Aanschouw de geboorte van een hyper-suv-divisie. Na de Bentley Bentayga krijgen we eerst de Rolls-Royce Cullinan en ik lees net dat Mercedes ook met zo'n Trumpgevaarte komt, een Maybach-suv op basis van de nieuwe GLS. Motief: de markt. Die vraagt erom, basta. Het gaat allang niet meer over wat mensen nodig hebben.
De Bentayga mocht ik rijden. Natuurlijk was dat geweldig. De prijs, bijna 340K, was hoger dan mijn hypotheek en de sprint naar 100 is geestelijke moord op 911-rijders. Daar zat ik dan in mijn massagestoel met voor me een V12 die ik niet hoorde, neerkijkend op het volk dat ik met één trap op het gaspedaal vermorzelde.
Wat moest ik ervan denken? Tsja. Stiekem dacht ik: voor iets meer dan een ton doet een Q7 3.0 TDI haast alles net zo goed. Toen had ik nog niet eens gezien dat bij de Bentley krek dezelfde stengels uit de stuurkolom steken. Ik nam wat jongens uit het dorp mee. Ik demonstreerde het acceleratievermogen. Ze bescheurden zich. Ze vonden het te gek en van de gekke. Nuchtere lui hier.
En dat moet nu eerst Rolls-Royce en dan Mercedes overtreffen. Ik ving geruchten op over een twaalfcilinder turbo voor de Maybach. Vast waar, want reken maar dat Stuttgart alles uit de kast zal halen. Als de Bentayga een V12 met 608 pk heeft, moet Rolls naar 650 en Mercedes-Benz naar minstens 700 paarden. Bij de Saoedi's spelen A-labels geen rol.
Zouden die oligarchen te Moskou en de sjeiks van Dubai nooit eens denken: jongens, zak er maar in, het is genoeg geweest?
Ik denk het niet. De centen zijn er en de poet moet ergens heen.
Het is water naar de zee dragen. Niet dat ik de bovenklasse het plezier misgun, maar op waar voor hun geld hoeven ze niet te rekenen. Voelbaar sensationeler dan een premium burger-suv met een stevige diesel wordt het toch niet meer. Dit worden auto's die elkaar niet kunnen overtreffen. Het leer wordt niet mooier, het interieur wordt niet stiller, het onwaarschijnlijke krachtpotentieel niet voelbaarder. Fabrikanten en kopers verspillen hun geld. En die nieuwkomers worden toch nooit de koning in hun genre. Dat blijft de Range Rover, het origineel.
Ik reed er afgelopen week weer een, een SDV8 Long Wheelbase. Met 'maar' 339 pk uit een V8 diesel, een van de laatsten in zijn soort, is hij geen partij voor de krachtpatserij van de Bentley, nu trouwens eveneens te koop met V8 zelfontbrander. Maar ook de Range Rover haalt met twee vingers in de neus 200. Subliem. Waar ging het in dit genre ook weer over? 0m die verleidelijke combinatie van ultiem comfort en terreinvaardigheid. Nou, dan neem je deze. Hij rijdt dwars door rivieren en stuurverwarming is standaard. De flatscreens achterin zijn huge en met die beenruimte kunnen daar twee Chinezen op de vloer slapen.
Job done. Mag dat kosten? Nog geen twee ton. Koopje.
Concurrenten, ga iets nuttigs doen.
Bas van Putten
Columnist/Schrijver
Bas van Putten is schrijver en columnist voor diverse kranten en tijdschriften. Zijn wortels liggen in de muziek, maar zijn hart gaat al jaren uit naar auto's.
