Hulde aan de sleutelaars
Iedereen die wel eens sleutelt aan zijn of haar auto, weet dat een stuk basiskennis, geduld en doorzettingsvermogen tot de standaarduitrusting moeten behoren. Goed gereedschap, een hefbrug en een toeziend oog van een geroutineerde monteur kunnen trouwens ook geen kwaad. Toen mijn oude beestje (1995) onlangs niet zonder kleerscheuren door de verplichte keuring kwam, besloot ik het heft in eigen handen te nemen. Op het menu stonden: twee draagarmen vóór, brandstofleidingen van voor naar achter en de achterste veerschotels. Geen laswerk, daar waag ik mij niet aan. Met gezond optimisme ben ik aan de slag gegaan, maar al snel kom je er achter dat een stel bouten aan de onderkant van een veerpoot niet zonder slag of stoot zijn los te krijgen. Wat een gemartel! En die kruiskopschroefjes waarmee de clips van de brandstofleidingen op ongeveer tien plekken aan de bodem zijn vastgeschroefd, laten zich al helemaal niet meer loskrijgen. "Die zul je moeten uitboren", krijg ik als tip van de monteur die op de brug naast mij de cilinderkoppen van een Range Rover Sport demonteert (over een helse klus gesproken!). Afijn, na het nodige boor- en slijpwerk zijn alle clips eraf en kunnen de leidingen naar de oudijzerbak. De keurig voorgevormde, originele leidingen zet je er zo weer onder, dacht ik. In de fabriek destijds wel, maar dat doen ze dan vóórdat de achteras eronder zit….Kortom, ook dat was weer een hele opgave. Maar 't zit er allemaal onder. Achterste veerpoten demonteren dan. Om bij de bovenste drie moeren te kunnen komen, moet eerst de hoedenplank eruit. Dus ook de achterbank. Koud kunstje wellicht veer hen die dit dagelijks doen, voor mij een hoop gepuzzel, al was het alleen maar omdat je niets wilt slopen. Leerzaam, in alle opzichten en over een paar maanden denk ik er met een glimlach op mijn gezicht aan terug. Of eigenlijk deed ik dat al op het moment dat de keurmeester zijn goedkeurende blik over al die glimmende onderdelen liet gaan. En boven alles heb ik na die paar dagen klussen nog weer meer respect gekregen voor al diegenen die dagelijks met deze materie te maken hebben. Het lijkt misschien allemaal zo vanzelfsprekend, maar ik kan mij heel goed voorstellen dat het bij hen ook wel eens tegenzit en dat er dan terminologie wordt gebezigd waarvan ik mij op zulke momenten ook nog wel eens wil bedienen. Respect voor alle professionele sleutelaars van dit land!
