Idee van handigheid

Drie zitrijen in MPV's en SUV's, er is bijna geen merk dat er niet mee schermt. Onlangs woonde ik de introductie bij van de nieuwe Toyota Verso, die van de vorige het Easy Flat-7 stoelsysteem heeft geërfd. Het is een mooie benaming voor een beperkte stoelendans die je met de achterstoelen kunt uitvoeren.

De kern van het systeem is dat het uit vijf achterstoelen bestaat. Net als bij alle andere zevenzitters is de ruimte op de achterste twee zitplaatsen rondweg belabberd. Goed, een paar dreumesen kun je er nog wel kwijt, maar in de praktijk zet je die helemaal niet zo ver van je af, dicht tegen de kofferklep aan, maar op de tweede zitrij. Achter de achterste stoelen rest immers maar nauwelijks plaats voor boodschappen, en daalt vrijwel onmiddellijk de achterklep neer. Geeft een niet zo veilig gevoel, en je kunt niet bij het grut als dat om welke reden dan ook noodzakelijk is.

Bij de nieuwe Toyota valt de kofferruimte overigens nog mee; die heeft afmetingen van enige betekenis. Maar meestal blijven de achterste stoelen of het bankje weggeklapt in de bodem van de kofferruimte om plaats te bieden aan de boodschappen. Zonde, want autoproducenten doen steeds meer moeite om er ook volwaardige zitplaatsen te creëren, soms zelfs met individuele stoelen met armsteunen, bekerhouders, en noem maar op. Maar als volwassene heb je er zoals gezegd vanwege ruimtegebrek even goed niets te zoeken. Bovendien kost het de nodig moeite om achter de stoelen op de tweede zitrij langs te klauteren om helemaal achterin te komen.

Dus hoe handig zijn de laatste twee zitplaatsen werkelijk? Is het niet het idee van handigheid dat menigeen ertoe doet overgaan om ze in zijn of haar MPV of SUV te laten monteren? Ik kan me voorstellen dat de zevenzitsconfiguratie hooguit uitkomst biedt als je een substantieel deel van het elftal van je zoon of dochter met je auto naar het sportveld transporteert. Maar ja, dan is de kans weer groot dat al je mooie extra stoelen weer besmeurd raken.