. Maar het moet gezegd, BMW heeft nu voor ieder wat wils. De nieuwste loot aan de 3-Serie-stam, die in maart op Genève debuteert, heeft immers grotere gebruiksmogelijkheden dan een touring zonder associaties op te roepen met een lastdier, zoals veel stationwagens ondanks hun lifestyle-uiterlijk vaak nog altijd doen. Maar toch; al die kruisbestuivingen leiden tot merkwaardig geproportioneerde modellen. En dat bewijzen niet alleen de GT-versies van BMW…
