Legaal straatracen in Apeldoorn

27 februari 2006 • 13:00

Onlangs bracht het lot mij in Apeldoorn. Daar werd verbazing van mij meester toen ik aanmonsterde voor het stoplicht – pardon, verkeerslicht. Op een displaytje naast het rode licht werd afgeteld wanneer hij op groen zou springen. Waar zou dat voor zijn? Handig voor de doorstroming wellicht? Ik liet me deze gelegenheid in elk geval niet ontglippen om eens het luie zweet uit de gezapige Franse gezins-stationwagen van de familie De Boer te trappen. Toen het groen werd, bleek de meneer naast me hetzelfde idee voor zijn eigen auto te hebben opgevat. Zo had het ongetwijfeld goedbedoelde aftelsysteem een heuse stoplichtsprint tot gevolg.

In de stad waar ik woon, ben ik het aftelsysteem al eens tegengekomen bij voetgangerslichten. Dat vind ik een prima plan. Als een voetganger weet dat hij maar een paar seconden moet wachten tot het licht groen wordt, is hij minder snel geneigd door rood te lopen. Anders is dat bij aftel-verkeerslichten voor auto's. Die maken blijkbaar in iedereen het slechtste los, waarvan akte.

Een bereisde collega keek niet op van de Apeldoornse vondst. Toen hij onlangs in Turkije was, kwam hij ook een dergelijk systeem tegen. "Daar begonnen ze al te toeteren toen er nog twee seconden te gaan waren." Als ik volgende keer in Apeldoorn ben en niet vooraan bij het stoplicht sta, ga ik dat eens proberen...

Al van jongs af aan ben ik autogek en verslind ik autoblaadjes. Ik wist dus ook al vroeg wat ik wilde worden: het werken bij een titel als AutoWeek lag voor de hand. Mijn eerste klus bij AutoWeek was het bemensen van de nieuwsdesk. Saillant detail: het allereerste bericht dat ik ooit schreef, was de aankondiging van de prijzen van de CityRover – een auto die achteraf nooit is gekomen. Toch was het helemaal in mijn straatje want ik heb een voorkeur voor auto’s die buiten het normale vallen en een bijzonder verhaal hebben. Sinds enige jaren ben ik occasionredacteur en werp ik mijn op als Beschermheer van de Roestplek. Moderne auto’s vind ik weldegelijk interessant maar een auto die al een tijdje ‘geleefd’ heeft, zegt me een stuk meer. Mijn eerste auto was een Citroën ID19B uit 1969. De nieuwste auto die ik ooit kocht, is uit 2002 en de kans is maar heel klein dat ik ooit een auto van later datum aanschaf.

24 Bekijk reacties