Honda de klos van Amerikaanse rijstijl
Een Californische rechtbank heeft Honda veroordeeld tot bijna 10.000 dollar schadevergoeding aan een voormalig advocate (type: als ze je buurvrouw is krijg je meteen ruzie over de schutting) omdat haar hybride Honda Civic niet "als beloofd" 1 op 20 maar 1 op 13 verbruikt. Bekend verhaal, maar groot risico voor Honda dat dit een miljarden-staartje krijgt. Als HNR-instructeur weet je meteen: die vrouw kan niet rijden, heeft een lompe rechtervoet c.q. agressieve rijstijl, anders haal je geen 1 op 13. Zij niet alleen. Weinig Amerikanen kunnen (technisch correct)autorijden; ze kunnen wel nodeloos veel gas geven en - dus - veel remmen, maar subtiel een auto besturen is er niet bij – in films al helemaal niet. Dan moet je toch zoals in Europa hebben leren schakelen en de motor leren aanvoelen, zoals je ooit een Kever of 2CV leerde berijden. Ik heb in Noord-Amerika autogereden én gefietst, zo merk je meteen wat er loos is daar en waardoor dat continent debet is aan de mondiale oliecrises van na de oorlog. Door hun automatische versnellingsbakken met hydraulische koppelomvormers achter dikke V8-motoren hebben ze nooit subtiel met autotechniek leren omgaan. In hun gevleugelde 3-speed Brontocars (en nog steeds in hun 2,5 ton zware SUV's) moest je dik gas geven om vooruit te komen (die techniek pompt eerst olie rond en dan pas wielen) met 1 op 5 á 6. Om op het volgende kruispunt weer een full stop te moeten maken voor een onintelligent (=tijdgeschakeld) roodlicht of die andere domme veiligheidsuitvinding, de full stop voorrangsregeling. Die vind je nog overal: ieder voertuig moet eerst volledig tot stilstand komen, en pas dan mag de eerst-aangekomene als eerste doorrijden. Wel veilig maar het kost nodeloos miljarden liters brandstof – per jaar! Dat hebben de Britten met hun roundabouts veel slimmer en veiliger aangepakt. En zo zie en hoor je de Amerikaanse rijstijl ons aller fossiele energie (want: de aarde is van ons allemaal) versneld in rook doen opgaan.
Graag verdedig ik Honda – en elke andere autofabrikant die door consumenten belaagd wordt over de verbruikscijfers. Want die belazeren de kluit niet, dat doen alleen de autoverkopers die bij die mooie verbruikscijfers niet vertellen dat die alleen met Het Nieuwe Rijden haalbaar zijn. Elke autotest in Autoweek bewijst dat niet alleen hybrides maar dat álle moderne auto's hun EU/ECE-verbruikstestresultaten in de praktijk van de testrijders en van de meeste automobilisten niet halen. Anders gezegd: die automobilisten kunnen of willen niet nieuw rijden, dat is het probleem. Ook snelle sportwagens zitten tientallen procenten boven hun label, dat mag blijkbaar weer wel. Hybrides worden er steeds op aangekeken, sportwagens niet! Terwijl elke autofabrikant niet anders kan en niet anders mag. Die testcycli bestaan al decennia en zijn wereldwijd geharmoniseerd. Daar mag je niet van afwijken. Dat ze de huidige dynamische rijstijl niet weerspiegelen weet iedereen, maar hoe moet dat dan wel? Willen we het verbruik dat snelle autoredacteuren neerzetten als norm? In feite is het een signaal dat de huidige vermogens en rijstijl zelf goed fout zijn – vanuit energieverbruik gezien dus. Overheden en fabrikanten komen er zelf niet uit, en dus hebben TNO en ADAC hun eigen meer "realistische" cycli ontworpen, die inderdaad betere=slechtere verbruikscijfers opleveren. Wat de fabrikanten en branche wel verweten kan worden is hun rol bij de upgrading van vermogens en prestaties (zie mijn vorige columns daarover). Daardoor wordt HNR steeds moeilijker - maar ook steeds urgenter om het met de beschikbare olievoorraden uit te kunnen zingen. Verder zijn de fabrikanten (diesel en benzine) er steeds doortrapter in geworden hun motoren en transmissies zo op de testcyclus af te stemmen (qua engine mapping and management – zie de Fiat turbotwins!) dat het inderdaad on-the-road heel moeilijk is daarmee zuinig te rijden. Motoren downsizen prima, urgenter is minder gassen en minder rijdynamiek!
